«Μάχη» για τη φέτα: Ο Τραμπ ανοίγει νέο μέτωπο με την Ευρώπη
Ένα νέο πεδίο έντασης ανοίγει στις εμπορικές σχέσεις μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρωπαϊκή Ένωση, με αφορμή τη χρήση ονομασιών παραδοσιακών τυριών όπως η φέτα και η παρμεζάνα. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να εξασφαλίσει στους Αμερικανούς παραγωγούς το δικαίωμα χρήσης αυτών των όρων σε διεθνείς αγορές, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη.
Η πρωτοβουλία αυτή έχει ήδη αποδώσει, καθώς – σύμφωνα με τη Wall Street Journal – οι εξαγωγές αμερικανικών τυριών αυξήθηκαν κατά 20% το προηγούμενο έτος, αγγίζοντας τους 613.000 τόνους, επίπεδο-ρεκόρ.
Στόχος των ΗΠΑ: Ελεύθερη χρήση ονομασιών σε διεθνείς αγορές
Η Ουάσινγκτον επιδιώκει να κατοχυρώσει για τους παραγωγούς της τη δυνατότητα χρήσης ονομασιών όπως «φέτα», «παρμεζάνα», «ασιάγκο», «ρομάνο» και «γκοργκοντζόλα» εκτός των συνόρων των ΗΠΑ.
Η Σόνα Μόρις, επικεφαλής της πολιτικής εμπορίου στην Ομοσπονδία Εθνικών Γαλακτοπαραγωγών των ΗΠΑ, χαρακτήρισε την εξέλιξη «πραγματικό άλμα» για τον κλάδο.
Οι αμερικανικές γαλακτοβιομηχανίες, αξιοποιώντας μεγάλες και αποδοτικές μονάδες παραγωγής με εμπειρία σε ευρωπαϊκού τύπου τυριά, καταφέρνουν συχνά να διαθέτουν τα προϊόντα τους σε χαμηλότερες τιμές σε σχέση με τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές.
Η αντίδραση της Ευρώπης και των παραγωγών
Η ευρωπαϊκή πλευρά αντιμετωπίζει την αμερικανική πρωτοβουλία ως απειλή για τα προϊόντα ονομασίας προέλευσης.
Χαρακτηριστική είναι η στάση του Consorzio del Formaggio Parmigiano Reggiano, που εκπροσωπεί εκατοντάδες παραγωγούς και αντιτίθεται στη χρήση του όρου «παρμεζάνα» εκτός της καθορισμένης περιοχής παραγωγής στη βόρεια Ιταλία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, οι πωλήσεις «ψευτο-παρμεζάνας» εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ ετησίως.
Οι Ευρωπαίοι παραγωγοί τονίζουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο το εμπόριο, αλλά και τη σωστή ενημέρωση του καταναλωτή, ο οποίος μπορεί να θεωρεί ότι αγοράζει προϊόν με συγκεκριμένη γεωγραφική προέλευση και μέθοδο παραγωγής.
Αντίστοιχη είναι η προσέγγιση και για τη φέτα, την οποία οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ως ένα γενικό είδος «λευκού τυριού», ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει ότι αποτελεί προϊόν συνδεδεμένο με την ελληνική παράδοση και συγκεκριμένες περιοχές παραγωγής.
Συγκρούσεις σε τρίτες χώρες και εμπορικά αδιέξοδα
Η διαμάχη μεταφέρεται πλέον και εκτός Ευρώπης και ΗΠΑ, επηρεάζοντας συμφωνίες με τρίτες χώρες.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ινδονησία, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε συμφωνία που προστατεύει περισσότερα από 200 ευρωπαϊκά προϊόντα, μεταξύ των οποίων και η φέτα και η γκοργκοντζόλα.
Λίγους μήνες αργότερα, η αμερικανική πλευρά προχώρησε σε δική της συμφωνία, σύμφωνα με την οποία η Ινδονησία φέρεται να επιτρέπει τη χρήση των ίδιων ονομασιών από Αμερικανούς παραγωγούς.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνθετο εμπορικό αδιέξοδο, καθώς οι δύο συμφωνίες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση και καμία δεν έχει ακόμη επικυρωθεί.
Ανάλογη κατάσταση διαμορφώνεται και στην Αυστραλία, όπου προβλέπονται μεταβατικές περίοδοι και περιορισμοί στη χρήση ονομασιών στο πλαίσιο συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το βαθύτερο διακύβευμα της σύγκρουσης
Πίσω από τη διαμάχη για τις ονομασίες κρύβεται μια ευρύτερη αντιπαράθεση για τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου τροφίμων.
Οι αμερικανικές επιχειρήσεις επιδιώκουν πρόσβαση σε αναπτυσσόμενες αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, αξιοποιώντας την αυξημένη παραγωγική τους δυναμικότητα.
Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να διασφαλίσει την προστιθέμενη αξία των προϊόντων ονομασίας προέλευσης, τα οποία συνδέονται με συγκεκριμένες περιοχές και παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής.
- 36 λεπτά πριν ΔΥΠΑ: Λήγει σήμερα (4/6) η προθεσμία για ενστάσεις στους προσωρινούς πίνακες του Κοινωνικού Τουρισμού για συνταξιούχους
- 1 ώρα πριν Το ελληνικό νησί που βυθίζεται σιγά-σιγά
- 2 ώρες πριν Τι σημαίνει το «N» στο κινητό σου
