Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2025

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2025.

Σύμφωνα με το Εορτολόγιο, Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου, είναι η Τσικνοπέμπτη, του Αγάθωνος πάπα της Ρώμης, του Λέοντος επισκόπου Κατάνης του θαυματουργού και του Ανιανού Επισκόπου Αλεξανδρείας.

Γιορτάζουν τα ονόματα: Αγάθων, Λέων, Ανιανός, Ανίνας, Βησσαρίων, Κορνήλιος, Σαδώκ, Κινδέος, Ευτρόπιος, Δίδυμος, Νεμέσιος, Ποτάμιος, Μιλδρέδη (Mildred), Αππία.

Οι Άγιοι:

Άγιος Αγάθων Πάπας Ρώμης      

Ῥώμης Ἀγάθων οἴακας διευθύνας, Πρύμναν ἔκρουσε πρὸς νοητοὺς λιμένας.

O Άγιος Αγάθων καταγόταν από το Παλέρμο της Σικελίας και από μικρή ηλικία ποτίστηκε με τα νάματα της ευσέβειας. Υπήρξε ο 79ος πάπας της Ρώμης. Πάπας έγινε το 678 μ.Χ. και έλαβε ενεργό μέρος στην ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδο αποστέλλοντας τρεις αντιπροσώπους, τους πρεσβύτερους Θεόδωρο και Σέργιο, και τον διάκονο Ιωάννη. Η Σύνοδος αυτή, συνήλθε το έτος 680 μ.Χ. στη Κωνσταντινούπολη για να καταδικάσει την αίρεση των Μονοφυσιτών. Οι δε αποφάσεις της, στηρίχθηκαν και στη θερμότητα που αντιμετώπισε το θέμα, ο πάπας Αγάθων, ο οποίος αναθεμάτισε όλους όσους στο παρελθόν έδειξαν μονοφυσιτικό φρόνημα, μεταξύ αυτών και τον προκάτοχό του πάπα Ονούφριο τον Α’ (625 – 638 μ.Χ.). Έτσι στον Αγάθωνα χρεωστάμε ένα από τα αποτελεσματικότερα βέλη κατά της αξίωσης περί αλάθητου των Πάπων. Εκοιμήθη οσιακά το 682 μ.Χ.

Άγιος Λέων ο Θαυματουργός Επίσκοπος Κατάνης

Οἰ μὲν νεκρὸς Λέοντος, εἶ δ’ οἵου πύθῃ, Πάντως ἐροῦμεν. Τοῦ προέδρου Κατάνης. Εἰκάδι ἀμφὶ Λέοντα χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευσαν.

Ο Άγιος Λέων εγεννήθηκε στη Ραβέννα της Ιταλίας από γονείς ευλαβείς και ευγενείς . Αφού εσπούδασε, εχειροτονήθηκε πρεσβύτερος στη Ραβέννα και αργότερα εξελέγη για την καθαρότητα και πνευματικότητα του βίου αυτού Επίσκοπος Κατάνης της Σικελίας. Έγινε προστάτης των ορφανών και των χηρών, εδίδασκε και ενουθετούσε το ποίμνιό του και έκτισε το ναό της Αγίας Μάρτυρος Λουκίας (βλέπε 13 Δεκεμβρίου). Ο Άγιος διακρίθηκε, επίσης, για τους αγώνες του κατά των αιρετικών, τους οποίους ενίκησε και εντρόπιασε όχι μόνο με λόγια αλλά και με κείμενα. Ο Άγιος Θεός τον επροίκισε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Και τον μάγο Ηλιόδωρο που είχε πλανέψει πολλούς με μαγείες, μετά από προσευχή τον κατέκαψε με φωτιά, επειδή εκαυχόταν ότι μπορούσε να κάνει τα πάντα και ότι δεν εφοβόταν την φωτιά. Βλέποντας οι πιστοί το θαύμα αυτό κατεπλάγησαν . Αμέσως το περιστατικό αυτό διαδόθηκε στη Βασιλεύουσα. Για το λόγο αυτό ο Άγιος προσκλήθηκε από τους βασιλείς Λέοντα Δ΄ (775 – 780 μ.Χ.) και Κωνσταντίνο ΣΤ΄ (780 – 798 μ.Χ.) στην Κωνσταντινούπολη, όπου αξιώθηκε πολλών τιμών. Ο Άγιος Λέων εκοιμήθηκε με ειρήνη το 785 μ.Χ. και το σεπτό λείψανό του ενταφιάσθηκε στο ναό της Αγίας Λουκίας.

