Αλκατράζ: Η μεγαλύτερη απόδραση-μυστήριο της Ιστορίας

Σαν σήμερα, στις 11 Ιουνίου 1962, γράφτηκε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στην ιστορία του οργανωμένου εγκλήματος και των αμερικανικών φυλακών. Το περιβόητο Αλκατράζ, η φυλακή που θεωρούνταν απόρθητη και η πιο ασφαλής στον κόσμο, βρέθηκε αντιμέτωπο με μια απόδραση που μέχρι σήμερα εξακολουθεί να προκαλεί ερωτήματα, θεωρίες και αντιπαραθέσεις.

Από τη βαριά σιδερένια πύλη του είχαν περάσει μερικά από τα πιο διαβόητα ονόματα της αμερικανικής εγκληματικής ιστορίας: ο Αλ Καπόνε, ο Τζορτζ «Machine-Gun» Κέλι, ο πρώτος «Νο1 Δημόσιος Κίνδυνος» Άλβιν Κάρπις και ο Άρθουρ «Ντοκ» Μπέικερ. Κι όμως, παρά τη φήμη του ως της πιο ασφαλούς φυλακής στον κόσμο, το Αλκατράζ δεν αποδείχθηκε τελικά αλάνθαστο.

Τη νύχτα της 11ης Ιουνίου 1962, οι διαβόητοι ληστές τραπεζών Frank Morris και τα αδέλφια John και Clarence Anglin κατάφεραν να αποδράσουν από τη φυλακή που βρισκόταν στο νησί Αλκατράζ, ανοιχτά του Σαν Φρανσίσκο. Από εκείνο το βράδυ και έπειτα, κανείς δεν τους ξαναείδε ποτέ.

Ο Frank Morris και τα αδέλφια John και Clarence Anglin, οι τρεις κρατούμενοι που δραπέτευσαν από το Αλκατράζ τη νύχτα της 11ης Ιουνίου 1962 και εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνη.

Η υπόθεση εξακολουθεί να θεωρείται μία από τις πιο ευφυείς αποδράσεις όλων των εποχών – εφόσον, βέβαια, οι δραπέτες κατάφεραν πράγματι να επιβιώσουν.

Η κινηματογραφική απόδραση με κουτάλια, ψεύτικα κεφάλια και αυτοσχέδια σχεδία

Οι τρεις κρατούμενοι πέρασαν μήνες σχεδιάζοντας με απόλυτη προσοχή την απόδρασή τους. Χρησιμοποιώντας ακονισμένα κουτάλια και αυτοσχέδια εργαλεία, κατάφεραν να σκάψουν σταδιακά τους τοίχους γύρω από τους αεραγωγούς των κελιών τους.

Πίσω από τα κελιά, δημιούργησαν έναν μυστικό χώρο όπου εργάζονταν κρυφά πάνω στο σχέδιό τους, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους.

Για να κερδίσουν χρόνο και να καθυστερήσουν τον εντοπισμό της εξαφάνισής τους, άφησαν στα κρεβάτια τους ανδρείκελα από πεπιεσμένο χαρτί, σαπούνι και αληθινές τρίχες μαλλιών, ώστε να μοιάζουν σαν να κοιμούνται.

Το περιβόητο Αλκατράζ, η φυλακή-σύμβολο που θεωρούνταν επί δεκαετίες απόρθητη, βρισκόταν σε νησί ανοιχτά του Σαν Φρανσίσκο.

Στη συνέχεια, σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών, δραπέτευσαν προς τη θάλασσα χρησιμοποιώντας μια αυτοσχέδια σχεδία που είχαν κατασκευάσει από περίπου 50 αδιάβροχα.

Από εκεί και πέρα, όμως, ξεκινά το πραγματικό μυστήριο.

Το κελί του John Anglin διατηρείται σχεδόν ανέπαφο μέχρι σήμερα, με την τρύπα στον τοίχο που χρησιμοποίησαν οι δραπέτες για να περάσουν στους αεραγωγούς.

Επέζησαν ή πνίγηκαν στα παγωμένα νερά;

Αυτό που ακολούθησε προβληματίζει ιστορικούς, ερευνητές και ομοσπονδιακές αρχές εδώ και περισσότερες από έξι δεκαετίες.

Αν οι τρεις άνδρες πνίγηκαν στα παγωμένα νερά του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, τα σώματά τους δεν βρέθηκαν ποτέ. Αν πάλι κατάφεραν να φτάσουν σώοι στη στεριά, κανένα ίχνος τους δεν εντοπίστηκε ποτέ.

Η απόσταση, τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα και οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες της θάλασσας έκαναν πολλούς να θεωρήσουν σχεδόν αδύνατη την επιβίωσή τους.

Οι ομοσπονδιακές αρχές πραγματοποίησαν πολυήμερες έρευνες στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, χωρίς ποτέ να εντοπιστούν οι τρεις δραπέτες ή οι σοροί τους.
Πηγή φωτογραφίας: FBI Archives / Associated Press

Το FBI ολοκλήρωσε την έρευνα το 1979, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ήταν εξαιρετικά απίθανο οι δραπέτες να επιβίωσαν ύστερα από κοπιώδη προσπάθεια κολύμβησης μεγαλύτερη του ενός μιλίου σε παγωμένα νερά με επικίνδυνα ρεύματα.

Ωστόσο, οι αμφιβολίες δεν έσβησαν ποτέ.