Χάτσικο: 103 χρόνια από τη γέννηση του σκύλου που έγινε σύμβολο αφοσίωσης

Σαν σήμερα, στις 10 Νοεμβρίου 1923, γεννήθηκε στο Οντάτε της Ιαπωνίας ο Χάτσικο, ο σκύλος που συνδέθηκε με μία από τις πιο γνωστές ιστορίες αφοσίωσης στον άνθρωπο. Η επιμονή του να επιστρέφει στον σταθμό της Σιμπούγια, ακόμη και μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη του, τον έκανε γνωστό σε ολόκληρη την Ιαπωνία και αργότερα στον κόσμο.

Εκατόν τρία χρόνια μετά τη γέννησή του, η ιστορία του συνεχίζει να συγκινεί. Πίσω από το άγαλμα και τις κινηματογραφικές διασκευές βρίσκεται ένας πραγματικός σκύλος, ένας καθηγητής και ένας σιδηροδρομικός σταθμός που έγινε τόπος αναμονής.

Η γνωριμία με τον καθηγητή Ουένο

Τον Ιανουάριο του 1924, το κουτάβι Ακίτα έφτασε στο Τόκιο, στο σπίτι του Χιντεσάμπουρο Ουένο, καθηγητή του τότε Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Τόκιο.

Ο Ουένο το ονόμασε Χάτσι και ανέπτυξε μαζί του στενό δεσμό. Ο σκύλος συνδέθηκε με τις καθημερινές μετακινήσεις του καθηγητή και με τον σταθμό της Σιμπούγια, όπου τον συνόδευε και περίμενε την επιστροφή του.

Στις 21 Μαΐου 1925, ο καθηγητής πέθανε ξαφνικά στο πανεπιστήμιο. Δεν επέστρεψε ποτέ στο σπίτι του, όμως ο Χάτσικο συνέχισε να εμφανίζεται στον σταθμό.

Η αναμονή που κράτησε σχεδόν δέκα χρόνια

Μετά τον θάνατο του Ουένο, διαφορετικές οικογένειες ανέλαβαν τη φροντίδα του σκύλου. Αργότερα, ο Χάτσικο έμεινε με τον Κικουσαμπούρο Κομπαγιάσι, τον κηπουρό του καθηγητή, στην περιοχή Γιογιόγκι.

Παρά τις αλλαγές στον τόπο διαμονής του, επέστρεφε στη Σιμπούγια. Οι επισκέψεις αυτές συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της ζωής του, σχεδόν δέκα χρόνια μετά την απώλεια του Ουένο.

Εργαζόμενοι και άνθρωποι της περιοχής άρχισαν να τον αναγνωρίζουν και να τον φροντίζουν. Έτσι, η ιστορία του πέρασε σταδιακά από την καθημερινότητα μιας γειτονιάς στη δημόσια συζήτηση.

Το δημοσίευμα που τον έκανε διάσημο

Τον Οκτώβριο του 1932, δημοσίευμα στην εφημερίδα Tokyo Asahi Shimbun παρουσίασε την ιστορία του στο ευρύ κοινό. Ακολούθησαν επισκέψεις ανθρώπων που ήθελαν να τον δουν και προσφορές τροφής για τη φροντίδα του.

Το 1934, συγκεντρώθηκαν χρήματα για την κατασκευή ενός μπρούτζινου αγάλματος έξω από τον σταθμό της Σιμπούγια. Ο ίδιος ο Χάτσικο βρέθηκε στην τελετή των αποκαλυπτηρίων — μια ασυνήθιστη στιγμή για ένα ζώο που είχε ήδη γίνει σύμβολο αφοσίωσης.

Ο θάνατος και η ιστορία του αγάλματος

Ο Χάτσικο πέθανε στις 8 Μαρτίου 1935, σε ηλικία 11 ετών. Η είδηση προκάλεσε συγκίνηση και πολλοί άνθρωποι επισκέφθηκαν το άγαλμά του για να τον αποχαιρετήσουν.

Το πρώτο άγαλμα απομακρύνθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για τη συλλογή μετάλλων. Το 1948, ένα νέο γλυπτό, έργο του Τακέσι Άντο, γιου του δημιουργού του αρχικού αγάλματος, πήρε τη θέση του στη Σιμπούγια.

Ο σταθμός της Σιμπούγια την δεκαετία του 1930.

Από τη Σιμπούγια στον κινηματογράφο

Η ιστορία του Χάτσικο ενέπνευσε βιβλία και κινηματογραφικές παραγωγές. Η ταινία «Hachi: A Dog’s Tale» του 2009, με τον Ρίτσαρντ Γκιρ, μετέφερε την αφήγηση στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη σύστησε σε ένα ευρύτερο διεθνές κοινό.

Στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ένα ακόμη γλυπτό, που αποκαλύφθηκε το 2015, παρουσιάζει τον Χάτσικο να υποδέχεται χαρούμενος τον καθηγητή Ουένο. Αυτή τη φορά, ο δημιουργός επέλεξε να αποτυπώσει τη συνάντηση των δύο, δίνοντας στην ιστορία μια εικόνα επανένωσης.