Σημείωση: Ο Άγιος Νικόδημος αναφέρει ότι ο Όσιος Λέων έζησε στην εποχή του Λέοντος του Σοφού (886 – 912 μ.Χ.).

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος α’
Ἱερέων ἀκρότης, εὐσεβείας διδάσκαλος καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, ἱεράρχα πανόλβιε· ἠθῶν γὰρ οὐρανίων τῷ φωτί, τοῦ Πνεύματος πλουτήσας τὴν ἰσχύν, θεραπεύεις τοὺς νοσοῦντας καὶ τὰς ψυχάς, Λέων, τῶν προσιόντων σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι, δόξα, τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Όσιος Βησσαρίων

Πολλῶν ἱδρώτων καὶ πόνων Βησσαρίων, Πολλὰς θανὼν εὕρηκεν ἀντιμισθίας.

Ο Όσιος Βησσαρίων γεννήθηκε στην Αίγυπτο, στην πόλη Μισήρι και έζησε περί τα τέλη του 4ου και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Διήλθε το βίο του στην έρημο της Αιγύπτου ως ασκητής. Ποτέ δεν απέκτησε ένα ένδυμα. Επί σαράντα ημέρες και νύχτες στάθηκε ακλόνητος σε ακανθώδες θάμνους, σαν στύλος, για να υπερνικήσει τον ύπνο, έχοντας τα χέρια και το βλέμμα στραμμένα προς τον ουρανό, την δε ψυχή του ενωμένη με τον Θεό. Ο Θεός τον τίμησε με την χάρη και ευλογία του, αφού επιτέλεσε μεγάλα θαύματα. Τα Συναξάρια περιέχουν πολλά θαύματα του Αγίου. Έτσι αναφέρεται ότι έστησε τον ήλιο και ότι διερχόταν τους ποταμούς χωρίς να βρέχεται, όπως ο Ελισσαίος διέβη τον Ιορδάνη και όπως ο Προφήτης Ηλίας κατεβίβασε βροχή και πότισε την διψασμένη και άνυδρη γη. Ο Άγιος Βησσαρίων, αφού έφθασε σε βαθύ γήρας, κοιμήθηκε με ειρήνη.

Άγιος Σαδώκ ο Ιερομάρτυρας και οι μαζί μ’ αυτόν Εκατόν εικοσιοκτώ μάρτυρες

Φέρει σὺν ὀκτὼ καὶ Σαδὼκ Ἐπισκόπῳ, Ἡ δωδεκαπλῆ Μαρτύρων δεκὰς ξίφος.

Για τον Άγιο Σαδώκ τον Ιερομάρτυρα και τους Εκατόν εικοσιοκτώ μάρτυρες βλέπε στις 19 Οκτωβρίου όπου επαναλαμβάνεται η μνήμη τους σαν Άγιος Σαδώθ ο επίσκοπος και οι Εκατόν είκοσι Μάρτυρες από την Περσία.

Όσιος Κινδέος Επίσκοπος Πισιδίας

Eκ γης ελήφθης και προς αυτήν εστράφης, Γης δημιουργού τη κελεύσει Kινδέα.

Ο Όσιος Κινδέος ή Κινδαίος ήταν Επίσκοπος Πισιδίας και κοιμήθηκε με ειρήνη. Δεν έχουμε όμως περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.

Όσιος Πλωτίνος

Tου Kυρίου φήσαντος, ήχθω Πλωτίνος, Άγοντες ήκον Άγγελοι τον Πλωτίνον.

Ο Όσιος Πλωτίνος κοιμήθηκε με ειρήνη. Δυστυχώς δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο αυτού του Αγίου.

Άγιος Ανιανός

Ο Άγιος Ανιανός (συναξαριστής Sirmond) αναφέρεται σε άλλους Συναξαριστές ως Ανίνας. Δεν έχουμε όμως περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου.

Άγιοι Δίδυμος, Νεμέσιος και Ποτάμιος

Οι Άγιοι Δίδυμος, Νεμέσιος και Ποτάμιος είναι τοπικοί Άγιοι της Κύπρου, που η μνήμη τους αναγράφεται στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο. Απαριθμούνται από τον Κυπριανό, μεταξύ των μαρτύρων της Κυπριακής Εκκλησίας και από τον Delehaye μεταξύ της Αλεξανδρινής Εκκλησίας.

