1961
Η «Πισπιρίγκου» του 1961 που δολοφόνησε τα παιδιά της και συγκλόνισε την Ελλάδα

Στις 27 Μαΐου 1961, η Ελλάδα συγκλονίζεται από ένα από τα πιο φρικτά εγκλήματα της μεταπολεμικής περιόδου. Η Νίτα Μπέικερ, μια Αμερικανίδα που ζούσε με την οικογένειά της στο Καλαμάκι, δολοφονεί τα τρία ανήλικα παιδιά της, σε μια υπόθεση που σόκαρε την κοινή γνώμη και κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα της εποχής.
Οι εφημερίδες την αποκάλεσαν αμέσως «Αμερικανίδα Μήδεια», ενώ πολλοί, με σημερινούς όρους, τη χαρακτηρίζουν ως τη «Ρούλα Πισπιρίγκου» της δεκαετίας του ’60, λόγω της φρικτής φύσης του εγκλήματος και του τεράστιου κοινωνικού σοκ που προκάλεσε.
Το βράδυ που γράφτηκε μια οικογενειακή τραγωδία

Νίτα Μπέικερ: Η «Μηδεία του Καλαμακίου» που συντάραξε την Ελλάδα
Σαν σήμερα πριν από 63 χρόνια, η Νίτα Μπέικερ — αναφερόμενη σε πηγές και ως Ανίτα ή Τζο-Αν Μπέικερ — κάθεται ήρεμα και γράφει ένα γράμμα προς τον σύζυγό της, τον Αμερικανό λοχία Τζόελ Μπέικερ, ο οποίος υπηρετούσε στην αμερικανική βάση του Ελληνικού.
Στη συνέχεια, τοποθετεί την επιστολή μέσα στη Βίβλο, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και συγκεκριμένα στο εδάφιο που αφορά τη μοιχεία, μια κίνηση που έμελλε να αποκτήσει βαρύ συμβολισμό.
Λίγη ώρα αργότερα, παίρνει ένα κορδόνι από αλεξίπτωτο και κατευθύνεται στα δωμάτια όπου κοιμούνται τα τρία παιδιά της, δίπλα στα παιχνίδια τους.
Πρώτο θύμα είναι η 2,5 ετών Κίτι, ενώ ακολουθεί η 5χρονη Σουζάνα, τις οποίες στραγγαλίζει την ώρα που κοιμούνται.

Τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων μετά το αποτρόπαιο έγκλημα της Νίτα Μπέικερ, που συγκλόνισε το πανελλήνιο τον Μάιο του 1961 και την οδήγησε στο προσωνύμιο «Αμερικανίδα Μήδεια». / Πηγή φωτ. : Αρχεία ελληνικού Τύπου
Όταν επιχειρεί να κάνει το ίδιο στον 8χρονο Τζόελ, το παιδί ξυπνά και αντιστέκεται. Τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η μητέρα του τον χτυπά επανειλημμένα στο κεφάλι με αμβλύ αντικείμενο, μέχρι που χάνει τη ζωή του.
Αργότερα το ίδιο βράδυ, επιχειρεί να βάλει τέλος και στη δική της ζωή, τραυματίζοντας τον λαιμό της με μαχαίρι, χωρίς όμως να πετύχει την απόπειρα αυτοκτονίας.
Η ανατριχιαστική ανακάλυψη του συζύγου
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ο Τζόελ Μπέικερ επιστρέφει στο σπίτι της οικογένειας στο Καλαμάκι.

