Γαλλία: Η εξέγερση των «αθλίων» και η νέα Δεξιά του Μακρόν
Πρόκειται σίγουρα για τη σημαντικότερη εξέγερση μετά από εκείνη του 2005.
![Γαλλία: Η εξέγερση των «αθλίων» και η νέα Δεξιά του Μακρόν](https://workenter.gr/wp-content/uploads/2023/07/RP5OSB24ONERFC5H2F3MVQGCFE.jpg)
![Γαλλία: Η εξέγερση των «αθλίων» και η νέα Δεξιά του Μακρόν](https://workenter.gr/wp-content/uploads/2023/07/RP5OSB24ONERFC5H2F3MVQGCFE.jpg)
Πρόκειται σίγουρα για τη σημαντικότερη εξέγερση μετά από εκείνη του 2005, όταν ο θάνατος δύο εφήβων έβαζε «φωτιά» στα προάστια του Παρισίου, πυροδοτώντας και τότε την οργή των νέων με καταγωγή από πρώην γαλλικές αποικίες, στα προάστια του Παρισιού, που αισθάνονταν ξεχασμένοι, αποκομμένοι, με λιγότερες ευκαιρίες. Σήμερα, ο θάνατος του 17χρονου Ναέλ από αστυνομικά πυρά γίνεται αφορμή για μια δυναμική νεανική εξέγερση η οποία αφορά ολόκληρη την γαλλική επικράτεια και τους νέους «άθλιους» του φυλετικού ρατσισμού και της εντεινόμενης ταξικής ανισότητας.
Η μέση ηλικία των συλληφθέντων είναι «τα 17 χρόνια, σε μερικές περιπτώσεις είναι παιδιά, δεν υπάρχει άλλη λέξη, 12-13 ετών, που έγιναν εμπρηστές ή επιτέθηκαν στις δυνάμεις της τάξης ή σε αιρετούς αξιωματούχους», υπογράμμισε ο γάλλος υπουργός Εσωτερικών Ζεράλντ Νταρμανέν, επικυρώνοντας τον ηλικιακό χαρακτήρα των εξεγερμένων.
Ο απολογισμός των επεισοδίων της τελευταίας εβδομάδας πιστοποιεί κι αυτός την ένταση των φαινομένων, καθώς ο μέχρι τώρα απολογισμός κάνει λόγο για 5.000 πυρπολημένα αυτοκίνητα, σχεδόν 1.000 δημόσια κτίρια που πυρπολήθηκαν ή υπέστησαν φθορές, 250 επιθέσεις σε τμήματα της αστυνομίας ή της χωροφυλακής και πάνω από 700 τραυματίες στις τάξεις των δυνάμεων επιβολής του νόμου.
Υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά που έγκειται στην μηδενική διάθεση συμβιβασμού από πλευράς του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και σύσσωμης σχεδόν της πολιτικής ηγεσίας. Το μαρτυρούν τόσο οι εκκλήσεις του ίδιου προς τους γονείς «να μαζέψουν τα παιδιά τους» όσο και η σιδηρόφρακτη φωνή του Νταρμανέν ο οποίος δήλωσε στο ίδιο πνεύμα: Ο Νταρμανέν επέμεινε «στην ευθύνη των γονιών, της οικογένειας» στην επίβλεψη αυτών των νέων, «επειδή δεν είναι θέμα της εθνικής αστυνομίας ή της χωροφυλακής ή του δημάρχου ή ακόμη του Κράτους να διευθετήσει το πρόβλημα όταν ένα παιδί 12 ετών βάζει φωτιά σε ένα σχολείο».
💬 «Je demande que la violence cesse.»
— Le Parisien (@le_Parisien) July 3, 2023
La famille de Nahel multiplie les appels au calme. Après la grand-mère Nadia, c’est la tante de l’adolescent de 17 ans tué le 28 juin par un policier à Nanterre lors d’un contrôle routier qui prend la parolehttps://t.co/HzosfFgpKF
Θα μπορούσε κανείς να σταθεί στην οδυνηρή πραγματικότητα ενός προέδρου που αδυνατώντας να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην κοινωνία τα βάζει με ύφος γυμνασιάρχη «με τους γονείς που «αδυνατούν να μαζέψουν τα παιδιά τους». Όμως τα όσα λαμβάνουν χώρα στη πλέον σημαντική πολιτικά χώρα της Ευρώπης καταρρίπτουν το αφήγημα του φιλελεύθερου Μακρόν ως ανάχωμα στην Ακροδεξιά. Αποδυναμωμένος από τις διαδηλώσεις κόντρα στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση – ή απορρύθμιση- ο γάλλος πρόεδρος ο πρόεδρος των πλουσίων όπως επισημαίνουν πολλοί τονίζοντας την αδυναμία του ενοίκου του Σεντ Ελιζέ στις φοροαπαλλαγές των πλέων εύρωστων οικονομικά Γάλλων- καταρρίπτει κάθε έννοια του κάποτε ορμητικού κεντρισμού την οποία διακήρρυσε και στρώνει με την εμμονή του στην αστυνομική καταστολή τον δρόμο στην αυθεντική Ακροδεξιά της Μαρίν Λεπέν.
«Έχουν περάσει περισσότερα από 1.500 χρόνια από την ίδρυση του γαλλικού βασιλείου. Περισσότερα από από 480 χρόνια από τότε που τα γαλλικά έγιναν η επίσημη γλώσσα του κράτους. Περισσότερα από 200 χρόνια από τη Γαλλική Επανάσταση. Και περισσότερα από 60 χρόνια από την καθιέρωση της Πέμπτης Δημοκρατίας. Και παρόλα αυτά το ερώτημα του πώς ορίζουμε τη γαλλική ταυτότητα παραμένει σημείο αντιπαράθεσης» σχολίαζε πρόσφατα σε άρθρο του ο αρθογράφος του CNN, Τζόσου Μπερλίνγκερ, αναδεικνύοντας πως στο επίκεντρο των πραγμάτων συνεχίζει να βρίσκεται το ζήτημα της ταυτότητας.