Άγιος Ευτρόπιος

Η μνήμη του Αγίου Ευτρόπιου αναφέρεται μόνο από τον Συναξαριστή Delehaye. Ίσως είναι το ίδιο πρόσωπο μ’ αυτό της 3ης Μαρτίου, που γιορτάζει μαζί με τους Αγίους Κλεόνικο και Βασιλίσκο.

Αγία Αππία η μάρτυς

Δυστυχώς πέραν του στοιχείου ότι μαρτύρησε για τον Θεό, δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας.

Οσία Μιλδρέδη

Η Οσία Μιλδρέδη (Mildred) ήταν θυγατέρα του βασιλέως Μέρεγουολ και της Ερμενμπούργκας, πριγκίπισσας του Κεντ. Ακολούθησε με ζήλο την οδό της μοναχικής πολιτείας και αξιοθείσα, εκάρη μοναχή στην μονή του Μίνστερ, όπου διετέλεσε και ηγουμένη, εγκατασταθείσα υπό του Θεοδώρου του Αρχιεπισκόπου Καντουαρίας, του εκ Ταρσού της Κιλικίας (βλέπε 19 Σεπτεμβρίου). Η Οσία διακρίθηκε για την πραότητα του χαρακτήρος της και την φιλανθρωπική της δράση. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 700 μ.Χ.

Άγιος Μακάριος ο Οσιομάρτυρας και ο συν αυτώ αναιρεθέντες

Ο Άγιος Μακάριος ήταν ηγούμενος στη μονή Βάλαμο και ανηρέθη μαζί με 34 δόκιμους μοναχούς της μονής από τους Λατίνους το έτος 1578 μ.Χ.

 Όσιος Αγάθων ο Θαυματουργός

Ο Όσιος Αγάθων έζησε στην Ρωσία κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψε στη Μονή της Μεγάλης Λαύρας του Κιέβου. Ο Θεός τον αξίωσε του προφητικού χαρίσματος και του έδωσε τη δύναμη αν θαυματουργεί. Ο Όσιος Αγάθων κοιμήθηκε με ειρήνη και η εκκλησιαστική κανονική πράξη της ανακηρύξεώς του σε Άγιο έγινε από τον Άγιο Πέτρο Μογίλα, Μητροπολίτη Ρωσίας (κοιμήθηκε 1 Ιανουαρίου 1647 μ.Χ.), το έτος 1643 μ.Χ.

