Κρίστα Πάικ: Της έκαναν δύο θανατηφόρες ενέσεις αλλά επέζησε – Η ιστορία που συγκλονίζει τις ΗΠΑ

Παρότι, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, στη 50χρονη χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, η καρδιά της συνέχισε να χτυπά. Η Πάικ έχασε τις αισθήσεις της, ενώ δικηγόροι και δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν τη διαδικασία ανέφεραν ότι άκουγαν έντονο ροχαλητό πίσω από την κλειστή κουρτίνα της αίθουσας εκτελέσεων.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο, ενώ δεν υπήρχε άμεσα σαφής εικόνα για την κατάσταση της υγείας της.

Έρευνα μετά την αποτυχημένη εκτέλεση

Το πρωτοφανές περιστατικό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και άνοιξε νέο κύκλο πολιτικών και νομικών συζητήσεων στο Τενεσί.

Ο κυβερνήτης της πολιτείας, Μπιλ Λι, ανακοίνωσε την αναστολή των υπόλοιπων εκτελέσεων που είχαν προγραμματιστεί για το έτος και διέταξε ανεξάρτητη έρευνα, με στόχο να εξακριβωθεί τι συνέβη κατά τη διαδικασία.

Στο παρελθόν έχουν καταγραφεί αποτυχημένες απόπειρες εκτέλεσης στις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων λόγω δυσκολίας των σωφρονιστικών αρχών να αποκτήσουν πρόσβαση σε φλέβα κρατουμένων. Η περίπτωση της Πάικ, ωστόσο, παρουσιάζεται ως ιδιαίτερα ασυνήθιστη, καθώς παρέμεινε ζωντανή μετά τη χορήγηση των ουσιών του πρωτοκόλλου.

Εφόσον η εκτέλεσή της είχε ολοκληρωθεί, η Πάικ θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θανατώνεται από την Πολιτεία του Τενεσί εδώ και περισσότερους από δύο αιώνες.

Η δολοφονία που την οδήγησε στη θανατική ποινή

Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ είχε προκαλέσει μεγάλη δημοσιότητα ήδη από τη δεκαετία του 1990.

Τον Ιανουάριο του 1995, όταν ήταν 18 ετών, η Πάικ, ο τότε 17χρονος σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και μία φίλη τους παρέσυραν τη 19χρονη Κολίν Σλέμερ, με την οποία συμμετείχαν στο πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης Job Corps, σε δασική περιοχή.

Εκεί η Σλέμερ βασανίστηκε και δολοφονήθηκε. Η ιδιαίτερη βιαιότητα του εγκλήματος είχε προκαλέσει σοκ, καθώς στο σώμα του θύματος είχε χαραχθεί πεντάλφα, ενώ είχε αφαιρεθεί και τμήμα του κρανίου της.

Σύμφωνα με όσα είχαν προκύψει από την έρευνα, η Πάικ θεωρούσε τη 19χρονη αντίζηλό της λόγω της σχέσης της με τον Σιπ.

Η Πάικ και ο Σιπ ομολόγησαν και καταδικάστηκαν για φόνο εκ προμελέτης. Στην Πάικ επιβλήθηκε η θανατική ποινή, ενώ ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.

Η τρίτη κατηγορούμενη, Σαντόλα Πίτερσον, συνεργάστηκε με την κατηγορούσα αρχή και κατέθεσε ως μάρτυρας.

Χρόνια αργότερα, το 2001, η Πάικ καταδικάστηκε και για απόπειρα ανθρωποκτονίας έπειτα από επίθεση εναντίον συγκρατούμενής της.

Τα επιχειρήματα της υπεράσπισης

Στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν την εκτέλεση και να μετατραπεί η ποινή της σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής, οι συνήγοροί της παρουσίασαν στον κυβερνήτη εκτενή αίτηση, επικαλούμενοι το δύσκολο παρελθόν της.

Σύμφωνα με την υπεράσπιση, η Πάικ είχε βιώσει βία, παραμέληση και σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική και εφηβική της ηλικία. Οι δικηγόροι της υποστήριξαν επίσης ότι είχε υποστεί δύο βιασμούς, σε ηλικία 11 και 17 ετών.

Παράλληλα, επικαλέστηκαν διαγνώσεις που έλαβε κατά τη διάρκεια της κράτησής της για διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.

Η υπεράσπιση είχε ακόμη υποστηρίξει ότι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ από τη μητέρα της κατά την εγκυμοσύνη επηρέασε την εγκεφαλική ανάπτυξη της Πάικ, με συνέπειες, όπως ισχυρίστηκε, στον έλεγχο των παρορμήσεών της σε νεαρή ηλικία.

Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι έχει αλλάξει

Οι δικηγόροι της επέμεναν ότι η σημερινή 50χρονη δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τη 18χρονη που διέπραξε το έγκλημα.

Σύμφωνα με τους ίδιους, η Πάικ έχει πλέον επίγνωση της βαρύτητας των πράξεών της, έχει εκφράσει μεταμέλεια και λαμβάνει θεραπεία στη φυλακή. Υποστήριξαν επίσης ότι στηρίζει και συμβουλεύει άλλες κρατούμενες.

Από την άλλη πλευρά, η μητέρα της Κολίν Σλέμερ, Μέι Μαρτίνες, είχε ταχθεί υπέρ της εκτέλεσης της Πάικ.

Η υπόθεση είχε αποκτήσει διεθνείς διαστάσεις πριν ακόμη από την αποτυχημένη διαδικασία εκτέλεσης. Ειδικοί του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα είχαν ζητήσει τη μετατροπή της θανατικής ποινής της, ενώ ειδικοί σε ζητήματα μετατραυματικού στρες και σεξουαλικής βίας είχαν επίσης τοποθετηθεί υπέρ της αποτροπής της εκτέλεσης.

Η υπόθεση αποτελεί ακόμη ένα σοβαρό περιστατικό που αφορά την εφαρμογή της θανατικής ποινής στο Τενεσί. Νωρίτερα μέσα στο ίδιο έτος, οι αρχές είχαν αναγκαστεί να διακόψουν άλλη εκτέλεση, καθώς δεν κατάφεραν επί περισσότερο από μία ώρα να εξασφαλίσουν κατάλληλη φλεβική πρόσβαση για τη χορήγηση της πεντοβαρβιτάλης.