Το κόστος υγείας για τους ηλικιωμένους: Ποιοι σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος

Το κόστος υγείας για τους ηλικιωμένους στην Ελλάδα αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας σημαντική οικονομική πίεση στα νοικοκυριά, παρά την ύπαρξη δημόσιου συστήματος ασφάλισης. Οι δαπάνες για φάρμακα, διαγνωστικές εξετάσεις και επισκέψεις σε ιδιώτες γιατρούς αποτελούν σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα βάρη για όσους βρίσκονται στην τρίτη ηλικία, ειδικά για άτομα με χαμηλές ή μεσαίες συντάξεις.

Παρά τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα αποζημίωσης, η συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα παραμένει υψηλή. Οι χρόνιες παθήσεις —καρδιολογικές, μεταβολικές, ρευματολογικές, ογκολογικές— απαιτούν σταθερή φαρμακευτική αγωγή και συχνές αλλαγές συνταγογράφησης, κάτι που αυξάνει το μηνιαίο κόστος. Για πολλούς ηλικιωμένους, η συμμετοχή 10% ή 25% οδηγεί σε δεκάδες ευρώ επιπλέον τον μήνα, ενώ τα σκευάσματα που δεν καλύπτονται καθόλου από τον ΕΟΠΥΥ επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τον ήδη περιορισμένο προϋπολογισμό τους.

Σημαντικό βάρος αποτελούν και οι διαγνωστικές εξετάσεις. Αν και μεγάλο μέρος αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ, η συμμετοχή των ασθενών και κυρίως τα επιπλέον ποσά που χρεώνουν ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα —λόγω του γνωστού μηχανισμού clawback— μεταφέρονται τελικά στον ασθενή. Έτσι, για μια σειρά εξετάσεων που απαιτούνται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, το κόστος μπορεί να ξεπεράσει εύκολα τα 50 ή και τα 100 ευρώ ανά μήνα.

Την ίδια στιγμή, η αδυναμία του δημοσίου συστήματος υγείας να εξυπηρετήσει έγκαιρα τους πολίτες οδηγεί όλο και περισσότερους ηλικιωμένους στον ιδιωτικό τομέα. Οι αναμονές για ραντεβού σε δημόσια νοσοκομεία ή Κέντρα Υγείας συχνά ξεπερνούν τις δύο ή και τρεις εβδομάδες, με αποτέλεσμα οι πολίτες να καταφεύγουν σε ιδιώτες γιατρούς πληρώνοντας από την τσέπη τους. Ειδικά για παθήσεις που απαιτούν συχνή παρακολούθηση, το κόστος αυτό μπορεί να γίνει δυσβάσταχτο.

Το μεγαλύτερο βάρος, όμως, το σηκώνουν οι ηλικιωμένοι με χαμηλές συντάξεις, οι οποίοι αποτελούν και την πλειονότητα των χρηστών του συστήματος υγείας. Για όσους λαμβάνουν κύρια σύνταξη κάτω από 800 ευρώ, η μηνιαία δαπάνη για φάρμακα, εξετάσεις και ιατρικές επισκέψεις μπορεί να αντιστοιχεί ακόμη και στο 15–20% του εισοδήματός τους. Ταυτόχρονα, όσοι πάσχουν από χρόνιες ή πολλαπλές παθήσεις είναι εκείνοι που επωμίζονται τη μεγαλύτερη δαπάνη, καθώς απαιτούν συνεχείς θεραπείες, εξετάσεις και εξειδικευμένη ιατρική παρακολούθηση.

Το ζήτημα του κόστους υγείας για τους ηλικιωμένους δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά και κοινωνικό. Η δυσκολία πρόσβασης στη φροντίδα υγείας, η αύξηση του κόστους των υπηρεσιών και οι μεγάλες ανισότητες μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο οι πιο ευάλωτοι αναγκάζονται να καθυστερούν εξετάσεις ή να διακόπτουν θεραπείες για οικονομικούς λόγους.

Η συζήτηση για το μέλλον της υγείας των ηλικιωμένων αποκτά έτσι ιδιαίτερη σημασία, καθώς η δημογραφική γήρανση της χώρας αυξάνει συνεχώς τις ανάγκες. Το ποιος πραγματικά σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος δεν είναι δύσκολο να φανεί: είναι οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι χρονίως πάσχοντες και όσοι βρίσκονται εκτός οργανωμένων δομών φροντίδας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν καθημερινά ένα σύστημα που συχνά δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές τους ανάγκες.

Περισσότερα:

Αθωώθηκε ο Κώστας Ανεστίδης στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ

Ζεφύρι: Σε κρίσιμη κατάσταση η 3χρονη που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο

Νέα Γραμμή 5 στο Μετρό της Αθήνας: Πότε ξεκινά και ποιες περιοχές θα εξυπηρετεί