Στο φως τα πρακτικά του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών της 6ης Ιουλίου 2015

Μια από τις πιο κρίσιμες πολιτικές στιγμές της σύγχρονης Ελλάδας αποτυπώνεται στα πρακτικά του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών της 6ης Ιουλίου 2015, τα οποία εξασφάλισε και έφερε στο φως το in.gr. Πρόκειται για την κεκλεισμένων των θυρών σύσκεψη που συγκάλεσε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, μία ημέρα μετά το ιστορικό δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, όπου ο ελληνικός λαός απέρριψε με 61,31% την πρόταση των δανειστών.
Η σύσκεψη διήρκεσε επτά ώρες (10:00 – 16:50) και, όπως δείχνουν τα πρακτικά, οι στιγμές ήταν ιδιαίτερα φορτισμένες, με εντάσεις, πολιτικές αιχμές, αλλά και διάθεση εθνικής συνεννόησης. Παρά τις διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, οι περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί τάχθηκαν υπέρ μιας κοινής εθνικής στάσης έναντι των εταίρων, με στόχο την αποφυγή της ρήξης και τη διατήρηση της χώρας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Η στρατηγική Τσίπρα και το όχι ως εργαλείο διαπραγμάτευσης
Ο τότε πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, προσήλθε στο Συμβούλιο αναζητώντας στήριξη για μια νέα συμφωνία με τους θεσμούς. Όπως αποτυπώνεται στα πρακτικά, ήταν ξεκάθαρος: ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα ήταν μια πορεία ρήξης με την Ευρωζώνη, τύπου Grexit. Σκοπός του ήταν να χρησιμοποιηθεί η ισχυρή εντολή του δημοψηφίσματος όχι για αποχώρηση, αλλά για ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας και επανεκκίνηση των συνομιλιών με στόχο μια βιώσιμη συμφωνία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο αίτημα για αναδιάρθρωση του χρέους και εξασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης. Ο Τσίπρας επισημαίνει ότι χωρίς ουσιαστική λύση στο χρέος, η Ελλάδα θα συνέχιζε να βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο λιτότητας και εξάρτησης, με συνεχείς απαιτήσεις για πρόσθετα μέτρα.
Η στάση της αντιπολίτευσης – Στήριξη με όρους
Οι πολιτικοί αρχηγοί της αντιπολίτευσης, παρότι άσκησαν κριτική στην κυβέρνηση για πλευρές της διαπραγμάτευσης, εμφανίστηκαν πρόθυμοι να στηρίξουν την εθνική προσπάθεια – με βασική προϋπόθεση ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν θα ερμηνευτεί ως αντιευρωπαϊκή εντολή.
Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, στην πρώτη του ημέρα ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, πρότεινε τη σύσταση διακομματικής γνωμοδοτικής επιτροπής για τις διαπραγματεύσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Φώφη Γεννηματά (ΠΑΣΟΚ), καθώς και ο Σταύρος Θεοδωράκης (Ποτάμι), υποστήριξαν την ανάγκη να διαμορφωθεί μια ελάχιστη κοινή γραμμή.
Κοινός παρονομαστής όλων: να αποφευχθεί η αποσταθεροποίηση και να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, με σαφές διαπραγματευτικό πλαίσιο και χωρίς φαντασιώσεις ρήξης.
Η διαφοροποίηση του ΚΚΕ και η στάση Καμμένου
Ο μόνος που δεν συνυπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν ήταν ο γ.γ. του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Τοποθετήθηκε αρνητικά τόσο απέναντι στην ΕΕ όσο και στις εθνικές κυβερνήσεις – συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει εθνική ενότητα όσο παραμένουν οι βαθιές ταξικές αντιθέσεις στην κοινωνία.
Από την άλλη, ο Πάνος Καμμένος, ως κυβερνητικός εταίρος και πρόεδρος των ΑΝΕΛ, υποστήριξε πλήρως την κυβερνητική στρατηγική, κάνοντας λόγο για «πολιτική επίθεση των ευρωπαίων συντηρητικών» στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Το βάρος του δημοψηφίσματος και η «μυθολογία» περί συνθηκολόγησης
Τα πρακτικά διαψεύδουν πολλούς από τους μεταγενέστερους ισχυρισμούς περί “κωλοτούμπας” ή προδοσίας της λαϊκής εντολής. Το “Όχι” του ελληνικού λαού αναγνωρίζεται από όλους ως δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ακόμη και οι ηγέτες που είχαν ταχθεί υπέρ του “Ναι”, αποδέχονται ότι το αποτέλεσμα πρέπει να αποτελέσει βάση για την επόμενη ημέρα.
Αποκαλύπτεται, επίσης, ότι οι προβλέψεις για δήθεν καταστροφικό οικονομικό κόστος του δημοψηφίσματος δεν στηρίχθηκαν καν στη σύσκεψη. Όλοι αναγνωρίζουν ότι νέα χρηματοδότηση θα ήταν αναγκαία έτσι κι αλλιώς – ανεξαρτήτως του τι ψήφισε ο λαός.
Η πολιτική και ιστορική σημασία των πρακτικών
Τα πρακτικά του Συμβουλίου αποκαλύπτουν πως, στην πιο κρίσιμη ίσως μεταπολιτευτική συγκυρία, οι πολιτικές δυνάμεις – με τις εξαιρέσεις τους – προσπάθησαν να διαμορφώσουν έναν κοινό άξονα υπευθυνότητας, ρεαλισμού και διαφύλαξης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Το Συμβούλιο αυτό αποτέλεσε ένα άτυπο αλλά ουσιαστικό πεδίο εθνικής συνεννόησης, με σαφές μήνυμα: Η Ελλάδα μένει στην Ευρώπη, με όρους αξιοπρέπειας και εθνικής κυριαρχίας.
- 7 λεπτά πριν Παπαθανάσης: 110 εκατ. ευρώ για 18 νέα έργα στη Δυτική Μακεδονία
- 13 λεπτά πριν Ζεφύρι: Σε κρίσιμη κατάσταση η 3χρονη που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο
- 20 λεπτά πριν Ακαθάριστα οικόπεδα 2026: Λήγει στις 15 Ιουνίου η προθεσμία – Ποιοι κινδυνεύουν με πρόστιμα έως 2.000 ευρώ

















