1988
Αυτοκτονεί ο Νικόλας Άσιμος
Σαν σήμερα, το 1988, ο Νικόλας Άσιμος βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του. Ήταν μόλις 39 ετών, όμως στο σχετικά σύντομο πέρασμά του από τη ζωή πρόλαβε να αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική σκηνή.
Ο Άσιμος ξεχώρισε τόσο για τους στίχους όσο και για τη μουσική του, ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστός για την ασυμβίβαστη και ανυπότακτη προσωπικότητά του, που συχνά τον έφερνε σε σύγκρουση με το κατεστημένο της εποχής.
Τα πρώτα χρόνια και η διαμόρφωση της προσωπικότητάς του
Ο Νικόλας Άσιμος σε φωτογραφία αρχείου. Ο αντισυμβατικός τραγουδοποιός που σημάδεψε την ελληνική μουσική σκηνή. Πηγή: αρχειακό φωτογραφικό υλικό.
Ο Νικόλας Άσιμος γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1949 στη Θεσσαλονίκη με το όνομα Νικόλαος Ασημόπουλος.
Κατά τη διάρκεια των παιδικών του χρόνων έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αθλητισμό. Μάλιστα, είχε διακριθεί τόσο στο άλμα εις ύψος όσο και στο ποδόσφαιρο. Στα εφηβικά του χρόνια αποφάσισε να μετακομίσει στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του.
Η μουσική διαδρομή της δεκαετίας του ’70
Η μουσική του πορεία ξεκίνησε ουσιαστικά τη δεκαετία του 1970, όταν άρχισε να συμμετέχει σε διάφορα ανεξάρτητα μουσικά σχήματα.
Ο Νικόλας Άσιμος στην περιοχή των Εξαρχείων, όπου συχνά εμφανιζόταν και τραγουδούσε. Πηγή: αρχειακό φωτογραφικό υλικό.
Την ίδια περίοδο πραγματοποίησε τις πρώτες του ηχογραφήσεις μέσα από ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες. Το ύφος της μουσικής του ήταν ιδιαίτερα πρωτοποριακό για την εποχή, καθώς συνδύαζε στοιχεία από ροκ, λαϊκό και ρεμπέτικο.
Ο Νικόλας Άσιμος ακολούθησε έναν εντελώς προσωπικό δρόμο, δημιουργώντας τραγούδια που συχνά ήταν προκλητικά και έντονα κοινωνικά σχολιαστικά.
Μια αντισυμβατική παρουσία στα Εξάρχεια
Συχνά μπορούσε κανείς να τον συναντήσει στην πλατεία Εξαρχείων, όπου τραγουδούσε τα κομμάτια του ή περνούσε χρόνο με φίλους και θαυμαστές.
Η παρουσία του εκεί είχε αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο Άσιμος πολλές φορές κυκλοφορούσε φορώντας δύο γραβάτες. Όταν συναντούσε κάποιον που φορούσε μία, τον σταματούσε και του έλεγε:
«Εσύ φοράς μία γραβάτα, εγώ δύο, άρα εγώ είμαι δύο φορές κύριος!»
Η στάση ζωής και οι αντιδράσεις που προκαλούσε
Ο Νικόλας Άσιμος στην περιοχή των Εξαρχείων, όπου συχνά εμφανιζόταν και τραγουδούσε. Πηγή: αρχειακό φωτογραφικό υλικό.
Η προσωπικότητα του Άσιμου αποτέλεσε αντικείμενο πολλών συζητήσεων. Άλλοι τον χαρακτήριζαν ψυχικά ασταθή, άλλοι ταραξία, ενώ υπήρξαν και όσοι τον θεωρούσαν αναρχικό ή προκλητικό καλλιτέχνη.
Ο ίδιος όμως δεν δίσταζε να εκφράζει δημόσια τις απόψεις του. Έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του είχε δηλώσει:
«Ούτε ροκ υπάρχει στην Ελλάδα, ούτε αναρχία, ούτε τρίχες μπλε. Σαβούρα είναι! Δεν υπάρχει περιθώριο, το περιθώριο είναι μια ντρίπλα του συστήματος. Και όσοι νομίζουν ότι είναι περιθωριακοί να πάνε να πνιγούνε! Άμα φύγανε απ’ τα σπίτια τους, απ’ τους μπαμπάδες τις μαμάδες τους, άμα αρνήθηκαν οικογένειες, να βάλουν τον κώλο τους κάτω και να τα βγάλουν πέρα μοναχοί τους».
Οι διώξεις και οι δύσκολες περίοδοι
Το 1977 ο Νικόλας Άσιμος φυλακίστηκε για δύο μήνες, μαζί με άλλους πέντε εκδότες και συγγραφείς. Η επίσημη κατηγορία που τους αποδόθηκε ήταν:
«Εξέχουσες προσωπικότητες που επηρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό σύνολο».
Δέκα χρόνια αργότερα, το 1987, οδηγήθηκε με τη βία σε ψυχοθεραπευτική κλινική, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για σεξουαλική κακοποίηση. Η κατηγορία αυτή δεν αποδείχθηκε.
Το τραγικό τέλος
Έναν χρόνο αργότερα, το 1988, η είδηση της αυτοκτονίας του συγκλόνισε το ελληνικό κοινό.
Η τραγική εξέλιξη ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία ο Νικόλας Άσιμος άρχιζε να γίνεται ακόμη πιο γνωστός στο ευρύ κοινό, μετά τη συμμετοχή του στον δίσκο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου «Χαιρετίσματα».
Στον δίσκο αυτό περιλαμβάνονταν πέντε τραγούδια δικής του δημιουργίας:
«Ο σάλιαγκας κι ο μάλιαγκας»
«Αγαπάω κι αδιαφορώ»
«Θα ‘ρθω να σε βρω»
«Θα νικήσουμε (Venceremos)»
«Καταρρέω»
