Εορτολόγιο: Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Πέμπτη (10/7)

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Πέμπτη 10 Ιουλίου 2025.

Σύμφωνα με το Εορτολόγιο, Πέμπτη 10 Ιουλίου, είναι της Οσίας Αμαλίας.

Γιορτάζουν τα ονόματα: Αμαλία, Αμελί, Βιάνωρ, Σιλουανός, Απολλώνιος, Παρθένιος, Ευμένιος.

Εορτολόγιο: Εορτές και Μνήμη Αγίων Σήμερα

Ποια ήταν η Οσία Αμαλία, η Άγια Μητέρα από το Ορθόδοξο Βέλγιο;

Πόσοι γνωρίζουν ότι η Ορθοδοξία άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη Δυτική Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Βέλγιο του 7ου αιώνα; Στις 10 Ιουλίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσίας Αμαλίας, ή Αμαλβέργης, μιας αγίας μορφής με βαθιά πνευματική και οικογενειακή κληρονομιά.

Η Οσία Αμαλία γεννήθηκε στην επαρχία της Βραβάνδης – σημερινή περιοχή των Βρυξελλών – και υπήρξε αδελφή ή, κατά άλλες πηγές, ανεψιά του Αγίου Πιπίνου, του ισχυρού Δούκα της Βραβάνδης και κεντρικού αυλικού των Φράγκων βασιλέων της δυναστείας των Καρολιδών.

Μητέρα Αγίων, πριν γίνει Οσία

Η Αμαλία δεν ξεχώρισε μόνο για την ευσέβειά της, αλλά και για την καθοριστική της συμβολή στη χριστιανική διαμόρφωση της οικογένειάς της. Παντρεύτηκε τον ευγενή Βιτγέρον και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τα οποία πέρασαν στην ιστορία ως Άγιοι: τον Εμβέρτο, επίσκοπο Καμπραί, τη Γουδούλη, την Οσιομάρτυρα Ραϊνέλδη και την Οσία Φαραΐλδη. Ένα ολόκληρο Εορτολόγιο φαίνεται να «γεννήθηκε» μέσα από τη δική της ζωή και πίστη.

Με τη δύναμη της αγάπης, της ελεημοσύνης και της προσευχής, η Οσία Αμαλία κέρδισε τον σεβασμό του λαού και έγινε φάρος ταπεινότητας για όλους όσοι τη γνώρισαν. Όταν πια τα χρόνια πέρασαν και ο κύκλος της οικογενειακής της αποστολής έκλεισε, επέλεξε να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στον Θεό.

Από τα ανάκτορα στο μοναστήρι

Σε προχωρημένη ηλικία, η Αμαλία πήρε το μεγάλο βήμα: εισήλθε ως μοναχή στη Μονή του Μομπέζ, ακολουθώντας τον αυστηρό βενεδικτίνικο κανόνα. Εκεί, μέσα στη σιωπή της προσευχής και την πειθαρχία της υπακοής, έκλεισε τον ενάρετο βίο της με οσιακό τέλος το έτος 690 μ.Χ.

Στην αγιογραφία, απεικονίζεται ως γηραιά μοναχή, γαλήνια και ευλογημένη, μπροστά από τη μονή όπου αγωνίστηκε μέχρι την τελευταία της πνοή.

Οι Άγιοι 45 Μάρτυρες της Νικόπολης — Η φλόγα της πίστης που δεν έσβησε στη φωτιά

Η 10η Ιουλίου φωτίζεται από τη μνήμη 45 γενναίων Χριστιανών που δεν δίστασαν να ομολογήσουν την πίστη τους στη Νικόπολη της Αρμενίας, την εποχή που οι διωγμοί κατά των πιστών φούντωναν. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν τέσσερις επιφανείς πρόκριτοι της πόλης: ο Δανιήλ, ο Μαυρίκιος, ο Αντώνιος και ο Λεόντιος.

Ποιοι ήταν οι Άγιοι 45 Μάρτυρες της Νικόπολης;

Άνθρωποι απλοί, αλλά ταυτόχρονα ήρωες πίστης, οι οποίοι το 315 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Λικίνιος διέταξε νέες διώξεις κατά των Χριστιανών, πήγαν μόνοι τους στον δούκα Λυσία. Χωρίς φόβο και με τόλμη αποκάλυψαν την ταυτότητά τους: ήταν Χριστιανοί και δεν σκόπευαν να θυσιάσουν στα είδωλα.

