1920
Η μεγάλη στιγμή του Βενιζέλου: Η Συνθήκη των Σεβρών και η Ελλάδα της Μεγάλης Ιδέας
Σαν σήμερα, 10 Αυγούστου 1920, ο Ελευθέριος Βενιζέλος βάζει την υπογραφή του στη Συνθήκη των Σεβρών, σε μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ελληνικής διπλωματίας του 20ού αιώνα.
Η συμφωνία, που υπογράφηκε μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προέβλεπε σημαντική εδαφική ενίσχυση της Ελλάδας. Η χώρα αποκτούσε την Ανατολική Θράκη, την Ίμβρο και την Τένεδο, ενώ αναλάμβανε τη διοίκηση της Σμύρνης και της γύρω περιοχής.
Η Ελλάδα «των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών»
Η Συνθήκη των Σεβρών θεωρήθηκε τότε κορύφωση της πολιτικής του Βενιζέλου και της Μεγάλης Ιδέας. Η Ελλάδα έμοιαζε να πλησιάζει περισσότερο από ποτέ στο όραμα μιας χώρας με παρουσία τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία.
Η φράση «Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» συνδέθηκε συμβολικά με εκείνη την περίοδο, αποτυπώνοντας το κλίμα αισιοδοξίας και εθνικής επέκτασης.
Η Σμύρνη στο επίκεντρο
Ιδιαίτερη σημασία είχε η πρόβλεψη για τη Σμύρνη, περιοχή με ισχυρό ελληνικό στοιχείο και τεράστια οικονομική και πολιτιστική σημασία. Η ελληνική διοίκηση εγκαταστάθηκε στην περιοχή, με την προοπτική να κριθεί στο μέλλον η οριστική τύχη της.
Ωστόσο, οι εξελίξεις των επόμενων ετών ανέτρεψαν πλήρως το σκηνικό.
Από τον θρίαμβο στη Μικρασιατική Καταστροφή
Η Συνθήκη των Σεβρών δεν εφαρμόστηκε ποτέ πλήρως. Η άνοδος του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος υπό τον Μουσταφά Κεμάλ και η Μικρασιατική Εκστρατεία οδήγησαν στην κατάρρευση των ελληνικών σχεδιασμών.
Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 άλλαξε ριζικά τα δεδομένα και η Συνθήκη των Σεβρών αντικαταστάθηκε τελικά από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923.
Παρά την κατάληξή της, η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, καθώς σηματοδότησε το αποκορύφωμα της εδαφικής και διπλωματικής ισχύος της Ελλάδας στην εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου.
