Γαλλία: Τέλος στα «συζυγικά καθήκοντα»
Η Γαλλία προχωρά στη νομική κατοχύρωση του τέλους των λεγόμενων «συζυγικών καθηκόντων», καταργώντας την αντίληψη ότι ο γάμος συνεπάγεται υποχρέωση σεξουαλικής επαφής. Νομοσχέδιο που εγκρίθηκε την Τετάρτη (28/1) από την Εθνοσυνέλευση προσθέτει ρητή διάταξη στον αστικό κώδικα, διευκρινίζοντας ότι η «κοινή διαβίωση» δεν δημιουργεί υποχρέωση για σεξουαλικές σχέσεις.
Παράλληλα, ο νέος νόμος αποκλείει τη χρήση της έλλειψης σεξουαλικών επαφών ως λόγο διαζυγίου με βάση την υπαιτιότητα. Αν και θεωρείται απίθανο να αλλάξει ουσιαστικά τη δικαστική πρακτική, οι υποστηρικτές του εκτιμούν ότι θα συμβάλει στην αποτροπή του βιασμού εντός γάμου.
Η εισηγήτρια του νομοσχεδίου, βουλευτής των Πρασίνων Μαρί-Σαρλότ Γκαρέν, τόνισε ότι η διατήρηση της έννοιας ενός «συζυγικού καθήκοντος» ισοδυναμεί με συλλογική αποδοχή ενός συστήματος κυριαρχίας και κακοποίησης. «Ο γάμος δεν μπορεί να αποτελεί έναν χώρο όπου η συναίνεση για σεξ θεωρείται δεδομένη και ισόβια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται να άρει μια νομική ασάφεια, παρότι ο αστικός κώδικας της Γαλλίας δεν περιλαμβάνει ρητή αναφορά σε «συζυγικά καθήκοντα». Τα καθήκοντα του γάμου ορίζονται ως «σεβασμός, πίστη, υποστήριξη και βοήθεια», ενώ γίνεται λόγος μόνο για «κοινή διαβίωση». Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα δικαστήρια είχαν ερμηνεύσει ευρύτερα τον όρο, συμπεριλαμβάνοντας και τις σεξουαλικές σχέσεις.
Χαρακτηριστική ήταν υπόθεση του 2019, όπου γυναίκα που απείχε από τις σεξουαλικές επαφές κρίθηκε υπαίτια για το διαζύγιο. Η ίδια προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο πέρυσι καταδίκασε τη Γαλλία, κρίνοντας ότι η άρνηση σεξ δεν μπορεί να αποτελεί λόγο διαζυγίου λόγω υπαιτιότητας.
Η απόφαση αυτή χαιρετίστηκε ως σημαντική πρόοδος από φεμινιστικές οργανώσεις και κατέστησε, στην πράξη, αδύνατη την επανάληψη παρόμοιων δικαστικών κρίσεων. Ο νέος νόμος λειτουργεί κυρίως διευκρινιστικά, με στόχο και την αντιμετώπιση κοινωνικών αντιλήψεων που επιμένουν.
Εμβληματική θεωρείται και η υπόθεση Πελικό το 2024, όπου η Ζιζέλ Πελικό, ναρκωμένη και αναίσθητη, βιάστηκε επανειλημμένα από άνδρες που είχε προσκαλέσει ο σύζυγός της. Αρκετοί από τους κατηγορούμενους υποστήριξαν ότι υπέθεσαν τη συναίνεσή της λόγω του γάμου της.
Στη Γαλλία, όπως και στις περισσότερες χώρες, ο βιασμός εντός γάμου αναγνωρίζεται ποινικά, ενώ έως το 1990 ο γάμος μπορούσε να θεωρηθεί τεκμήριο συναίνεσης. Από τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, ο νομικός ορισμός του βιασμού επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει ρητά την έννοια της μη συναίνεσης.
Πλέον, ως βιασμός ορίζεται κάθε σεξουαλική πράξη χωρίς «ενημερωμένη, συγκεκριμένη, προηγούμενη και ανακλητή» συναίνεση, με τον νόμο να ξεκαθαρίζει ότι η σιωπή ή η απουσία αντίδρασης δεν συνιστούν συναίνεση.
- 14 λεπτά πριν ΔΥΠΑ: Λήγει σήμερα (4/6) η προθεσμία για ενστάσεις στους προσωρινούς πίνακες του Κοινωνικού Τουρισμού για συνταξιούχους
- 44 λεπτά πριν Το ελληνικό νησί που βυθίζεται σιγά-σιγά
- 2 ώρες πριν Τι σημαίνει το «N» στο κινητό σου
