Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025.

Σήμερα, Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025, το Εορτολόγιο τιμά μια σειρά από Αγίους μάρτυρες, ιεράρχες και οσίους, ενώ παράλληλα γιορτάζουν πολλά όμορφα ονόματα.

Αν έχετε σήμερα τη γιορτή σας ή κάποιος δικός σας φέρει ένα από τα παρακάτω ονόματα, είναι μια καλή αφορμή για ένα θερμό «χρόνια πολλά».

Ποια ονόματα γιορτάζουν

Σήμερα γιορτάζουν τα εξής ονόματα:

• Φαίδρα, Φαιδρούλα, Φαιδρίνα, Φαίδρος
• Φιλούμενος, Φίλος, Φιλουμένη, Φιλομίνα, Φιλομίλα, Φιλομίλη, Φίλη
• Παράμονος, Παγκόσμιος, Ουρβανός, Πιτιρούν
• Άβιβος, Ουαλερίνος, Brendan, Μπρένταν

Αν έχετε κάποιο από αυτά τα ονόματα, η Εκκλησία σήμερα προσεύχεται ιδιαίτερα για εσάς.

Άγιος Παράμονος και οι Τριακόσιοι Εβδομήντα Μάρτυρες

Στο σημερινό Εορτολόγιο 29 Νοεμβρίου, κεντρική θέση έχει ο Άγιος Παράμονος, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με 370 χριστιανούς στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., την εποχή των σκληρών διωγμών του αυτοκράτορα Δεκίου.

Κοντά στον ποταμό Τίγρη υπήρχαν τότε ιαματικά λουτρά, όπου βρισκόταν ο ειδωλολάτρης άρχοντας Ακυλίνος. Κατά τη διάρκεια θυσιών στον ναό της Ίσιδος, διέταξε να συμμετάσχουν υποχρεωτικά ο Παράμονος και οι άλλοι χριστιανοί, που ήδη κρατούνταν φυλακισμένοι. Εκείνοι όμως αρνήθηκαν θαρραλέα να προδώσουν την πίστη τους.

Την ώρα που τελούνταν οι ειδωλολατρικές τελετές, οι πιστοί ύψωναν προσευχή και δοξολογία στον Χριστό, ψάλλοντας «ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς». Αυτό εξαγρίωσε τον Ακυλίνο, ο οποίος διέταξε την άμεση εξόντωσή τους. Οι στρατιώτες έτρεξαν πάνω τους, τους χτύπησαν με λόγχες και καταξέσχισαν τα σώματά τους.

Έτσι, ο Άγιος Παράμονος και οι Τριακόσιοι Εβδομήντα Μάρτυρες παρέδωσαν με γενναιότητα την ψυχή τους στον Χριστό, λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου.

Άγιος Φιλούμενος ο Μάρτυρας

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά και τον Άγιο Φιλούμενο, ο οποίος καταγόταν από τη Λυκαονία και εργαζόταν ως έμπορος σιτηρών. Γύρω στο 270 μ.Χ., καταγγέλθηκε ως χριστιανός στον ηγεμόνα της Άγκυρας, Φήλικα.

Ο Φιλούμενος παρουσιάστηκε μπροστά του χωρίς φόβο. Παρά τις απειλές και τις πιέσεις, δεν αρνήθηκε την πίστη του στον Χριστό. Τότε τον υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια: του τρύπησαν τα άκρα με καρφιά, μέχρι που, με μαρτυρικό τρόπο, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

Η στάση του Αγίου Φιλουμένου παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανό παράδειγμα σταθερότητας και αφοσίωσης στην ορθόδοξη πίστη.

Άγιος Διονύσιος, Επίσκοπος Κορίνθου

Σημαντική μορφή της ημέρας είναι και ο Άγιος Διονύσιος, επίσκοπος Κορίνθου, ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

Ο Διονύσιος ήταν λόγιος, πολυμαθής και βαθύτατα θεοσεβής. Δεν περιορίστηκε μόνο στη μέριμνα για το ποίμνιό του στην Κόρινθο, αλλά επικοινωνούσε με πολλές άλλες Εκκλησίες μέσω επιστολών, προσφέροντας θεία διδασκαλία και ενίσχυση στους πιστούς.

