Συναγερμός για τον Έμπολα στο Κονγκό – Πάνω από 4.000 κρούσματα
Ανησυχητικές διαστάσεις έχει λάβει η επιδημία του ιού Έμπολα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με τα κρούσματα να έχουν ξεπεράσει πλέον τις 4.000. Μπροστά στη ραγδαία εξάπλωση της νόσου, οι υγειονομικές αρχές της Αφρικής προχωρούν σε εντατικοποίηση των μέτρων, σχεδιάζοντας ακόμη και ελέγχους πόρτα-πόρτα για τον εντοπισμό ασθενών.
Η επιδημία, η οποία συνδέεται με το στέλεχος Bundibugyo του ιού, αναφέρθηκε επισήμως για πρώτη φορά στις 15 Μαΐου, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι η μετάδοση ενδέχεται να είχε αρχίσει ήδη από τον Ιανουάριο.
Μέχρι τις 4 Αυγούστου είχαν καταγραφεί 3.973 κρούσματα και 1.801 θάνατοι, σύμφωνα με το εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας του Κονγκό. Ωστόσο, ο γενικός διευθυντής του Africa CDC, Δρ. Ζαν Κασέγια, ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι ο αριθμός των κρουσμάτων έχει πλέον υπερβεί τις 4.000.
Η δεύτερη μεγαλύτερη επιδημία Έμπολα που έχει καταγραφεί
Η έκταση της επιδημίας προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς πρόκειται πλέον για το δεύτερο μεγαλύτερο ξέσπασμα Έμπολα που έχει καταγραφεί ποτέ.
Στο αντίστοιχο χρονικό διάστημα από την έναρξη της επιδημίας, έχουν καταγραφεί οκτώ φορές περισσότερα κρούσματα και έξι φορές περισσότεροι θάνατοι σε σύγκριση με την επιδημία της Δυτικής Αφρικής του 2014-2018. Εκείνη η υγειονομική κρίση είχε οδηγήσει σε περισσότερες από 28.000 μολύνσεις και τουλάχιστον 11.000 θανάτους.
Ο Δρ. Κασέγια ανέφερε ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με τον γενικό διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, προκειμένου να διερευνηθεί εάν υπάρχει κάποιος πρόσθετος παράγοντας που επιβαρύνει την κατάσταση ή ακόμη και ενδεχόμενη μεταβολή του ιού. Όπως επισήμανε, το επίπεδο σοβαρότητας της συγκεκριμένης επιδημίας του στελέχους Bundibugyo χαρακτηρίζεται πρωτοφανές.
Ανησυχία για μη εντοπισμένες αλυσίδες μετάδοσης
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι περισσότεροι από τα δύο τρίτα των θανάτων από Έμπολα καταγράφονται στην κοινότητα και όχι μέσα σε οργανωμένα κέντρα θεραπείας.
Παράλληλα, σε θεραπευτικό κέντρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Μπούνια, πρωτεύουσα της επαρχίας Ιτούρι, περίπου το 90% των ασθενών που εισάγονται δεν περιλαμβάνονται στις λίστες επαφών ήδη γνωστών κρουσμάτων.
Τα δεδομένα αυτά ενισχύουν τις ανησυχίες ότι υπάρχει σημαντική μετάδοση του ιού που δεν έχει εντοπιστεί από τις υγειονομικές αρχές. Σύμφωνα με τον Δρ. Κασέγια, για κάθε ασθενή με Έμπολα έχουν εντοπιστεί περίπου 10 επαφές, ενώ ο αναμενόμενος αριθμός θα έπρεπε να βρίσκεται κοντά στις 40.
Έρευνες πόρτα-πόρτα για τον εντοπισμό ασθενών
Οι υγειονομικές αρχές σχεδιάζουν πλέον να περάσουν από την απλή ιχνηλάτηση επαφών στην ενεργητική αναζήτηση πιθανών κρουσμάτων.
Ο Δρ. Γουέσαμ Μανκούλα, αναπληρωτής επικεφαλής του Africa CDC, εξήγησε ότι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας θα επισκέπτονται σπίτια και θα ρωτούν τις οικογένειες εάν υπάρχει κάποιο μέλος τους που παρουσιάζει συμπτώματα συμβατά με τον Έμπολα.
Όπως ανέφερε, η περίοδος της σταδιακής αντιμετώπισης έχει πλέον παρέλθει και οι αρμόδιες υπηρεσίες περνούν σε φάση κλιμάκωσης των μέτρων.
Στο νέο σχέδιο προβλέπεται μεγαλύτερη εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων, αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων και ενίσχυση των παρεμβάσεων σε καταυλισμούς εσωτερικά εκτοπισμένων ανθρώπων στις περιοχές που έχουν πληγεί από συγκρούσεις.
Σχεδιάζεται χρήση ρεμδεσιβίρης
Οι αρμόδιες αρχές σχεδιάζουν επίσης να αρχίσουν να χρησιμοποιούν το αντιιικό φάρμακο ρεμδεσιβίρη για τη θεραπεία ασθενών.
Η Δρ. Πλάσιντ Μπάλα Κινγκεμπένι, αρμόδια για την έρευνα, τις κλινικές δοκιμές και την καινοτομία στο Africa CDC, επισήμανε ότι, λόγω της έκτασης που έχει λάβει η επιδημία, τα μέτρα δημόσιας υγείας από μόνα τους ενδέχεται να μην επαρκούν για τον γρήγορο περιορισμό της.
Ύποπτος θάνατος σε πλοίο προς την Κινσάσα
Την ίδια ώρα, οι αρχές του Κονγκό διερευνούν έναν ύποπτο θάνατο από Έμπολα σε πλοίο που κατευθυνόταν από τα βορειοανατολικά της χώρας προς την πρωτεύουσα Κινσάσα.
Οι υπόλοιποι επιβάτες αναμένεται να τεθούν σε καραντίνα και να υποβληθούν στις απαραίτητες εξετάσεις.
Η UNICEF έχει παράλληλα προειδοποιήσει για τις ευρύτερες επιπτώσεις της επιδημίας στο σύστημα υγείας. Ο φόβος μόλυνσης, σε συνδυασμό με τις διαταραχές στη λειτουργία των υπηρεσιών, έχει ως αποτέλεσμα οικογένειες να αποφεύγουν τις δομές υγειονομικής περίθαλψης, δημιουργώντας πρόσθετες πιέσεις σε μια ήδη ιδιαίτερα επιβαρυμένη περιοχή.
