Ο «κανίβαλος της Θάσου»: Το φρικτό οικογενειακό δράμα και το μακάβριο εύρημα στο ψυγείο

Σαν σήμερα 20 Μαΐου: μία από τις πιο σκοτεινές και σοκαριστικές υποθέσεις στα ελληνικά αστυνομικά χρονικά γράφτηκε τον Μάιο του 1996 στη Θάσο. Ο 24χρονος τότε φοιτητής Νομικής, Θεόφιλος Σεχίδης, προχώρησε στη δολοφονία πέντε μελών της οικογένειάς του – του πατέρα, της μητέρας, της αδελφής, της γιαγιάς και του θείου του – σε ένα έγκλημα που εξακολουθεί μέχρι σήμερα να προκαλεί σοκ για τη βιαιότητα και την ψυχραιμία με την οποία εκτελέστηκε.

Η υπόθεση δεν περιορίστηκε μόνο στις δολοφονίες. Ο νεαρός άνδρας τεμάχισε τα θύματα, εξαφάνισε τα μέλη των σωμάτων τους και επί εβδομάδες προσποιούνταν ότι οι συγγενείς του είχαν φύγει για ταξίδι στο εξωτερικό. Η αποκάλυψη της αλήθειας θα συγκλόνιζε την ελληνική κοινωνία.

Ο Θεόφιλος Σεχίδης σε φωτογραφία της εποχής, λίγο μετά την αποκάλυψη της πολύκροτης υπόθεσης που συγκλόνισε τη χώρα τον Μάιο του 1996.

Ο «ιδιαίτερος» φοιτητής που προκαλούσε αμηχανία

Ο Θεόφιλος Σεχίδης δεν ήταν άγνωστος στη μικρή κοινωνία της Θάσου. Ήταν γνωστός ως ένας εσωστρεφής αλλά εξαιρετικά ευφυής νέος, με έντονο ενδιαφέρον για τη μουσική, την ποίηση και ζητήματα που σχετίζονταν με τη λειτουργία του εγκεφάλου και την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Όσοι τον γνώριζαν τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο μοναχικό, με περίεργες εμμονές και ιδιαίτερο τρόπο σκέψης. Σύμφωνα με όσα αποκαλύφθηκαν αργότερα, ο ίδιος πίστευε ότι μέλη της οικογένειάς του συνωμοτούσαν εναντίον του και σχεδίαζαν να τον εξοντώσουν.

Αυτή η πεποίθηση, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε αργότερα, ήταν εκείνη που τον οδήγησε να πάρει την απόφαση να δράσει πρώτος.

Το χρονικό της πενταπλής δολοφονίας

Το αιματηρό χρονικό ξεκίνησε στις 19 Μαΐου 1996. Σύμφωνα με τη δικογραφία, ο Σεχίδης δολοφόνησε αρχικά τον θείο του σε περιοχή της Θάσου, κοντά σε αρχαιολογικό χώρο. Στη συνέχεια επέστρεψε στο οικογενειακό σπίτι.

Ο Θεόφιλος Σεχίδης κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, όπου καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια κάθειρξη.

Μέσα σε λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο ακολούθησαν οι δολοφονίες των υπόλοιπων συγγενών του: του πατέρα, της μητέρας, της αδελφής και της γιαγιάς του.

Τα εγκλήματα διαπράχθηκαν με διαφορετικούς τρόπους. Κάποια από τα θύματα πυροβολήθηκαν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν αιχμηρά αντικείμενα. Η σκληρότητα της πράξης κορυφώθηκε μετά τους φόνους, καθώς ο δράστης προχώρησε στον τεμαχισμό των σορών, χρησιμοποιώντας εργαλεία κοπής.

Στη συνέχεια, τοποθέτησε μέρη των σωμάτων σε σακούλες απορριμμάτων και τα μετέφερε στη χωματερή της Καβάλας, επιχειρώντας να εξαφανίσει κάθε ίχνος.

Κατά τη διάρκεια της ομολογίας του, παραδέχθηκε ότι είχε διατηρήσει ανθρώπινους εγκεφάλους στο ψυγείο, υποστηρίζοντας πως το έκανε για «ανατομική μελέτη». Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αργότερα τους πέταξε όταν το ψυγείο παρουσίασε βλάβη.

Ο Θεόφιλος Σεχίδης κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, όπου καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια κάθειρξη.

