Γιατί οι Έλληνες νέοι μένουν στο παιδικό τους δωμάτιο μέχρι τα 30
Σύμφωνα με τη Eurostat, οι νέοι στην Ελλάδα εγκαταλείπουν το πατρικό τους σπίτι σε μέση ηλικία 30,7 ετών, μία από τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο η Κροατία (31,3), η Σλοβακία (30,9), η Ιταλία (30,1) και η Ισπανία (30) καταγράφουν παρόμοια ή μεγαλύτερη ηλικία αποχώρησης.
Ο μέσος όρος στην Ε.Ε. για το 2024 διαμορφώθηκε στα 26,2 έτη, σημειώνοντας ελαφρά μείωση σε σχέση με τα 26,3 του 2023. Από το 2002, η ηλικία αποχώρησης κυμαίνεται σταθερά μεταξύ 26,1 και 26,8 ετών.
Παρά τη σχετικά αργή αποχώρηση, οι νέοι στην Ελλάδα επιβαρύνονται δυσανάλογα με το κόστος στέγασης. Το 30,3% των ατόμων ηλικίας 15–29 ετών δαπανά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για στέγαση – το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε., πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 9,7%. Ακολουθεί η Δανία με 28,9%.
Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά υπερβολικού κόστους στέγασης στους νέους καταγράφονται στην Κροατία (2,1%), την Κύπρο (2,8%) και τη Σλοβενία (3%).
Σε 16 κράτη-μέλη, οι νέοι πληρώνουν μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματός τους για στέγαση σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, με πιο έντονη τη διαφορά στη Δανία (14,3 ποσοστιαίες μονάδες) και την Ολλανδία (8,4 μονάδες).
Παρατηρείται πως σε χώρες όπου οι νέοι φεύγουν νωρίτερα από το σπίτι – όπως η Φινλανδία (21,4 έτη), η Δανία (21,7) και η Σουηδία (21,9) – η οικονομική επιβάρυνση από το κόστος στέγασης είναι συνήθως μεγαλύτερη. Ωστόσο, η Ελλάδα αποτελεί αρνητική εξαίρεση: οι νέοι φεύγουν αργότερα, αλλά εξακολουθούν να δαπανούν υπερβολικά πολλά για τη στέγαση.
