Αυτά είναι τα αντικείμενα που κρύβει μια κρύπτη από το 1940 – Θα ανοίξει το 8113

Κάτω από το Πανεπιστήμιο Ογκλθορπ στην Ατλάντα βρίσκεται ένας χώρος που μοιάζει να έχει βγει από μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Πίσω από μια συγκολλημένη μεταλλική πόρτα φυλάσσονται αντικείμενα της καθημερινότητας, τεχνολογικά επιτεύγματα και σημαντικά ιστορικά τεκμήρια του 20ού αιώνα.

Η λεγόμενη «Κρύπτη του Πολιτισμού» (Crypt of Civilization) δημιουργήθηκε με σκοπό να μεταφέρει στις μελλοντικές γενιές μια όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα της ζωής κατά τη δεκαετία του 1930.

Ανάμεσα στα εκθέματά της βρίσκονται μια σφραγισμένη μπύρα Budweiser, ένα παιχνίδι Ντόναλντ Ντακ, το σενάριο της ταινίας «Όσα παίρνει ο άνεμος», αλλά και ηχογραφήσεις ιστορικών προσωπικοτήτων, όπως ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Φράνκλιν Ρούζβελτ.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι ο θάλαμος σχεδιάστηκε για να παραμείνει κλειστός για περισσότερες από έξι χιλιετίες.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την Κρύπτη του Πολιτισμού

Εμπνευστής του εγχειρήματος ήταν ο Θόρνγουελ Τζέικομπς, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και κληρικός, ο οποίος είχε συμβάλει στην επανίδρυση του Πανεπιστημίου Ογκλθορπ το 1915.

Μελετώντας την ιστορία των αρχαίων πολιτισμών, ο Τζέικομπς διαπίστωσε ότι οι ιστορικοί γνώριζαν πολλά για τους πολέμους, τους ηγεμόνες και τα μεγάλα μνημεία, αλλά πολύ λιγότερα για την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων.

Αποφάσισε, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα οργανωμένο αρχείο της εποχής του, το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από έναν πολιτισμό του μακρινού μέλλοντος.

Η πρότασή του παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 1936 στο περιοδικό Scientific American και προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού.

Γιατί επιλέχθηκε το έτος 8113

Η ημερομηνία ανοίγματος της κρύπτης δεν προέκυψε τυχαία.

Την εποχή εκείνη, το 4241 π.Χ. θεωρούνταν από ορισμένους ιστορικούς ως η αρχαιότερη με ακρίβεια προσδιορισμένη ημερομηνία, συνδεδεμένη με την έναρξη του αιγυπτιακού ημερολογίου.

Ο Τζέικομπς υπολόγισε ότι από το συγκεκριμένο έτος μέχρι το 1936 είχαν περάσει 6.177 χρόνια.

Αποφάσισε επομένως να προσθέσει το ίδιο χρονικό διάστημα στο μέλλον, καταλήγοντας στο 8113 μ.Χ.

Με αυτόν τον τρόπο, η εποχή του θα βρισκόταν συμβολικά στο μέσον μιας ιστορικής διαδρομής που εκτεινόταν από την αρχαιότητα μέχρι ένα εξαιρετικά μακρινό μέλλον.

Από εγκαταλελειμμένη πισίνα σε υπόγεια χρονοκάψουλα

Για τη δημιουργία της κρύπτης επιλέχθηκε μια παλιά πισίνα κάτω από το κτίριο Φοίμπι Χερστ Χολ του πανεπιστημίου.

Ο χώρος διέθετε ανθεκτική κατασκευή και βρισκόταν κάτω από ένα γρανιτένιο κτίριο, χαρακτηριστικά που θεωρήθηκαν κατάλληλα για τη μακροχρόνια προστασία των αντικειμένων.

Οι εργασίες μετατροπής πραγματοποιήθηκαν από το 1937 έως το 1940.