Κατά την παράδοση, ο Άγιος μαρτύρησε δια ξίφους, σφραγίζοντας με το αίμα του τη διακονία του.

Άγιος Φαίδρος ο Μάρτυρας

Η μνήμη του Αγίου Φαίδρου συνδέεται με ένα ιδιαίτερα σκληρό μαρτύριο. Σύμφωνα με την παράδοση, οι διώκτες του τον θανάτωσαν, ρίχνοντας πάνω του καυτή ρητίνη.

Ο Άγιος Φαίδρος έμεινε ακλόνητος στην πίστη, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη προς τον Χριστό υπερβαίνει ακόμη και τα πιο φρικτά βασανιστήρια. Όσοι φέρουν σήμερα το όνομα Φαίδρος ή Φαίδρα έχουν έναν Άγιο-προστάτη με ιδιαίτερη πνευματική δύναμη.

Όσιος Μάρκος, ο ασκητής

Ο Όσιος Μάρκος αναφέρεται με σύντομο υπόμνημα στον Συναξαριστή. Ωστόσο, πίσω από τις λίγες γραμμές, κρύβεται μια ισχυρή ασκητική μορφή.

Ο όσιος άφησε πίσω του γυναίκα, παιδιά και συγγενείς, για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό. Περιπλανήθηκε σε ερήμους, πόλεις και χωριά, ώσπου κατέληξε στην Αίγυπτο, όπου βρέθηκε νεκρός σε κάποιο ναό, φορώντας βαριά σιδερένια δεσμά.

Οι πιστοί, βλέποντας το σώμα του με τα σίδερα της άσκησης, θαύμασαν την ακραία εγκράτεια και αυταπάρνησή του. Έφτιαξαν ξύλινη θήκη και εναπόθεσαν εκεί το τίμιο λείψανό του μαζί με τα σιδερένια εκείνα σημάδια του ασκητικού του αγώνα.

Όσιος Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Στα εκκλησιαστικά κείμενα της 29ης Νοεμβρίου αναγράφεται ο Όσιος πατήρ ημών Νικόλαος, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο οποίος «ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται».

Παρότι για τη ζωή του δεν έχουμε αναλυτικό βιογραφικό, οι νεότεροι επισκοπικοί κατάλογοι τον τοποθετούν περίπου στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., γύρω στο 160 μ.Χ. Η ταύτισή του με άλλες μορφές, όπως τον Νικόλαο τον Ομολογητή, έχει κριθεί ανυπόστατη, όμως η Εκκλησία τον τιμά ως επίσκοπο που οδήγησε με φροντίδα τον λαό του Θεού «εις δέον», δηλαδή στον δρόμο της σωτηρίας.

Άγιος Ιωάννης ο Ιερομάρτυρας «ὁ ἐν Περσίδι»

Σε πολλά Μηνολόγια αναφέρεται σήμερα και ο Άγιος Ιωάννης ο Ιερομάρτυρας, “ὁ ἐν Περσίδι”.

Κατά την παράδοση, ο Ιωάννης καταγόταν από τη Δαμασκό και μαρτύρησε στην Περσία, προσφέροντας τη ζωή του για τον Χριστό και την ομολογία της πίστης.

Άγιοι Έξι Μάρτυρες

Η μνήμη των Έξι Αγίων Μαρτύρων παραμένει μυστηριώδης, καθώς δεν γνωρίζουμε ούτε τον τόπο ούτε τον χρόνο του μαρτυρίου τους.

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν τους καταδίωκαν οι διώκτες τους, άνοιξε θαυματουργικά μια πέτρα, μέσα στην οποία κρύφτηκαν οι Άγιοι. Η αφήγηση αυτή δείχνει πώς η θεία Πρόνοια μπορεί να σκεπάζει τους πιστούς ακόμη και στις πιο αντίξοες στιγμές.

Άγιος Ουρβανός, Επίσκοπος Μακεδονίας

Ο Άγιος Ουρβανός, επίσκοπος Μακεδονίας, τιμάται επίσης σήμερα.

Η παράδοση τον παρουσιάζει ως επίσκοπο με αγγελικό βίο, ο οποίος εκοιμήθη ειρηνικά, έχοντας διακονήσει τον λαό του με αγάπη και ταπείνωση. Η Εκκλησία τον προβάλλει ως πρότυπο ποιμένα, που παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό «ἐκπνέων τῶν Ἀγγέλων».