Το σπίτι στο Καλαμάκι όπου εκτυλίχθηκε η οικογενειακή τραγωδία, όταν η Νίτα Μπέικερ δολοφόνησε τα τρία ανήλικα παιδιά της, σε μία από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις των ελληνικών αστυνομικών χρονικών. / Πηγή φωτ. : Αρχειακό φωτογραφικό υλικό εποχής
Η πόρτα του σπιτιού είναι σφηνωμένη με μια εφημερίδα, κάτι που του κινεί την περιέργεια. Μπαίνοντας στο εσωτερικό, βρίσκεται μπροστά σε μια αδιανόητη εικόνα: τα τρία παιδιά του νεκρά και παγωμένα, ενώ η σύζυγός του αιμορραγεί.
Άμεσα ειδοποιεί την αστυνομία, η οποία φτάνοντας στο σπίτι εντοπίζει τη σκηνή της τραγωδίας αλλά και την επιστολή που είχε αφήσει η δράστιδα.
Η επιστολή που πάγωσε τους αστυνομικούς
Το γράμμα της Νίτα Μπέικερ προς τον σύζυγό της αποτέλεσε βασικό στοιχείο της υπόθεσης. Στην επιστολή, που δεν αλλοιώθηκε ποτέ δημοσιογραφικά, έγραφε:
«Ελπίζω να είσαι τώρα ελεύθερος. Βαρέθηκα κάθε βράδυ τα όργια σου. Είναι βρωμερή ντροπή για μένα που αναγκάζομαι να αφαιρέσω τη ζωή από αυτά τα τόσο όμορφα και καλά παιδιά, αλλά δεν πρόκειται να τα αφήσω να μεγαλώσουν και να μάθουν το τι έκανες. Κάθε βράδυ μου λες κι από ένα άλλο ψέμα. Θα έπρεπε να σκεφτείς τα παιδιά όταν άρχιζες τα όργια σου. Αυτό που έκανα σήμερα θα ΄πρεπε να το κάνω πριν εννέα χρόνια. Τότε θα ήταν πιο εύκολο. Το ποτό μπορώ να το αντέξω. Όχι και τα όργια σου. Αν και εκείνη είναι (λέξη δυσανάγνωστη) ας σε κρατήσει. Ας σου πλένει τα κραγιόν από το πουκάμισο. Εγώ βαρέθηκα πια κάτι έπρεπε να γίνει. Θα μπορούσα να γυρίσω με τα παιδιά μου στην Αμερική. Έχω για αυτά ένα καλό χριστιανικό σπίτι, αλλά είσαι τόσο παράλογος που αυτό δεν θα ωφελούσε διόλου. Τα καταφέρνεις να τα κάνεις όλα με το μαλακό και τόχεις κανονίσει μια χαρά για σένα. Εδώ και αρκετό καιρό ξέρω τι κάνεις κάθε βράδυ. Τώρα μπορείς να συνεχίσεις…».
Η υποψία απιστίας και η Πειραιώτισσα τηλεφωνήτρια
Σύμφωνα με όσα προέκυψαν αργότερα, λίγες ημέρες πριν το έγκλημα, η Νίτα Μπέικερ είχε μεταφέρει το οικογενειακό αυτοκίνητο για σέρβις.
Εκεί φέρεται να εντόπισε έναν φάκελο που περιείχε φωτογραφία του συζύγου της με μία γυναίκα. Η γυναίκα αυτή ήταν, σύμφωνα με τη δικογραφία, η Βενετία Σιταρά, Πειραιώτισσα τηλεφωνήτρια στην αμερικανική βάση του Ελληνικού.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, η ίδια υποστήριξε ότι παρέδιδε μαθήματα ελληνικών στον Τζόελ Μπέικερ τον τελευταίο μήνα και πως οι συναντήσεις τους γίνονταν σε εξωτερικούς χώρους — γεγονός από το οποίο προέκυψε και η φωτογραφία.
«Δεν έπρεπε να ζήσουμε ούτε εγώ ούτε τα παιδιά μου»
Τις ημέρες που ακολούθησαν, η Νίτα Μπέικερ κατέθεσε:
«Πριν από έξι μήνες ήμουν η πιο ευτυχισμένη μητέρα στον κόσμο. Μετά έμαθα ότι ο άντρας μου με απατούσε με μια άλλη. Δεν έπρεπε να ζήσουμε ούτε εγώ ούτε τα παιδιά μου».
Οι ανακριτικές αρχές κατέγραψαν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάκρισης δεν έδειξε μεταμέλεια, δεν ρώτησε ποτέ τι απέγιναν τα παιδιά της και υποστήριξε ότι δεν θυμόταν την απόπειρα αυτοκτονίας.
Παρόμοια στάση κράτησε και στις δικαστικές αίθουσες, όπου εμφανίστηκε ψυχρή, ανέκφραστη και χωρίς να ζητήσει συγγνώμη.
Οι δίκες, η αποφυλάκιση και η επιστροφή στην Αμερική
Το πρώτο δικαστήριο ενόρκων έκρινε ότι η Μπέικερ αντιμετώπιζε σοβαρή ψυχική διαταραχή και την άφησε ελεύθερη.
Ωστόσο, η απόφαση αυτή ανατράπηκε και σε δεύτερη δίκη καταδικάστηκε σε 16 χρόνια φυλάκισης.
Παρά ταύτα, έλαβε χάρη και αποφυλακίστηκε έπειτα από μόλις δύο χρόνια, επιστρέφοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αργότερα, φέρεται να έστειλε επιστολή στον δικηγόρο της, στην οποία ανέφερε πως είχε ξεπεράσει τα ψυχολογικά της προβλήματα και ότι νοσταλγούσε την Ελλάδα.
Από το έγκλημα στη μεγάλη οθόνη

Η συγκλονιστική ιστορία της Νίτα Μπέικερ μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1978 από τον Ζιλ Ντασέν, με τη Μελίνα Μερκούρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, στην ταινία «Κραυγή γυναικών»
Η συγκλονιστική υπόθεση της Νίτα Μπέικερ ενέπνευσε αργότερα τον σκηνοθέτη Ζιλ Ντασέν, ο οποίος τη μετέφερε στον κινηματογράφο.
Τον Αύγουστο του 1978 κυκλοφόρησε η ταινία «Κραυγή γυναικών», με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, επιχειρώντας να φωτίσει τις ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις μιας από τις σκοτεινότερες υποθέσεις της ελληνικής εγκληματολογικής ιστορίας.



