Νόσος Πάρκινσον: Στα 28,8 δισ. ευρώ το κόστος στην Ευρώπη
Βαρύ και διαρκώς αυξανόμενο αποδεικνύεται το κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα της νόσου του Πάρκινσον στην Ευρώπη. Νέα μελέτη υπολογίζει ότι η νόσος κόστισε στις ευρωπαϊκές χώρες 22,8 δισ. ευρώ το 2019, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 28,8 δισ. ευρώ σε τιμές του 2025.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Movement Disorders», προειδοποιεί ότι η αύξηση των περιστατικών θα εντείνει την πίεση στα συστήματα υγείας και κοινωνικής φροντίδας. Παράλληλα, αναδεικνύει το σημαντικό βάρος που σηκώνουν οι συγγενείς και οι φίλοι των ασθενών μέσα από την καθημερινή, μη αμειβόμενη φροντίδα.
Σχεδόν διπλάσια συχνότητα από το 1990
Η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί τη δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή και μία από εκείνες που καταγράφουν την ταχύτερη αύξηση διεθνώς.
Στην Ευρώπη, η συχνότητά της αυξήθηκε από 135 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους το 1990 σε 247 ανά 100.000. Οι ερευνητές συνδέουν αυτή την εξέλιξη κυρίως με τη γήρανση του πληθυσμού, αλλά και με την καλύτερη αναγνώριση των συμπτωμάτων και τη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων.
Η μελέτη εκτιμά ότι το 2019 περίπου 2,2 εκατομμύρια ενήλικες ζούσαν με Πάρκινσον σε 47 ευρωπαϊκές χώρες. Επομένως, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την κλινική αντιμετώπιση της νόσου, αλλά και τη μακροπρόθεσμη αντοχή των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας.
Πού κατευθύνονται τα 22,8 δισ. ευρώ
Το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού οικονομικού βάρους προέρχεται από τις άμεσες ιατρικές και μη ιατρικές ανάγκες των ασθενών.
Αναλυτικά, οι ερευνητές υπολόγισαν:
- 17,3 δισ. ευρώ για νοσοκομειακή περίθαλψη, φάρμακα, κοινωνικές υπηρεσίες και προσαρμογές κατοικιών
- 4,4 δισ. ευρώ για την άτυπη, μη αμειβόμενη φροντίδα που προσφέρουν συγγενείς και φίλοι
- περίπου 1 δισ. ευρώ για την απώλεια παραγωγικότητας, τις απουσίες από την εργασία και την πρόωρη αποχώρηση από αυτή
Οι πέντε χώρες με το μεγαλύτερο κόστος
Η Γερμανία κατέγραψε το υψηλότερο συνολικό κόστος, το οποίο έφτασε τα 5,7 δισ. ευρώ. Ακολούθησαν:
| Χώρα | Εκτιμώμενο κόστος |
|---|---|
| Γερμανία | 5,7 δισ. ευρώ |
| Γαλλία | 5,3 δισ. ευρώ |
| Ιταλία | 2,6 δισ. ευρώ |
| Ισπανία | 1,9 δισ. ευρώ |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 1,6 δισ. ευρώ |
Οι πέντε χώρες συγκέντρωσαν περίπου το 75% του οικονομικού βάρους που υπολόγισε η μελέτη.
Ο καθηγητής Ρίχαρντ Ντόντελ, από το Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν, αποδίδει αυτή τη συγκέντρωση σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το μεγάλο μέγεθος του πληθυσμού, η αυξημένη συχνότητα της νόσου στις μεγαλύτερες ηλικίες, το υψηλότερο κόστος περίθαλψης και η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα δεδομένων.
Τα κενά που δυσκολεύουν τον σχεδιασμό πολιτικής υγείας
Παρά το εύρος της ανάλυσης, οι ίδιοι οι συγγραφείς επισημαίνουν σημαντικούς περιορισμούς. Από τις 14 επιλέξιμες μελέτες κόστους που αξιοποίησαν, οι 13 προέρχονταν από χώρες υψηλού εισοδήματος. Αντίθετα, δεν υπήρχαν επαρκή πρωτογενή στοιχεία από χώρες χαμηλότερου και μεσαίου εισοδήματος.
Για τον λόγο αυτό, παρότι οι επιστήμονες εξέτασαν τη συχνότητα της νόσου σε 47 χώρες, η συνολική εκτίμηση των 22,8 δισ. ευρώ καλύπτει τις 43. Συνεπώς, το πραγματικό οικονομικό βάρος ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο.
Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία COIN-Eu
Η έρευνα εντάσσεται στην πρωτοβουλία «Cost of Illness in Neurology in Europe – COIN-Eu» της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Νευρολογίας. Το πρόγραμμα επιχειρεί να αποτυπώσει το κοινωνικό και οικονομικό βάρος των σημαντικότερων νευρολογικών παθήσεων στην Ευρώπη, ώστε οι χώρες να σχεδιάζουν τις υπηρεσίες τους με βάση συγκρίσιμα δεδομένα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