Ο τελικός θάλαμος είχε μήκος περίπου έξι μέτρα, πλάτος τρία μέτρα και αντίστοιχο ύψος. Οι τοίχοι ενισχύθηκαν με προστατευτικά υλικά, ενώ αρκετά αντικείμενα τοποθετήθηκαν σε ειδικά ανοξείδωτα δοχεία με γυάλινη επένδυση.

Στο εσωτερικό τους χρησιμοποιήθηκε άζωτο, με στόχο τον περιορισμό της φθοράς των αντικειμένων με την πάροδο του χρόνου.

Περισσότερες από 640.000 σελίδες για τους ανθρώπους του μέλλοντος

Καθοριστικό ρόλο στην υλοποίηση του σχεδίου ανέλαβε ο εφευρέτης και φωτογράφος Τόμας Κίμγουντ Πίτερς.

Ο Πίτερς διέθετε σημαντική εμπειρία στη φωτογραφία και στην τεχνολογία μικροφίλμ, έχοντας εργαστεί σε αρχαιολογικούς χώρους της Αιγύπτου και έχοντας καταγράψει τον καταστροφικό σεισμό του Σαν Φρανσίσκο το 1906.

Μαζί με ομάδα φοιτητών εργάστηκε επί τρία χρόνια για τη φωτογράφιση εκατοντάδων βιβλίων.

Το αποτέλεσμα ήταν μια συλλογή με περισσότερες από 640.000 σελίδες μικροφίλμ και πάνω από 800 έργα.

Ανάμεσά τους περιλαμβάνονταν η Βίβλος, το Κοράνι, η «Ιλιάδα» του Ομήρου και η «Κόλαση» του Δάντη.

Επειδή υπήρχαν αμφιβολίες για το κατά πόσο το μικροφίλμ θα μπορούσε να διατηρηθεί επί χιλιάδες χρόνια, δημιουργήθηκαν και εφεδρικά αντίγραφα σε μεταλλικές πλάκες.

Από τον Ποπάι μέχρι τον Χίτλερ: Τα παράξενα αντικείμενα της συλλογής

Οι δημιουργοί της κρύπτης δεν περιορίστηκαν στη διατήρηση σημαντικών βιβλίων και ιστορικών εγγράφων.

Ήθελαν οι άνθρωποι του μέλλοντος να γνωρίσουν και τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας του 20ού αιώνα.

Έτσι, στη συλλογή συμπεριλήφθηκαν αντικείμενα όπως μια γραφομηχανή, μια ταμειακή μηχανή, ένα ραδιόφωνο, εξαρτήματα τηλεόρασης, παιχνίδια, μια μυγοσκοτώστρα, ένας πολτοποιητής πατάτας και το περιεχόμενο μιας γυναικείας τσάντας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι ηχογραφήσεις.

Στον θάλαμο φυλάσσονται οι φωνές του Χίτλερ, του Στάλιν, του Μουσολίνι, του Νέβιλ Τσάμπερλεν και του Φράνκλιν Ρούζβελτ.

Δίπλα σε αυτές υπάρχουν ηχογραφήσεις με τη φωνή του Ποπάι, κελαηδίσματα πουλιών, αλλά ακόμη και ήχοι από έναν άνθρωπο που είχε διακριθεί για την ικανότητά του να μιμείται γουρούνια.

Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης μουσικές ηχογραφήσεις, κούκλες βιτρίνας και αντικείμενα που αποτυπώνουν τις συνήθειες της αμερικανικής κοινωνίας εκείνης της περιόδου.

Πώς θα μπορέσουν να διαβάσουν τα αρχεία το 8113

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που απασχόλησαν τους δημιουργούς ήταν ο τρόπος με τον οποίο οι μελλοντικοί επισκέπτες θα μπορούσαν να κατανοήσουν το περιεχόμενο.

Κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει αν οι τεχνολογίες του 20ού αιώνα θα ήταν αναγνωρίσιμες έπειτα από χιλιάδες χρόνια.