Άγιος Κορνήλιος ο Ιερομάρτυρας εκ Ρωσίας

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Κορνήλιος γεννήθηκε το έτος 1501 μ.Χ. στην Ρωσία από εύπορη και ευγενή οικογένεια. Έλαβε την εκπαίδευσή τους κοντά σε έναν γέροντα μοναχό στην μονή Μιρόζ του Πσκώφ, στην οποία τον απέστειλαν οι ευσεβείς γονείς του. Μετά το πέρας των σπουδών του αποφάσισε να ακολουθήσει την οδό της μοναχικής πολιτείας και φυσικά να γίνει μοναχός. Την απόφασή του αυτή πραγματοποίησε, με την Χάρη του Θεού, όταν επισκέφθηκε την Μονή των Σπηλαίων του Πσκώφ και εντυπωσιάσθηκε από την κατανυκτικότητα των ιερών Ακολουθιών αλλά και το κάλλος της φύσεως. Σε ηλικία 28 ετών εξελέγη ηγούμενος της μονής και μερίμνησε για την κατά Θεό προκοπή και αύξηση αυτής. Επί των ημερών του ο αριθμός των μοναχών αυξήθηκε από δεκαπέντε σε διακόσιους. Παράλληλα ο Όσιος φρόντισε για την ανακαίνιση της μονής και την ανέγερση ναών εντός αυτής και καλλιέργησε το φιλανθρωπικό έργο της μονής στους λαούς των Αιστιών και των Σαετίων, που ζούσαν στην περιοχή. Διάδωσε την Ορθοδοξία, έκτισε ναούς, πανδοχεία, ορφανοτροφεία και οικοτροφεία για τους ασθενείς και τους πτωχούς. Κατά την διάρκεια φοβερού λοιμού στην περιοχή του Πσκώφ ο Όσιος Κορνήλιος, μιμούμενος τον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα, συμπαραστεκόταν στους ασθενείς φροντίζοντάς τους. Τους Κοινωνούσε και έψαλλε την Εξόδιο Ακολουθία σε εκείνους που απέθνησκαν. Κατέγραφε μάλιστα τα ονόματα τον κεκοιμημένων σε ένα βιβλίο, που το αποκαλούσε «πρυμναία βίβλο» από τον συμβολισμό της πρύμνης του πλοίου, και τα μνημόνευε στις προσευχές του, αφού το βιβλίο αυτό για τον Όσιο σήμαινε τη μνήμη των κεκοιμημένων. Κατά τον Λιβονικό πόλεμο ο Όσιος κήρυττε τον Χριστιανισμό στις κατεχόμενες πόλεις, ανήγειρε ναούς και βοηθούσε γενναιόδωρα τους Αιστίους και Λιβονούς, οι οποίοι χειμάζονταν από τον πόλεμο. Μέσα δε στην μονή περιποιόταν με αυταπάρνηση τους τραυματίες και ακρωτηριασμένους, ενταφίαζε τους νεκρούς στα σπήλαια και χάραζε τα ονόματά τους στο Συνοδικό της μονής υπέρ της αιωνίας μνήμης αυτών. Ακόμη και στις πολεμικές επιχειρήσεις ο Όσιος δεν δίστασε να συμπαρασταθεί στους πολεμιστές. Το έτος 1570 μ.Χ., ευλόγησε τα Ρώσικα στρατεύματα που πολιορκούσαν την πόλη του Θελίν και την ίδια μέρα οι πολιορκημένοι Γερμανοί παρέδωσαν πράγματι οικιοθελώς την πόλη. Επιπλέον, σε καιρό ειρήνης, ο Όσιος Κορνήλιος ασχολήθηκε με την συγγραφή και τη συλλογή βιβλίων για την βιβλιοθήκη της μονής. Η μονή των Σπηλαίων αναδείχθηκε φάρος της Ορθοδοξίας για το Ρωσικό λαό και προμαχώνας εναντίων των εξωτερικών εχθρών της Ρωσίας. Όμως ο Όσιος έπεσε θύμα των εσωτερικών ταραχών που ξέσπασαν στην χώρα και αποκεφαλίσθηκε από τον τσάρο Ιβάν τον Τρομερό το έτος 1570 μ.Χ., σε ηλικία 69 ετών, όπως μας πληροφορεί το Χρονικό που συνέταξε ο ιεροδιάκονος Πιτιρίμ. Ο τσάρος αμέσως αναγνώρισε ότι ο Όσιος έπεσε θύμα διαβολής και συκοφαντιών και αφού μετανόησε μετέφερε ο ίδιος το ιερό λείψανο του Οσίου Κορνηλίου στην μονή. Ο δρόμος τον οποίο διήνυσε ο τσάρος φέροντας στα χέρια του το ματωμένο λείψανο του Οσίου, ονομάσθηκε «οδός του αίματος». Το ιερό σκήνωμα ενταφιάσθηκε στην μονή των Σπηλαίων, όπου και παρέμεινε άφθορο επί 120 χρόνια. Το έτος 1690 μ.Χ. ανεκομίσθη από τον Μητροπολίτη Πσκώφ και Ιζμπόρσκ Μάρκελλο στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Νέα ανακομιδή των ιερών λειψάνων έγινε κατά τα έτη 1872 μ.Χ. και 1892 μ.Χ., οπότε και τα εναπέθεσαν εντός νέων θηκών.

Τσικνοπέμπτη

Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (οι τρεις εβδομάδες που συμπεριλαμβάνονται στο τριώδιο είναι, η Απολυτή ή Προφωνή, η Απόκρεω και η Τυροφάγος). Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας (Απολυτή) σταματούσε η συνηθισμένη νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής, ενώ στη δεύτερη εβδομάδα (απόκρεω) ίσχυε η νηστεία, έτσι η Τσικνοπέμπτη αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία και εθεωρείτο εορτάσιμη ημέρα και το τραπέζι ήταν γιορτινό. Ονομάζεται τσικνοπέμπτη γιατί την ημέρα αυτή το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα ή τηγανισμένο, δυο τρόποι μαγειρέματος που βγάζουν έντονη τσίκνα.

Περισσότερα:

Inclusion@Work Festival: Δωρεάν φεστιβάλ εργασίας αύριο (5/6) στο Σεράφειο

Φωτιά στο Άλσος Βεΐκου: Σε εξέλιξη οι έρευνες – Ταυτοποιήθηκε 46χρονος μελισσοκόμος

Καλαμάτα: Η Αστυνομία βρήκε ηχογραφημένες συνομιλίες της 39χρονης (vid)