Η στέγη «καταπίνει» τις συντάξεις: Το 40% το δίνουν στο νοίκι!

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα αποκτά πλέον ακόμη πιο έντονη κοινωνική διάσταση, καθώς δεν περιορίζεται στους νέους, στα ζευγάρια ή στα νοικοκυριά με στεγαστικά δάνεια. Όλο και περισσότεροι ηλικιωμένοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δυσβάσταχτο κόστος στέγασης, το οποίο απορροφά μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματός τους.
Σχεδόν ένας στους τρεις πολίτες ηλικίας 65 ετών και άνω δαπανά περισσότερο από το 40% του εισοδήματός του για στεγαστικές ανάγκες, ποσοστό που ξεπερνά κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στην ΕΕ-27, το αντίστοιχο ποσοστό για την ίδια ηλικιακή ομάδα διαμορφώνεται στο 8,5%.
Η επιβάρυνση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους συνταξιούχους, καθώς τα εισοδήματά τους είναι συνήθως σταθερά και περιορισμένα. Την ίδια ώρα, ενοίκια, λογαριασμοί ενέργειας και γενικότερα τα έξοδα διαβίωσης έχουν αυξηθεί, αφήνοντας όλο και μικρότερο περιθώριο για βασικές ανάγκες, όπως τρόφιμα, φάρμακα και υπηρεσίες υγείας.

Μέχρι σήμερα, η δημόσια συζήτηση για το στεγαστικό πρόβλημα επικεντρωνόταν κυρίως στους νέους που αδυνατούν να αυτονομηθούν, στα νέα ζευγάρια που δυσκολεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια, στα νοικοκυριά που εξυπηρετούν στεγαστικά δάνεια και σε όσους βρίσκονται αντιμέτωποι με ληξιπρόθεσμες οφειλές ή πλειστηριασμούς. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται οι φοιτητές και οι δημόσιοι υπάλληλοι που αναζητούν προσιτή κατοικία σε τουριστικές περιοχές.
Τα στοιχεία, όμως, δείχνουν ότι το πρόβλημα επεκτείνεται πλέον δυναμικά και στις μεγαλύτερες ηλικίες. Η κατοικία, που για πολλούς ηλικιωμένους θεωρούνταν επί δεκαετίες στοιχείο ασφάλειας, μετατρέπεται σε σημαντική μηνιαία επιβάρυνση.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι σημαντικό μέρος όσων βρίσκονται σε κατάσταση στεγαστικής υπερεπιβάρυνσης κατοικούν σε ιδιόκτητο σπίτι χωρίς εκκρεμές στεγαστικό δάνειο. Αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά το ενοίκιο ή τη δόση ενός δανείου, αλλά το συνολικό κόστος κατοχής και συντήρησης ενός σπιτιού.

Η τάση είναι μάλιστα σταθερά ανοδική για τους ηλικιωμένους. Το 2021, το ποσοστό των άνω των 65 που δαπανούσαν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση ανερχόταν στο 19,3%. Το 2022 αυξήθηκε στο 24,9% και έκτοτε συνέχισε να ενισχύεται, φτάνοντας το 2025 περίπου στο 31,8%.

Την ίδια στιγμή, ο συνολικός δείκτης στεγαστικής υπερεπιβάρυνσης στον γενικό πληθυσμό παρουσίασε μικρή αποκλιμάκωση, από 28,9% το 2024 σε 26,4% το 2025. Η διαφορετική πορεία της ηλικιακής ομάδας άνω των 65 αναδεικνύει ένα ιδιαίτερο και εντεινόμενο πρόβλημα.
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει την πίεση για μια πιο ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική, η οποία δεν θα αφορά μόνο τους νέους και τις οικογένειες, αλλά και τους ηλικιωμένους που βλέπουν όλο και μεγαλύτερο μέρος της σύνταξής τους να κατευθύνεται αποκλειστικά στην κάλυψη του κόστους στέγασης.

Περισσότερα:

Συμβασιούχοι σε Δήμους και ΟΤΑ: Η νέα ρύθμιση και τα «κλειδιά» για τη σύνταξη

Νέοι και παλιοί συνταξιούχοι: Γιατί με τα ίδια χρόνια ασφάλισης μπορεί να παίρνουν διαφορετική σύνταξη

Συντάξεις 2027: Αύξηση 2,8% και επίδομα 400 ευρώ – Ποιοι κερδίζουν περισσότερα

Στις 4 Νοεμβρίου η κρίσιμη δίκη για την ΕΑΣ – Σε αναμονή 450.000 συνταξιούχοι