Η καθελκύση του θρυλικού «Αβέρωφ»

Στις 4 Μαρτίου 1910 καθελκύστηκε στο Λιβόρνο της Ιταλίας το θρυλικό θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», ένα πλοίο που έμελλε να χαράξει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ελληνική ιστορία.

Δέκα χρόνια μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διέθετε περιορισμένη και απαρχαιωμένη δύναμη: λίγα τορπιλοβόλα και τρία γαλλικά θωρηκτά κατασκευής 1889. Η ανάγκη δημιουργίας ενός ισχυρού και σύγχρονου στόλου ήταν επιτακτική. Έτσι, στα τέλη του 1908, ο στόλος ενισχύθηκε με τέσσερα νέα αγγλικά και τέσσερα γερμανικά αντιτορπιλικά. Σε αυτά επρόκειτο να προστεθεί το θωρακισμένο–καταδρομικό «Γ. Αβέρωφ», που θα αποτελούσε τη ναυαρχίδα και τη Δόξα του Πολεμικού Ναυτικού.

Το θωρακισμένο–καταδρομικό «Γ. Αβέρωφ» κατά την περίοδο της καθελκύσής του στο Λιβόρνο της Ιταλίας το 1910.

Η απόκτηση του πλοίου και η συμβολή του Γεωργίου Αβέρωφ

Για την ανανέωση του Στόλου, η κυβέρνηση Μαυρομιχάλη απευθύνθηκε στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο, όπου εκείνη την περίοδο ναυπηγείτο ένα θωρακισμένο–καταδρομικό που προοριζόταν για το Ιταλικό Ναυτικό. Η ακύρωση της ιταλικής παραγγελίας, σε συνδυασμό με την άμεση καταβολή του ενός τρίτου της αξίας του πλοίου από ελληνικής πλευράς, κατέστησαν δυνατή την απόκτησή του από την Ελλάδα.

Η προκαταβολή προήλθε από τη διαθήκη του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ και ανήλθε σε 8.000.000 χρυσές δραχμές. Το υπόλοιπο ποσό, 15.650.000 χρυσές δραχμές, καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου (Τ.Ε.Σ.). Συνολικά, η κυβέρνηση δαπάνησε 23.650.000 δραχμές για την απόκτηση του πλοίου.

Τα 8.000.000 δραχμές προέρχονταν από το 20% της συνολικής κληρονομιάς του Γεωργίου Αβέρωφ, όπως οριζόταν στη διαθήκη του που δημοσιεύθηκε το 1899. Σύμφωνα με αυτήν, το ένα πέμπτο της περιουσίας του προοριζόταν για τη ναυπήγηση ενός ισχυρού καταδρομικού που θα έφερε το όνομά του και θα διασκευαζόταν ώστε να χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό πλοίο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων για την πρακτική και θεωρητική τους κατάρτιση.

Το υπόλοιπο ποσό των 14.300.000 δραχμών καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από το Ταμείο Εθνικού Στόλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι και η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την αγορά του συγκεκριμένου πλοίου.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά και η άφιξη στην Ελλάδα

Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο —όπως αποκαλείται ακριβέστερα— διέθετε ιταλικές μηχανές ισχύος 19.000 ίππων, 22 γαλλικούς λέβητες, γερμανικές γεννήτριες και αγγλικά πυροβόλα τύπου ARMSTRONG διαμετρήματος 190 και 234 χιλιοστών. Η μέγιστη ταχύτητά του έφθανε τους 23 κόμβους, καθιστώντας το ένα από τα ταχύτερα και ισχυρότερα πλοία της εποχής του στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1911, το «Γ. Αβέρωφ» κατέπλευσε στο Φάληρο. Η υποδοχή από τον ελληνικό λαό ήταν ενθουσιώδης, καθώς το πλοίο συμβόλιζε την αναγέννηση της ναυτικής ισχύος της χώρας και την ελπίδα για μια νέα εποχή στο Αιγαίο.

Το «Γ. Αβέρωφ» κατά την άφιξή του στο Φάληρο την 1η Σεπτεμβρίου 1911, όπου έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό.