Στέγαση και φορολογία στο επίκεντρο της οικονομικής πολιτικής έως το 2030
Στο επίκεντρο της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής παραμένει το στεγαστικό, με παρεμβάσεις που αφορούν τόσο την αγορά κατοικίας όσο και τη φορολογική επιβάρυνση των ιδιοκτητών.
Παρά τις αλλαγές που έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, ο ΕΝΦΙΑ εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων για το Δημόσιο, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια για δραστικές παρεμβάσεις στον συγκεκριμένο φόρο.
Μετά τα προγράμματα «Σπίτι μου 2» και «Σπίτι μου 3», το επόμενο βήμα αναμένεται να είναι ένα ευρύτερο πλέγμα μέτρων για την αγορά κατοικίας. Στον σχεδιασμό περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η αναμόρφωση των εισοδηματικών κριτηρίων, ώστε οι παρεμβάσεις να είναι περισσότερο στοχευμένες και αποτελεσματικές.
Το οικονομικό επιτελείο καλείται, πάντως, να διατηρήσει λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στις κοινωνικές παροχές και στη δημοσιονομική σταθερότητα. Η κυβέρνηση επιδιώκει οι όποιες ελαφρύνσεις και παρεμβάσεις να μην θέσουν σε κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους της χώρας.
Στο βάθος του σχεδιασμού βρίσκεται ήδη το 2030, καθώς η δημοσιονομική διαχείριση της επόμενης περιόδου θεωρείται καθοριστική. Το πολιτικό όφελος από ένα τέτοιο σχέδιο εκτιμάται ότι θα μπορούσε να είναι σημαντικό, με δεδομένο ότι η ακρίβεια, το κόστος στέγασης και η φορολογία παραμένουν στην κορυφή των προβλημάτων που απασχολούν τα νοικοκυριά.
Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδυάσει την κοινωνική πολιτική με τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, ώστε να αποφευχθούν πιέσεις που θα μπορούσαν να διαταράξουν την οικονομική ισορροπία. Στόχος είναι οι παρεμβάσεις να έχουν διάρκεια και να ενταχθούν σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό με ορίζοντα το 2030.
