Μελόνι: Μια «κομπίνα» αξιας 13,5 δισ. ευρώ
Η Ιταλία φαίνεται πως εξετάζει έναν ιδιαίτερα ευρηματικό –αν και όχι αυστηρά πρακτικό– τρόπο για να επιτύχει τον νέο στόχο του 5% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες έως το 2035, όπως αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico, η ιταλική κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο να εντάξει στο σκέλος των στρατιωτικών δαπανών το φαραωνικών διαστάσεων έργο της γέφυρας που θα ενώνει τη Σικελία με την ηπειρωτική χώρα, προϋπολογισμού 13,5 δισ. ευρώ.
Η Ιταλία κατατάσσεται σήμερα στις χώρες με τις χαμηλότερες αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, καθώς το 2024 διέθεσε μόλις το 1,49% του ΑΕΠ στον τομέα αυτό.
Το άλμα στο 5% ως το 2035 μοιάζει σχεδόν ανέφικτο, εκτός εάν υπάρξει μια «λογιστική δημιουργικότητα» – όπως ο χαρακτηρισμός της γέφυρας ως έργο στρατηγικής σημασίας για την άμυνα.
Η γέφυρα του στενού του Μεσσήνα, που θα είναι η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο, αποτελεί διαχρονικό όραμα πολιτικών από την εποχή των Ρωμαίων, μέχρι τον Μουσολίνι και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Σήμερα, η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι παρουσιάζεται αποφασισμένη να προχωρήσει στην υλοποίησή της, με τον υπουργό Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι και τον υπουργό Υποδομών Ματέο Σαλβίνι –και οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης– να τη στηρίζουν, επικαλούμενοι τη στρατηγική της αξία για το ΝΑΤΟ.
Αν και δεν έχει ακόμη ληφθεί επίσημη απόφαση για την ένταξη του έργου στις αμυντικές δαπάνες, κυβερνητικοί κύκλοι αναφέρουν ότι βρίσκονται σε φάση διερεύνησης της «εφικτότητας» μιας τέτοιας κίνησης.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το 3,5% του νέου στόχου μπορεί να αφορά καθαρά στρατιωτικές δαπάνες, ενώ το υπόλοιπο 1,5% μπορεί να περιλαμβάνει υποδομές στρατηγικής αντοχής, όπως είναι και η συγκεκριμένη γέφυρα.
Αρμόδιοι από το ιταλικό Υπουργείο Οικονομικών επισημαίνουν ότι μια τέτοια ένταξη θα μπορούσε να ξεμπλοκάρει οικονομικά και τεχνικά εμπόδια, αλλά και να υπερβεί αντιδράσεις από τοπικές αρχές ή περιβαλλοντικές ανησυχίες.
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία στηρίζεται σε έκθεση που εγκρίθηκε τον Απρίλιο, στην οποία αναφέρεται ότι η γέφυρα εξυπηρετεί λόγους «ανώτερου δημοσίου συμφέροντος» και διευκολύνει τη στρατιωτική κινητικότητα των ιταλικών και νατοϊκών δυνάμεων μεταξύ βόρειας Ευρώπης και Μεσογείου.
Η Ρώμη προσδοκά επίσης να εξασφαλίσει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, προβάλλοντας τη σημασία του έργου για τη μεταφορά στρατευμάτων και βαρέων οχημάτων.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν είναι σαφές αν το έργο θα ενταχθεί στους επισήμως καθορισμένους διαδρόμους στρατιωτικής κινητικότητας της Ε.Ε. ή του ΝΑΤΟ, καθώς το στενό του Μεσσήνα βρίσκεται εκτός των υφιστάμενων σχεδιασμών.
Αν και ορισμένοι δυτικοί αξιωματούχοι αντιμετώπισαν την πρόταση της Ιταλίας με χιούμορ –όπως στη Χάγη, όπου απλώς… χαμογέλασαν– δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής ξεκάθαρη απάντηση από το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ, παρότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει φίλος των μεγάλων έργων υποδομής.
Αντίθετα, στο εσωτερικό της Ιταλίας υπάρχουν έντονες αντιδράσεις. Ο ευρωβουλευτής του Κινήματος Πέντε Αστέρων, Τζουζέπε Αντότσι, χαρακτήρισε την κίνηση «μπλόφα» και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επενδύει σε λάθος προτεραιότητες, τη στιγμή που Σικελία και Καλαβρία αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα υποδομών, υγείας και μεταφορών.
Παρά τις αντιδράσεις, η κυβερνητική συμμαχία δείχνει αποφασισμένη.
Ο Σαλβίνι ανακοίνωσε ότι η τελική έγκριση του έργου αναμένεται τον Ιούλιο, ενώ ο Ταγιάνι πρότεινε να δοθεί στη γέφυρα το όνομα του Μπερλουσκόνι – προσδίδοντας μια ιστορική και πολιτική διάσταση σε ένα σχέδιο που από τεχνικής άποψης παραμένει εξαιρετικά σύνθετο και αμφιλεγόμενο.
- 1 ώρα πριν Τι σημαίνει το «N» στο κινητό σου
- 2 ώρες πριν Το σχέδιο των Χιλιανών διαρρηκτών: Πώς «χτυπούν» πολυτελείς κατοικίες στην Ελλάδα
- 3 ώρες πριν Ποια ψηφία να αποφεύγεις στη λοταρία – Τι λέει ειδικός στα τυχερά παιχνίδια