Όσιος Παγκόσμιος

Ο Όσιος Παγκόσμιος είναι μια ακόμη ασκητική μορφή που θυμόμαστε στις 29 Νοεμβρίου.

Η υμνογραφία παίζει με το όνομά του, τονίζοντας ότι «όλος ο κόσμος» δεν είχε γι’ αυτόν καμία αξία μπροστά στη Βασιλεία του Θεού. Ο όσιος εκοιμήθη ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του παράδειγμα πλήρους αποταγής και αφοσίωσης στον Χριστό.

Όσιος Πιτυρούν, μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου

Ο Όσιος Πιτυρούν υπήρξε μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου, του μεγάλου πατέρα της ερήμου. Από εκείνον πήρε πολλές αρετές και χαρίσματα, ενώ διακρίθηκε για την ακραία εγκράτειά του.

Συχνά έμενε εντελώς νηστικός, χωρίς να βλάπτεται η υγεία ή η πνευματική του αντοχή. Όταν οι μοναχοί μιλούσαν για οράματα και φανερώσεις δαιμόνων, εκείνος τους υπενθύμιζε κάτι πολύ ουσιαστικό: ότι πρέπει να φοβούνται περισσότερο τα «εσωτερικά δαιμόνια» – την υπερηφάνεια, τη φιλαργυρία, τη φιληδονία και τα υπόλοιπα πάθη.

Τόνιζε πως αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα και απαιτούν μεγάλη προσοχή. Ο όσιος εκοιμήθη ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του πνευματική διδασκαλία που παραμένει επίκαιρη.

Άγιος Ουαλερίνος (ή Ουαλεριανός)

Ο Άγιος Ουαλερίνος, γνωστός και ως Ουαλεριανός, μαρτύρησε δια ξίφους, προσφέροντας και εκείνος με τη σειρά του τη ζωή του για την αληθινή πίστη.

Άγιος Άβιβος, Επίσκοπος Γεωργίας – Ιερομάρτυρας

Ιδιαίτερη θέση στο Εορτολόγιο 29 Νοεμβρίου έχει ο Άγιος Άβιβος, επίσκοπος Νεκρέσι στη Γεωργία, ο οποίος έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. και αναδείχθηκε ιερομάρτυρας.

Η πυρολατρία και η αντίσταση του Αγίου

Την εποχή εκείνη, ο Πέρσης σάχης Χοσρόης Α’ επιχείρησε να επιβάλει τον μαζδαϊσμό και την πυρολατρία στον γεωργιανό λαό. Παντού χτίστηκαν ναοί με άσβεστες φωτιές, ενώ πολλοί χριστιανοί εξαναγκάστηκαν ή παρασύρθηκαν να αρνηθούν την πίστη τους.

Και στην πόλη Νεκρέσι χτίστηκε πυρολατρικός ναός. Ο Άγιος Άβιβος, ως επίσκοπος και πνευματικός πατέρας, δεν άντεξε να βλέπει τη λατρεία της φωτιάς στον τόπο του. Γεμάτος θείο ζήλο, μπήκε στον ναό, πλησίασε το θυσιαστήριο και έσβησε τη φωτιά ρίχνοντας νερό.

Η πράξη του ενθουσίασε τους χριστιανούς και μπέρδεψε τους πυρολάτρες. Πολλοί, που είχαν πλανηθεί, γύρισαν πίσω στην Εκκλησία. Από τότε, ο Άγιος άρχισε να περιοδεύει ασταμάτητα σε πόλεις και χωριά, κηρύσσοντας τον Χριστό, γκρεμίζοντας πλάνες και σβήνοντας τους πυρολατρικούς βωμούς. Σε λίγο διάστημα, όχι μόνο στερέωσε το ποίμνιό του στην Ορθοδοξία, αλλά οδήγησε και πολλούς Πέρσες στην πίστη.

Η σύλληψη και η πορεία προς το μαρτύριο

Οι κατακτητές εξαγριώθηκαν. Συνέλαβαν τον Άγιο, τον μαστίγωσαν σκληρά και τον έριξαν στη φυλακή. Στη συνέχεια τον οδήγησαν δεμένο στον σατράπη στη Ρέχη, περνώντας από το χωριό Ικάλτο, όπου έλαβε γράμμα και ραβδί ευλογίας από τον Όσιο Συμεών τον Θαυμαστορείτη, παλαιό πνευματικό του φίλο.