Για μήνες παρίστανε τον αθώο συγγενή

Για περίπου τρεις μήνες μετά τις δολοφονίες, ο Θεόφιλος Σεχίδης συνέχιζε την καθημερινότητά του σαν να μη συνέβαινε τίποτα.

Σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς έλεγε πως η οικογένειά του είχε φύγει στη Γερμανία. Η στάση του δεν πρόδιδε ανησυχία, γεγονός που έκανε ακόμα πιο αδιανόητη την υπόθεση στα μάτια όσων τον γνώριζαν.

Οι υποψίες άρχισαν να εντείνονται όταν θεία του από το Βέλγιο άρχισε να αναζητά επίμονα τον σύζυγό της και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Η επιμονή της κινητοποίησε τις Αρχές, οι οποίες ξεκίνησαν έρευνα.

Στις 8 Αυγούστου 1996, οι αστυνομικοί έφτασαν στον Σεχίδη. Εκείνος τελικά ομολόγησε τις πράξεις του με ψυχραιμία που προκάλεσε αποτροπιασμό.

Οι δηλώσεις του έμειναν στην ιστορία:

«Δεν μετανιώνω για τίποτα. Τους σκότωσα γιατί ήθελα να με σκοτώσουν πρώτοι».

Και ακόμη:

«Δεν με νοιάζει ούτε η θανατική ποινή. Αν φύγω, θα πάω κάπου που δεν θα έχω πια πρόβλημα».

Το σπίτι της φρίκης και η λέξη στον τοίχο

Η εικόνα που αντίκρισαν οι αστυνομικοί και οι ιατροδικαστές κατά την αναπαράσταση του εγκλήματος περιγράφηκε ως μία από τις πιο σοκαριστικές στην ιστορία της ελληνικής εγκληματολογίας.

Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, το σπίτι έφερε παντού ίχνη αίματος, ενώ σε τοίχο υπήρχε γραμμένη η λέξη «Λάθος» με κόκκινη μπογιά — μια εικόνα που έμελλε να συνδεθεί για πάντα με την υπόθεση.

Τα ευρήματα των ερευνών και οι λεπτομέρειες της ιατροδικαστικής εξέτασης επιβεβαίωσαν το μέγεθος της αγριότητας του εγκλήματος.

Η δίκη, οι ψυχιατρικές γνωματεύσεις και το τέλος

Η υπόθεση κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα του ελληνικού Τύπου, με εφημερίδες της εποχής να προσπαθούν να περιγράψουν το αδιανόητο.

Στη δίκη που ακολούθησε, ο Θεόφιλος Σεχίδης καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια κάθειρξη.

Οι ψυχιατρικές πραγματογνωμοσύνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι έπασχε από σοβαρή ψυχική διαταραχή – περιγράφηκε ως σχιζοτυπική διαταραχή προσωπικότητας – ωστόσο κρίθηκε πως είχε επίγνωση των πράξεών του τη στιγμή που διέπραττε τα εγκλήματα.

Η υπόθεση Σεχίδη κυριάρχησε επί μήνες στην ειδησεογραφία, με τα πρωτοσέλιδα να επιχειρούν να περιγράψουν τη φρίκη του εγκλήματος.

Για τον λόγο αυτό θεωρήθηκε ποινικά υπεύθυνος.

Τα επόμενα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού. Πέθανε το 2019, σε ηλικία 46 ετών, έπειτα από καρδιακή ανακοπή.

Μέχρι το τέλος της ζωής του, δεν εξέφρασε δημόσια μεταμέλεια για τα εγκλήματα που διέπραξε.

Το ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού, όπου ο Θεόφιλος Σεχίδης πέρασε μεγάλο μέρος της ποινής του μέχρι τον θάνατό του το 2019.
Credits: EUROKINISSI

Μία υπόθεση που εξακολουθεί να στοιχειώνει τη συλλογική μνήμη

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, η υπόθεση Θεόφιλου Σεχίδη παραμένει μία από τις πιο ακραίες και πολυσυζητημένες υποθέσεις στην ιστορία της ελληνικής εγκληματολογίας.

Όχι μόνο για τη φρίκη των εγκλημάτων, αλλά και για την ανατριχιαστική ψυχραιμία με την οποία ο δράστης περιέγραψε όσα έκανε, χωρίς – όπως πολλοί σημείωσαν – να δείξει ίχνος τύψης.