Η νέα μέθοδος αποτέφρωσης που προκαλεί συζητήσεις – Τι είναι η aquamation

Μια νέα μέθοδος διαχείρισης της ανθρώπινης σορού, που θεωρείται πιο φιλική προς το περιβάλλον από την παραδοσιακή αποτέφρωση, κάνει τα πρώτα της επίσημα βήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Σκωτία γίνεται η πρώτη χώρα της βρετανικής επικράτειας που επιτρέπει τη χρήση της λεγόμενης «υδάτινης αποτέφρωσης», μιας διαδικασίας που μειώνει σημαντικά τις εκπομπές άνθρακα και θεωρείται πιο «πράσινη» εναλλακτική.

Η Σκωτία ανοίγει τον δρόμο για την υδάτινη αποτέφρωση

Η νέα πρακτική, γνωστή διεθνώς ως aquamation, εισάγεται πλέον και επίσημα στη Σκωτία, σηματοδοτώντας μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η διαδικασία της αποτέφρωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η μέθοδος θεωρείται ιδιαίτερα φιλική προς το περιβάλλον, καθώς μπορεί να μειώσει το ανθρακικό αποτύπωμα μιας αποτέφρωσης έως και κατά 75%. Για λόγους σύγκρισης, μια παραδοσιακή αποτέφρωση με καύση παράγει περίπου 245 κιλά διοξειδίου του άνθρακα για κάθε σώμα.

Η σημαντική αυτή διαφορά είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους όλο και περισσότερες χώρες εξετάζουν την υιοθέτηση της συγκεκριμένης διαδικασίας.

Πώς λειτουργεί η διαδικασία aquamation

Η aquamation, η οποία αναφέρεται επίσης ως biocremation ή flameless cremation, βασίζεται σε μια χημική διαδικασία που ονομάζεται αλκαλική υδρόλυση.

Σε αντίθεση με την παραδοσιακή αποτέφρωση που χρησιμοποιεί φλόγες, το σώμα τοποθετείται σε ένα κλειστό μεταλλικό δοχείο το οποίο περιέχει νερό και αλκαλικό διάλυμα.

Το διάλυμα αποτελείται συνήθως από υδροξείδιο του καλίου και θερμαίνεται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από περίπου 90 έως 150 βαθμούς Κελσίου. Επειδή το δοχείο λειτουργεί υπό πίεση, το νερό δεν φτάνει σε σημείο βρασμού αλλά παραμένει σε υγρή μορφή.

Μέσα σε λίγες ώρες η διαδικασία διασπά σταδιακά τους μαλακούς ιστούς του σώματος.

Παρότι η διαδικασία μπορεί να ακούγεται ασυνήθιστη, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια επιταχυνόμενη εκδοχή της φυσικής αποσύνθεσης που συμβαίνει στο έδαφος.

Τι απομένει μετά τη διαδικασία

Όπως συμβαίνει και με την παραδοσιακή αποτέφρωση, ο σκελετός δεν εξαφανίζεται. Τα οστά παραμένουν και στη συνέχεια αλέθονται σε μια λεπτή σκόνη, παρόμοια με τις στάχτες που προκύπτουν από την καύση.

Υπάρχει ωστόσο μια διαφορά στην εμφάνιση των υπολειμμάτων. Οι στάχτες που προκύπτουν από την υδάτινη αποτέφρωση έχουν συνήθως λευκό χρώμα, ενώ εκείνες της παραδοσιακής καύσης είναι συνήθως γκρι. Επιπλέον, το τελικό υλικό που απομένει μπορεί να είναι ελαφρώς περισσότερο σε ποσότητα.

Η διαδικασία προσφέρει και ορισμένα πρακτικά πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα, ιατρικές συσκευές όπως οι βηματοδότες δεν χρειάζεται απαραίτητα να αφαιρεθούν πριν από την έναρξη της διαδικασίας.

Επιπλέον, βαρέα μέταλλα όπως ο υδράργυρος που μπορεί να προέρχεται από οδοντικά σφραγίσματα μπορούν να συλλεχθούν και να ανακυκλωθούν, αντί να απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα.

Μια πρακτική που ήδη εφαρμόζεται σε άλλες χώρες

Παρότι για πολλούς η ιδέα μπορεί να μοιάζει καινοτόμα ή ακόμη και μελλοντική, η υδάτινη αποτέφρωση δεν είναι νέα.

Η μέθοδος εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, στον Καναδά και στην Αυστραλία.

Με τη Σκωτία να κάνει το πρώτο βήμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, φαίνεται πως οι πιο «πράσινες» επιλογές ακόμη και στη διαχείριση της ανθρώπινης σορού αρχίζουν να αποκτούν σταδιακά μεγαλύτερη αποδοχή.

Περισσότερα:

Viral γορίλας στην Ιαπωνία έγινε… σύμβολο περισυλλογής μετά από καβγά με το ταίρι του

Βίντεο που κόβει την ανάσα: Αστροναύτης κατέγραψε το Σέλας από το Διάστημα

Καστελλόριζο: Η ανακάλυψη μιας «αόρατης» ακρίδας αποκαλύπτει τον άγνωστο κόσμο κάτω από το νησί