Όταν ο Λυσίας τούς ρώτησε ποιος τους έπεισε να απορρίψουν τους θεούς του κράτους, εκείνοι απάντησαν καθαρά:

«Ο Χριστός μας δίδαξε να μη λατρεύουμε ανύπαρκτους θεούς ούτε να προσκυνούμε είδωλα».

Η απάντηση εξόργισε τον ηγεμόνα. Αμέσως διέταξε τη σύλληψή τους. Τους έδεσαν χειροπόδαρα, τους φυλάκισαν χωρίς νερό και τροφή και τους άφησαν να περάσουν τη νύχτα στην απόλυτη ταλαιπωρία. Κι όμως, εκείνοι δεν γόγγυσαν· προσεύχονταν δυνατά:

«Σε ευλογούμε, Κύριε της δόξας! Συ είσαι η ζωή η αληθινή, ο Υιός του Θεού. Ενώσε μας για να σε ομολογήσουμε όλοι με μία ψυχή και να πεθάνουμε μαζί Σου».

Το πρωί της δοκιμασίας

Ο Λυσίας τούς κάλεσε και πάλι. Τους ζήτησε να αρνηθούν τον Χριστό και να επιστρέψουν στους «θεούς» της αυτοκρατορίας. Εκείνοι, με μια φωνή, του απάντησαν αμετακίνητα:

«Χριστιανοί εἰμί».

Η ομολογία αυτή οδήγησε στην τελική, σκληρή απόφαση: τους έκοψαν χέρια και πόδια και στη συνέχεια τους έριξαν ζωντανούς στη φωτιά. Εκεί, μέσα στις φλόγες, οι Άγιοι 45 Μάρτυρες της Νικόπολης παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Θεό, λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου και γράφοντας το όνομά τους στο αιώνιο Εορτολόγιο της Εκκλησίας.

Άγιοι Βιάνωρ και Σιλουανός – Δύο Μάρτυρες που έλαμψαν με το αίμα τους στη Συρία

Δύο ξεχωριστές μορφές της Ορθοδοξίας, οι Άγιοι Μάρτυρες Βιάνωρ και Σιλουανός, τιμώνται στις 10 Ιουλίου. Ο βίος τους συγκλονίζει με την αυταπάρνηση, το θάρρος και την πίστη που έδειξαν μπροστά στον θάνατο, στην περιοχή της αρχαίας Εύφρατησίας — σημερινή Ατζάρ της Συρίας.

Ποιος ήταν ο Άγιος Βιάνωρ;

Ο Βιάνωρ καταγόταν από την Πισιδία και συνελήφθη από τον ειδωλολάτρη ηγεμόνα της Εύφρατησίας, επειδή ομολόγησε χωρίς φόβο την πίστη του στον Χριστό. Οι διώκτες του τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια: τον κρέμασαν, τον χτύπησαν αλύπητα με ξύλινα σπαθιά και έκαψαν το σώμα του με πυρακτωμένα σφαιρίδια. Οι πληγές ήταν τόσο φρικτές που έχασε τα δόντια και τ’ αυτιά του. Κι όμως, η πίστη του έμεινε ακλόνητη.

Η δύναμη του μαρτυρίου έγινε μαρτυρία πίστης

Παρατηρητής εκείνης της φρικτής σκηνής ήταν ο Σιλουανός, ένας απλός άνθρωπος που παρακολουθούσε τη θυσία του Βιάνωρα. Το παράδειγμα του Μάρτυρα τον συγκλόνισε και τον οδήγησε στη μεταστροφή. Πίστεψε επί τόπου στον Χριστό και, με θάρρος, ομολόγησε την πίστη του μπροστά στο πλήθος των ειδωλολατρών.

Η απάντηση των διωκτών ήταν άμεση και βίαιη. Έκοψαν τη γλώσσα του Σιλουανού και λίγο αργότερα τον αποκεφάλισαν.

Η κοινή τους θυσία – Το στέφανο του μαρτυρίου

Ο διωγμός δεν σταμάτησε εκεί. Οι στρατιώτες τύφλωσαν τον Βιάνωρα, του έβγαλαν το δεξί μάτι, τον έγδαραν στο κεφάλι και τελικά τον αποκεφάλισαν. Με αυτό τον τρόπο, οι δύο άνδρες, ενώθηκαν πνευματικά και έλαβαν μαζί το άφθαρτο στεφάνι της πίστης και της μαρτυρίας, γράφοντας τα ονόματά τους στο αιώνιο Εορτολόγιο της Εκκλησίας.

