Πόρισμα για Μουρτζούκου: Τι αναφέρει η ψυχιατρική έκθεση

Η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη για την υπόθεση της 25χρονης Ειρήνης Μουρτζούκου ρίχνει νέο φως στην υπόθεση των θανάτων των παιδιών της, καταλήγοντας ότι η κατηγορούμενη είχε επίγνωση των πράξεών της και δεν αντιμετώπιζε ψυχική διαταραχή που να επηρεάζει την ικανότητα διάκρισης μεταξύ δικαίου και αδίκου. Το πόρισμα των ειδικών, που συντάχθηκε κατόπιν εντολής της Ανακρίτριας Πατρών, περιγράφει παράλληλα ένα ιδιαίτερα βαρύ προσωπικό ιστορικό κακοποίησης, ψυχικής επιβάρυνσης και αυτοκαταστροφικών τάσεων.

Το συμπέρασμα της ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης

Η έκθεση των ειδικών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η 25χρονη είχε πλήρη συνείδηση των ενεργειών της την περίοδο που φέρεται να σκότωσε τα παιδιά της.

Σύμφωνα με το πόρισμα, «δεν προκύπτει ψυχική διαταραχή που να επηρεάζει την ικανότητα διάκρισης δικαίου-αδίκου». Οι πραγματογνώμονες σημειώνουν ότι μπορούσε να κατανοήσει το περιεχόμενο των πράξεών της καθώς και τις συνέπειες αυτών.

Παράλληλα επισημαίνουν ότι δεν βρισκόταν σε κατάσταση ψύχωσης, δεν έπασχε από επιλόχεια διαταραχή και δεν είχε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα κατά τον κρίσιμο χρόνο.

Οι ειδικοί εκτιμούν επίσης ότι διαθέτει την απαραίτητη πνευματική και ψυχική επάρκεια για να συμμετάσχει κανονικά στη δικαστική διαδικασία, καθώς «έχει πλήρη ικανότητα να κατανοήσει τις κατηγορίες που της αποδίδονται, να διακρίνει τους παράγοντες της δίκης και να παρακολουθήσει την εναντίον της ποινική διαδικασία».

Η σύνταξη της έκθεσης και η διαδικασία εξέτασης

Η πραγματογνωμοσύνη φέρει ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 2026 και, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, υπογράφεται από τον καθηγητή Δικανικής Ψυχιατρικής και Κλινικής Φαρμακολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργο Αλεβιζόπουλο και τον αναπληρωτή καθηγητή Ψυχιατρικής Μιχάλη Χατζούλη.

Για τη σύνταξή της πραγματοποιήθηκαν τρεις συνεντεύξεις με την κατηγορούμενη στις Φυλακές Κορυδαλλού, παρουσία τεχνικών συμβούλων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και δύο βασικά ψυχομετρικά τεστ.

Οι καταγγελίες για κακοποίηση στην παιδική ηλικία

Κατά τη διάρκεια των συνεδριών, η 25χρονη φέρεται να περιέγραψε στους ειδικούς ένα ιδιαίτερα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον και περιστατικά κακοποίησης από μικρή ηλικία.

Η ίδια έκανε λόγο για σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και για εκμετάλλευση και χρήση ναρκωτικών. Υποστήριξε ακόμη ότι από την ηλικία των 10 ετών μέχρι την ενηλικίωσή της η μητέρα της την ανάγκαζε να εκδίδεται με άνδρες.

Όπως ανέφερε, η κακοποίηση ξεκίνησε ήδη από πολύ μικρή ηλικία, υποστηρίζοντας ότι από τριών έως τεσσάρων ετών η μητέρα της χτυπούσε το κεφάλι της στον τοίχο, προκαλώντας τραυματισμούς και απώλεια συνείδησης.

Παράλληλα ισχυρίστηκε ότι η αδελφή της απέκτησε προβλήματα ακοής έπειτα από χαστούκι που δέχθηκε σε ηλικία τεσσάρων ετών, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει αν αυτό επιβεβαιώθηκε ιατρικά.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η κατηγορούμενη ανέφερε επίσης ότι υπήρξε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από συγγενικό της πρόσωπο, γεγονός που δεν είχε αποκαλύψει τότε.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και ο ισχυρισμός της ότι σε ηλικία 18 ετών η μητέρα της την παρότρυνε να συνάψει σχέση επί πληρωμή με έναν άνδρα προκειμένου – όπως φέρεται να της ειπώθηκε – να καλυφθούν οικονομικές υποχρεώσεις. Η ίδια ανέφερε ότι έζησε μαζί του για ένα διάστημα και άφησε να εννοηθεί ότι την εξέδιδε, ενώ μαζί του απέκτησε και τα δύο της παιδιά.

Αυτοτραυματισμοί και ψυχική επιβάρυνση

Η 25χρονη φέρεται να δήλωσε ότι από την εφηβεία της εμφάνιζε αυτοκτονικές τάσεις, οι οποίες εντάθηκαν όταν πληροφορήθηκε ότι ο βιολογικός της πατέρας ενδέχεται να μην είναι το πρόσωπο που πίστευε, αλλά συγγενής της.

Σύμφωνα με την έκθεση, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξέτασης προχώρησε και σε αυτοτραυματισμό μέσα στις φυλακές, κόβοντας τα χέρια της.

Παράλληλα έκανε λόγο για χρόνια διαταραχή διάθεσης, η οποία, όπως ανέφερε, επιδεινώθηκε μετά τον θάνατο των παιδιών της αλλά και της αδελφής της.

Οι πραγματογνώμονες καταγράφουν επίσης περιστατικά σύγχυσης, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορούσε να θυμηθεί με ακρίβεια ημερομηνίες γέννησης ή άλλα στοιχεία, ενώ για σημαντικά γεγονότα επικαλέστηκε κενά μνήμης.

Ήπια νοητική υστέρηση σύμφωνα με την αξιολόγηση

Στο πλαίσιο της αξιολόγησης, η κατηγορούμενη συγκέντρωσε δείκτη νοημοσύνης 62, τιμή που αντιστοιχεί σε ήπια νοητική υστέρηση.

Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το εύρημα αυτό ενδέχεται να σχετίζεται με το χαμηλό εκπαιδευτικό και κοινωνικό της υπόβαθρο και διευκρινίζουν ότι ένας χαμηλός δείκτης νοημοσύνης δεν συνεπάγεται αυτομάτως μειωμένη ποινική ευθύνη.