Για τον λόγο αυτόν, στον θάλαμο τοποθετήθηκαν συσκευές προβολής, μηχανήματα ανάγνωσης μικροφίλμ και εξοπλισμός αναπαραγωγής ήχου.

Προβλέφθηκε ακόμη και η δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με τη βοήθεια του ανέμου, ενώ συμπεριλήφθηκε μεγεθυντικός φακός για την ανάγνωση υλικού χωρίς τη χρήση ηλεκτρικών συσκευών.

Επιπλέον, τοποθετήθηκε εκπαιδευτικό υλικό για την εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας.

Αντίθετα, οι δημιουργοί απέφυγαν να αποθηκεύσουν χρυσό, ασήμι ή πολύτιμα κοσμήματα, ώστε να μη δημιουργήσουν κίνητρο για πρόωρη παραβίαση της κρύπτης.

Η σφράγιση του 1940 και το μήνυμα προς το μέλλον

Η ολοκλήρωση του εγχειρήματος συνέπεσε με μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας.

Την άνοιξη του 1940, ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη, πραγματοποιήθηκε η τελετή σφράγισης της κρύπτης.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσημοι προσκεκλημένοι, μεταξύ των οποίων ο δήμαρχος της Ατλάντα και ο γενικός διευθυντής των αμερικανικών ταχυδρομείων.

Οι ιστορικές αναφορές δεν συμφωνούν απόλυτα για την ημερομηνία της τελετής, καθώς καταγράφονται τόσο η 25η όσο και η 28η Μαΐου 1940.

Ανάμεσα στα τελευταία αντικείμενα που προστέθηκαν ήταν ηχογραφήσεις της εκδήλωσης και μια εκτυπωτική πλάκα της εφημερίδας Atlanta Journal, με ειδήσεις για τις πολεμικές εξελίξεις.

Ο Θόρνγουελ Τζέικομπς άφησε επίσης ένα ηχογραφημένο μήνυμα προς τους ανθρώπους που θα άνοιγαν κάποτε τον θάλαμο, εκφράζοντας την αγωνία του για το μέλλον του πολιτισμού μέσα σε έναν κόσμο που βυθιζόταν στον πόλεμο.

Στη συνέχεια, η μεταλλική είσοδος συγκολλήθηκε, σφραγίζοντας το περιεχόμενο για τις επόμενες χιλιετίες.

Η ξεχασμένη κρύπτη που ανακαλύφθηκε ξανά

Παρά τη δημοσιότητα που είχε συγκεντρώσει αρχικά, η Κρύπτη του Πολιτισμού ξεχάστηκε σε μεγάλο βαθμό τις επόμενες δεκαετίες.

Το ενδιαφέρον αναζωπυρώθηκε το 1970, όταν ο φοιτητής Πολ Χάντσον έφερε ξανά στο προσκήνιο την ύπαρξή της.

Αργότερα, συνέβαλε στην ίδρυση της Διεθνούς Εταιρείας Χρονοκαψουλών, με έδρα το Πανεπιστήμιο Ογκλθορπ.

Το 1990, το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες αναγνώρισε την κρύπτη ως την πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια διατήρησης μιας οργανωμένης καταγραφής του πολιτισμού για τις μελλοντικές γενιές.

Σήμερα, οι επισκέπτες του πανεπιστημίου μπορούν να δουν την εξωτερική είσοδο του θαλάμου, χωρίς όμως να έχουν πρόσβαση στο εσωτερικό του.

Εάν το αρχικό σχέδιο τηρηθεί, η μεταλλική πόρτα θα παραμείνει κλειστή μέχρι τις 28 Μαΐου 8113, όταν οι άνθρωποι μιας εντελώς διαφορετικής εποχής θα κληθούν να ανακαλύψουν πώς ζούσε ο κόσμος πριν από περισσότερα από 6.000 χρόνια.