Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών: Τα συμπτώματα που πολλοί αγνοούν και η σχέση του με τον ύπνο

Το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών είναι μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει κυρίως τα κάτω άκρα και εμφανίζεται συνήθως τις βραδινές ώρες, την ώρα της ξεκούρασης ή λίγο πριν τον ύπνο.

Όσοι πάσχουν περιγράφουν μια έντονη ανάγκη να κινούν συνεχώς τα πόδια τους, εξαιτίας δυσάρεστων αισθήσεων όπως μυρμήγκιασμα, κάψιμο, τράβηγμα ή εσωτερική ανησυχία. Τα συμπτώματα γίνονται πιο έντονα όταν το άτομο μένει ακίνητο, ενώ η κίνηση φαίνεται να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση.

Τα σημάδια που δείχνουν Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής είναι η σχεδόν ακαταμάχητη ανάγκη κίνησης των ποδιών, ιδιαίτερα:

• όταν κάποιος κάθεται για πολλή ώρα,
• κατά τη διάρκεια ταξιδιών,
• μπροστά στην τηλεόραση,
• ή λίγο πριν κοιμηθεί.

Πολλοί ασθενείς περιγράφουν την αίσθηση σαν «ηλεκτρισμό», «φαγούρα από μέσα» ή «κάψιμο» που υποχωρεί μόνο όταν περπατήσουν ή τεντώσουν τα πόδια τους.

Επειδή τα συμπτώματα κορυφώνονται κυρίως το βράδυ, αρκετοί δυσκολεύονται να κοιμηθούν ή ξυπνούν συχνά μέσα στη νύχτα, με αποτέλεσμα κόπωση, υπνηλία και μειωμένη συγκέντρωση την επόμενη ημέρα.

Πόσο συχνό είναι

Οι νεότερες μελέτες δείχνουν ότι συμπτώματα του συνδρόμου εμφανίζει σημαντικό ποσοστό ενηλίκων, ενώ η πιο σοβαρή μορφή του αφορά περίπου το 2%-3% του πληθυσμού.

Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, περίπου 8% των ενηλίκων παρουσιάζουν περιστασιακά συμπτώματα μέσα στη χρονιά, ενώ ένα μικρότερο ποσοστό ταλαιπωρείται αρκετές φορές την εβδομάδα.

Με ποιες καταστάσεις συνδέεται

Το σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί χωρίς σαφή αιτία, συχνά όμως σχετίζεται με:

• χαμηλό σίδηρο ή σιδηροπενική αναιμία,
• χρόνια νεφρική νόσο,
• περιφερική νευροπάθεια,
• εγκυμοσύνη,
• ή συγκεκριμένα φάρμακα.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι αρκετές φορές συγχέεται με κράμπες, αϋπνία ή κυκλοφορικά προβλήματα, με αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να μένουν αδιάγνωστοι.

Τι βοηθά στην αντιμετώπιση

Η σωστή διάγνωση βασίζεται κυρίως στην περιγραφή των συμπτωμάτων και στο ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.

Σημαντικό ρόλο παίζει και ο έλεγχος του σιδήρου, καθώς η έλλειψή του μπορεί να επιδεινώνει αισθητά τα συμπτώματα.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει:

• διόρθωση έλλειψης σιδήρου,
• αλλαγές σε φάρμακα που επιβαρύνουν το σύνδρομο,
• εξατομικευμένη φαρμακευτική αγωγή,
• αλλά και συστηματική άσκηση.

Η άσκηση φαίνεται να βοηθά σημαντικά

Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η οργανωμένη φυσική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει αισθητά την ένταση των συμπτωμάτων.

Σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, η συστηματική αερόβια άσκηση βοήθησε στη βελτίωση του ύπνου, της λειτουργικής κατάστασης και της καθημερινότητας των ασθενών.

Οι ειδικοί επισημαίνουν πάντως ότι η άσκηση πρέπει να είναι ήπια, οργανωμένη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ατόμου, αποφεύγοντας την έντονη δραστηριότητα αργά το βράδυ.

Περισσότερα:

Έλλειψη σιδήρου: Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε

Νέα έρευνα συνδέει τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα με αυξημένο κίνδυνο άνοιας

Γεωργιάδης: Τα νέα ΤΕΠ θα βελτιώσουν καθοριστικά την εμπειρία των ασθενών