Ο Άβιβος, με δάκρυα αλλά και πνευματικό ενθουσιασμό, αποχαιρέτησε τους κληρικούς και τους κάλεσε να μείνουν πιστοί μέχρι θανάτου στην Ορθοδοξία. Φτάνοντας στην πρωτεύουσα Μτσχέτα και βλέποντας τον καθεδρικό ναό «Σβετιτσχόβελι», αναφώνησε με συγκίνηση ότι η Εκκλησία-Μητέρα του τον βλέπει να οδηγείται δεμένο στο μαρτύριο, έτοιμος να λάβει το στεφάνι που του ετοιμάζει ο Χριστός.

Η συνάντηση με τον Όσιο Σίω

Ο Άγιος ζήτησε να περάσει από τη μονή Μγβίμε, για να δει τον Όσιο Σίω, που ζούσε έγκλειστος σε σπήλαιο. Οι στρατιώτες, εντυπωσιασμένοι από την αρετή του, δέχτηκαν. Οι δύο άγιοι συναντήθηκαν με χαρά και δάκρυα.

Ο Άβιβος ζήτησε τις προσευχές του Σίω για τον δοκιμαζόμενο λαό της Γεωργίας, που δεχόταν πιέσεις να ασπαστεί την πυρολατρία. Ο Όσιος Σίω τον ενίσχυσε, υπενθυμίζοντάς του ότι «δια πολλών θλίψεων» εισερχόμαστε στη Βασιλεία του Θεού, και τον διαβεβαίωσε ότι ο Θεός θα είναι βοηθός του μέχρι τέλους.

Η ανάκριση και το μαρτύριο

Μπροστά στον σατράπη, ο Άγιος Άβιβος στάθηκε ατρόμητος. Όταν εκείνος τον ρώτησε γιατί «θανάτωσε τη θεότητά» τους, σβήνοντας τη φωτιά, ο Άβιβος απάντησε πως μόνον ο Ιησούς Χριστός είναι Βασιλιάς των βασιλιάδων και ότι η φωτιά δεν είναι θεότητα, αλλά κτίσμα του Θεού και ένα από τα τέσσερα στοιχεία του κόσμου, μαζί με τη γη, το νερό και τον αέρα.

Τόνισε δε πως η φωτιά υποτάσσεται στον άνθρωπο, αφού χρειάζεται ξύλα για να διατηρηθεί και σβήνει με λίγο νερό – άρα δεν μπορεί να είναι θεός. Οι λόγοι του εξόργισαν τον σατράπη, που διέταξε να τον μαστιγώσουν σκληρά και έπειτα να τον λιθοβολήσουν.

Λίγο αργότερα, ο Άγιος Άβιβος παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό, λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου, όπως ο άγιος πρωτομάρτυρας Στέφανος.

Το λείψανο και η τιμή της Εκκλησίας

Το άγιο σώμα του ρίχτηκε έξω από την πόλη, για να το φάνε τα θηρία. Όμως, ούτε τα ζώα το άγγιζαν ούτε η φθορά το άγγιζε. Όταν οι φύλακες απομακρύνθηκαν, οι μοναχοί της μονής Σαμτάβρο πήραν με σεβασμό το λείψανο και το ενταφίασαν στο καθολικό της μονής.

Η Εκκλησία της Γεωργίας γρήγορα τον κατέταξε στη χορεία των Αγίων και όρισε η μνήμη του να τιμάται στις 29 Νοεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του. Στα χρόνια του ηγεμόνα Στεφάνου (639–663 μ.Χ.), τα τίμια λείψανά του μεταφέρθηκαν πανηγυρικά στον καθεδρικό ναό της Μτσχέτα και τοποθετήθηκαν κάτω από την αγία Τράπεζα, όπου παραμένουν μέχρι σήμερα.

Περισσότερα:

Αθωώθηκε ο Κώστας Ανεστίδης στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ

Ζεφύρι: Σε κρίσιμη κατάσταση η 3χρονη που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο

Νέα Γραμμή 5 στο Μετρό της Αθήνας: Πότε ξεκινά και ποιες περιοχές θα εξυπηρετεί