Η κυβέρνηση στηρίζει τους ισχυρούς, οι πολίτες πληρώνουν το κόστος

Σφοδρή κριτική στην οικονομική και κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης ασκεί ο Μιχάλης Κωτσάκος, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τις εξαγγελίες και τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις παραμένουν σημαντικά κενά σε ζητήματα που αφορούν τη στήριξη των πολιτών και τη διαχείριση δημόσιων πόρων.

Κεντρικό σημείο της κριτικής αποτελεί ο Ειδικός Λογαριασμός Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών, ο οποίος είχε θεσπιστεί ώστε μέρος των εσόδων από την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων να κατευθύνεται στη μακροπρόθεσμη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος.

Ο σχετικός μηχανισμός προβλέφθηκε νομοθετικά ήδη από το 2013. Ωστόσο, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο άρθρο, μέχρι σήμερα δεν έχουν μεταφερθεί στον λογαριασμό τα προβλεπόμενα ποσά από την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων.

Το θέμα ήρθε ξανά στο προσκήνιο έπειτα από τοποθέτηση του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΔΕΥΕΠ, Αριστοφάνη Στεφάτου, σε κοινοβουλευτική επιτροπή. Όπως αναφέρεται, ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι η εταιρεία έχει έσοδα, αλλά αυτά δεν έχουν αποδοθεί στον ειδικό λογαριασμό, επειδή δεν έχουν εκδοθεί οι απαιτούμενες υπουργικές αποφάσεις.

Η εξέλιξη αυτή τροφοδοτεί εκ νέου την κριτική περί αδράνειας της Πολιτείας, καθώς ο προβλεπόμενος «κουμπαράς» για τις μελλοντικές γενιές παραμένει ανενεργός, ενώ τα σχετικά έσοδα καταλήγουν σε άλλες ανάγκες του κρατικού προϋπολογισμού.

Στο ίδιο πλαίσιο, το άρθρο κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ακολουθεί μια οικονομική πολιτική που ευνοεί περισσότερο τα μεγάλα συμφέροντα και τα ολιγοπώλια, παρά τα χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη φορολόγηση των υπερκερδών, στην πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τραπεζικό δανεισμό και στον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης.

Η κριτική επεκτείνεται και στις κοινωνικές ανισότητες, με αναφορές στην εκπαίδευση και στη δυσκολία αρκετών οικογενειών να στηρίξουν οικονομικά τις σπουδές των παιδιών τους. Το άρθρο αντιπαραβάλλει αυτή την πραγματικότητα με τις κυβερνητικές προτεραιότητες γύρω από την ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Παράλληλα, επιχειρείται σύγκριση της σημερινής οικονομικής πολιτικής με το μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Χιλή τη δεκαετία του 1970, με βασικά χαρακτηριστικά τις ιδιωτικοποιήσεις, τη μείωση του ρόλου του κράτους και την ενίσχυση της αγοράς. Η σύγκριση χρησιμοποιείται για να υποστηριχθεί ότι η ανάπτυξη και οι θετικές αξιολογήσεις των διεθνών οργανισμών δεν αρκούν από μόνες τους όταν δεν συνοδεύονται από ευρύτερη κοινωνική διάχυση του οφέλους.

Το βασικό επιχείρημα του άρθρου είναι ότι η οικονομική πρόοδος δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο μέσα από μακροοικονομικούς δείκτες, αλλά και από το κατά πόσο βελτιώνει την καθημερινότητα των πολλών, περιορίζει τις ανισότητες και ενισχύει την κοινωνική συνοχή.

Περισσότερα:

ΕΛΣΤΑΤ: Λιγότερες οικοδομικές άδειες τον Ιούλιο – Πτώση 24,3% στον όγκο των οικοδομών

Τιμές καυσίμων: Στα 2,14 ευρώ η μέση τιμή της βενζίνης – Πού φτάνει τα 2,42 ευρώ το λίτρο

Νυχτερινό ρεύμα: Το χειμερινό ωράριο από 1η Νοεμβρίου – Οι ώρες με μειωμένη χρέωση

Πλειστηριασμοί: Αναστολή για 12 μήνες σε πληγέντες από φωτιές και πλημμύρες