Άγιος Απολλώνιος από τις Σάρδεις

Aπολλωνίω σταυρός η τιμωρία, Eιπείν δ’ αληθώς, Σταυρός η σωτηρία.

Ο Άγιος Απολλώνιος καταγοταν από τις Σάρδεις και καταγγέλθηκε στον έπαρχο Ικονίου, διότι πίστευε στο Χριστό και ενεργούσε μεταξύ των ειδωλολατρών για την εξάπλωση του Ευαγγελίου. Ο Περίνιος -έτσι ονομαζόταν ο έπαρχος- μετά από μάταιες προσπάθειες, για να τον εξαναγκάσει ν’ αρνηθεί τον Χριστό, τον σταύρωσε. Το τέλος αυτό, που τη φρικτή αγωνία του δοκίμασε και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο Απολλώνιος υπέστη με πολλή καρτερία, ενδυναμούμενος από τη θεία χάρη. Και έτσι κέρδισε το ενδοξότατο στεφάνι του μαρτυρίου.

Άγιοι Μύριοι

Έκτεινε εις σπήλαια πυρ τους μυρίους, Σπήλαιον οικήσαντος οικέτας Λόγου.

Οι Άγιοι Μύριοι (10.000) Όσιοι της Νιτρίας θανατώθηκαν με φωτιά από τον επίσκοπο Αλεξανδρείας Θεόφιλο, επειδή αντιπαθούσε τον Ισίδωρο τον Πρεσβύτερο. Οι Άγιοι αυτοί ασκητές, κατοικούσαν μέσα σε σπηλιές και καλύβες της Νιτρίας της Αιγύπτου, και κύριο έργο τους ήταν η τήρηση των εντολών του Θεού. Ζούσαν με νηστείες, αγρυπνίες, προσευχές και ήταν γύρω στις 10.000 στον αριθμό. Επειδή ο Άγιος Ισίδωρος, ο πρώτος απ’ αυτούς, φιλονικούσε με τον επίσκοπο Αλεξανδρείας Θεόφιλο για ορισμένα εκκλησιαστικά ζητήματα, που ο Θεόφιλος έφερνε αντίρρηση, γι’ αυτό ο Ισίδωρος, έχοντας πίσω του την υποστήριξη των πολλών μοναχών, ήλεγχε τον Θεόφιλο. Τότε ο Θεόφιλος, για να εκδικηθεί τον Ισίδωρο, έστειλε κρυφά δικούς του ανθρώπους και έκαψε ζωντανούς μέσα στις Σκήτες, όλους τους συγκεκριμένους Πατέρες.

Όσιος Αντώνιος ο Ρώσος ο Εσφιγμενίτης

Ο Όσιος Αντώνιος γεννήθηκε το 983 μ.Χ. και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ρωμανού Αργυρόπουλου και Βλαδίμηρου του ευσεβούς άρχοντα της Ρωσίας. Ο Αντώνιος το 1012 μ.Χ. ήλθε στο Άγιον Όρος, όπου εκάρη μοναχός στη Μονή Εσφιγμένου. Κατόπιν επέστρεψε στη Ρωσία και έγινε πατέρας του Μοναστικού Τάγματος των Ρώσων. Αλλά επειδή ο Σιατοπόλκος κήρυξε διωγμό κατά των μοναχών, ο Αντώνιος επέστρεψε στο Άγιον Όρος, κοντά στον Γέροντα του Θεόκτιστο. Όταν όμως επανήλθε η τάξη στη Ρωσία με τον Ιαροσλάβο, ο Αντώνιος επέστρεψε στη Ρωσία, όπου έκανε πολλούς μοναχούς και έκτισε τη θαυμαστή Μονή Πετσέρσκβοϊ, στην οποία απεβίωσε ειρηνικά σε ηλικία 90 χρονών.

Περισσότερα:

Πότε ο σύζυγος απαλλάσσεται από τον φόρο κληρονομιάς- Τι ισχύει με το σύμφωνο συμβίωσης

Βίντεο-σοκ στη Ναύπακτο: Στο παρά πέντε έσωσε η μητέρα το παιδί της απ’ το ανεξέλεγκτο αυτοκίνητο

Είναι ασφαλές να έχεις συνεχώς ανοιχτό το NFC στο κινητό;