Η παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» συνεχίζεται έως 5 Απριλίου
Η παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don’t They?) των Δημήτρη Καρατζιά – Μάνου Αντωνιάδη, που βασίζεται στη θρυλική νουβέλα του Horace McCoy, συνεχίζει την πορεία της μετά τη θερμή ανταπόκριση κοινού και κριτικών. Το έργο παρουσιάζεται στο Θέατρο Εν Αθήναις στο Γκάζι κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30, έως την Κυριακή των Βαΐων (5/04), μετατρέποντας τη θεατρική έξοδο σε μια εμπειρία που μοιάζει με αντοχή, και ταυτόχρονα με καθρέφτη της εποχής μας.
Από το 1932… στο σήμερα: τι θα δεις επί σκηνής
Η ιστορία μας μεταφέρει στο 1932, στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης, σε μια προβλήτα αναψυχής στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ. Εκεί ξεκινά ένας ακόμη μαραθώνιος χορού. Δεκάδες νέοι άνθρωποι, φτωχοί, άνεργοι, άστεγοι, άνθρωποι που τους «κατάπιε» η κρίση, παλεύουν για μια θέση στον διαγωνισμό. Τους τραβά το μεγάλο έπαθλο, όμως τους κρατά κάτι πιο άμεσο: δωρεάν στέγη και τροφή για όσο αντέξουν.
Και εδώ αρχίζει η σκοτεινή καρδιά του έργου. Οι κανόνες του μαραθωνίου δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες: οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να παραμείνουν όρθιοι, να χορεύουν αδιάκοπα, με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, ακόμη και μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής αναδεικνύεται το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο.
Στη διάρκεια του θεατρικού χρόνου, παρακολουθούμε τις ιστορίες δώδεκα συμμετεχόντων και των διοργανωτών. Από τη μία πλευρά ξεδιπλώνονται ζωές, όνειρα, μικρές ελπίδες, αποτυχίες και πείσμα. Από την άλλη αποκαλύπτεται ένας μηχανισμός που εκμεταλλεύεται την ανθρώπινη ανάγκη: η εξαθλίωση μετατρέπεται σε ψυχαγωγία και η απελπισία σε θέαμα.
Διαδραστική εμπειρία: όταν ο θεατής γίνεται μέρος του παιχνιδιού
Ένα από τα στοιχεία που κάνουν την παράσταση να συζητιέται είναι ο τρόπος με τον οποίο «σπάει» τη βολική απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία. Δεν βλέπεις απλώς μια ιστορία για άλλους. Με τον ρυθμό, την κίνηση, τη μουσική και τη σκηνική αίσθηση της αρένας, η παράσταση σε ωθεί να αναρωτηθείς:
- Αν ήσουν εκεί, θα άντεχες;
- Κι αν ήσουν απέναντι, θα πλήρωνες εισιτήριο για να βλέπεις ανθρώπους να λυγίζουν;
- Πόσο εύκολα μια κοινωνία συνηθίζει να χειροκροτά την αντοχή, ακόμη κι όταν αυτή σημαίνει εξόντωση;
Έτσι, ο μαραθώνιος σταδιακά μεταμορφώνεται: από διαγωνισμός γίνεται απάνθρωπος αγώνας αντοχής, ένα άγριο freak show που δεν χωρά αξιοπρέπεια, συμπόνια ή συναισθηματισμό. Και το χειρότερο; Για να συνεχιστεί, χρειάζεται θεατές. Όλο και περισσότερους.
Από τη νουβέλα του McCoy στην κινηματογραφική ιστορία
Το They Shoot Horses, Don’t They? δεν είναι απλώς ένα «διάσημο έργο». Έχει ήδη αφήσει ιστορία και στον κινηματογράφο, μέσα από την ταινία του Sydney Pollack, με πρωταγωνιστές τους Jane Fonda, Michael Sarrazin, Susannah York κ.ά. Η θεατρική μεταφορά στο Θέατρο Εν Αθήναις πατά στο σκληρό υλικό του McCoy και, ταυτόχρονα, το αναδεικνύει με σύγχρονη σκηνική ενέργεια, επιμένοντας στο πολιτικό και κοινωνικό του αποτύπωμα.
Μεγάλη Ύφεση και «μαραθώνιοι χορού»: το ιστορικό φόντο που πονάει
Η παράσταση δεν χρησιμοποιεί την εποχή ως διακόσμηση. Η Μεγάλη Ύφεση (1929–1939) σφράγισε την αμερικανική κοινωνία με φτώχεια, ανεργία, κοινωνική απόγνωση και μαζικές μετακινήσεις. Το Κραχ του 1929 έφερε πτωχεύσεις τραπεζών και επιχειρήσεων, ενώ η ανεργία εκτινάχθηκε σε δυσθεώρητα επίπεδα. Μέσα σε αυτό το τοπίο, οι μαραθώνιοι χορού έγιναν μια σκοτεινή βιομηχανία: άνθρωποι χόρευαν νύχτα-μέρα με ελάχιστο ύπνο για εβδομάδες ή μήνες, κυνηγώντας έπαθλα και βασικά αγαθά, ενώ το κοινό πλήρωνε καθημερινά για να βλέπει την εξάντληση να γίνεται «σόου».
Σήμερα, αυτά τα θεάματα θεωρούνται από τα πιο ζοφερά κεφάλαια της λαϊκής κουλτούρας. Και το έργο δεν σε αφήνει να ξεχάσεις γιατί.
Συντελεστές και σκηνική ταυτότητα
Τη μετάφραση/διασκευή υπογράφουν οι Δημήτρης Καρατζιάς – Μάνος Αντωνιάδης, ενώ ο Καρατζιάς έχει και τη σκηνοθεσία/δραματουργική επεξεργασία. Ο Αντωνιάδης δημιουργεί πρωτότυπη μουσική, ηχητικό τοπίο και τραγούδια, στοιχεία που λειτουργούν ως κινητήρια δύναμη της παράστασης. Σκηνικά/κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης, φωτισμοί: Βαγγέλης Μούντριχας – Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου, χορογραφία: Ναταλία Βαγενά. Επί σκηνής εμφανίζεται 17μελής θίασος, σε μια παραγωγή υψηλών απαιτήσεων.
Πληροφορίες παραστάσεων και εισιτήρια
Πού: Θέατρο Εν Αθήναις, Ιάκχου 19, Γκάζι (Αθήνα)
Πότε: Κάθε Σάββατο & Κυριακή, ώρα 20:30
Έως: Κυριακή των Βαΐων (5/04)
Διάρκεια: 150’ (με 10’ διάλειμμα)
Εισιτήρια: Γενική είσοδος 18€, μειωμένο 15€ (διαθέσιμο από το ταμείο με δικαιολογητικό και τηλεφωνική κράτηση)
Ομαδικές κρατήσεις: ειδικές τιμές για ομάδες άνω των 20 ατόμων
Μετρό: Σταθμός Κεραμεικός
Σημαντικό: Μετά την έναρξη της παράστασης δεν επιτρέπεται η είσοδος στην αίθουσα.
- 6 λεπτά πριν Νέα απόφαση: Αναγνωρίστηκε μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή – Δείτε το ΦΕΚ
- 16 λεπτά πριν Αναδρομικά: Ποιοι συνταξιούχοι πρέπει να υποβάλλουν τροποποιητικές δηλώσεις
- 21 λεπτά πριν Γιατί επιβλήθηκε πρόστιμο – μαμούθ στη Nestlé Hellas;
