Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025.

Σύμφωνα με το Εορτολόγιο, Τετάρτη 23 Ιουλίου, είναι:

• Του Προφήτου Ιεζεκιήλ
• Της Πελαγίας της Τηνίας
• Των Ιερομαρτύρων Απολλιναρίου και Βιταλίου επισκόπων Ραβέννης

Γιορτάζουν τα ονόματα: Ιεζεκιήλ, Απολλινάριος, Απολλώνιος, Βιτάλιος, Θύρσος, Πελαγία.

Εορτολόγιο: Εορτές και Μνήμη Αγίων Σήμερα

Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ και το συγκλονιστικό του μήνυμα για την αιώνια ζωή

Μια από τις πιο επιβλητικές μορφές της Παλαιάς Διαθήκης τιμάται σήμερα στο Εορτολόγιο: ο Προφήτης Ιεζεκιήλ. Ένας προφήτης που, παρά την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, δεν σίγησε ποτέ. Με θάρρος και απόλυτη αφοσίωση στον Θεό, κατήγγειλε την αμαρτία, ύψωσε φωνή δικαιοσύνης και άφησε προφητείες που συγκλονίζουν ακόμα και σήμερα.

Ποιος ήταν ο Προφήτης Ιεζεκιήλ;

Ο Ιεζεκιήλ γεννήθηκε στον 6ο αιώνα π.Χ., την εποχή που ο Ναβουχοδονόσορας κατέλαβε την Ιερουσαλήμ (598 π.Χ.). Ήταν γιος του ιερέα Βουζί και, όπως λέει η Παράδοση, οδηγήθηκε και ο ίδιος αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα. Παρά τις δυσκολίες της εξορίας, μεγάλωσε με ηθική αυστηρότητα και βαθιά πίστη στον Θεό.

Ο λόγος του ήταν πάντα ευθύς και αδιαπραγμάτευτος. Δεν δίστασε να ελέγξει άρχοντες, να καταγγείλει την αδικία και να αναδείξει την ανάγκη επιστροφής στον Θεό. Για το λόγο αυτό αγαπήθηκε από τον λαό και πολλοί –ακόμα και Ιουδαίοι πρεσβύτεροι– προσέτρεχαν σ’ αυτόν για συμβουλή.

Οι προφητείες και το συγκλονιστικό όραμα των ξερών οστών

Το βιβλίο του Προφήτη Ιεζεκιήλ, κομβικό για την κατανόηση της θείας βούλησης, χωρίζεται σε τρία μέρη:

• Προειδοποιήσεις για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (κεφ. α’-κδ’).
• Καταδίκες ειδωλολατρικών λαών (κεφ. κε’-λβ’).
• Προφητείες για την ελπίδα, την αναγέννηση και την αιώνια ζωή (κεφ. λγ’-μη’).

Ξεχωρίζει το κεφάλαιο λζ’ με το γνωστό όραμα της κοιλάδας των ξηρών οστών. Ο Ιεζεκιήλ βλέπει ένα πλήθος από ξερά ανθρώπινα οστά να αποκτούν σάρκα, να παίρνουν πνοή και να ανασταίνονται. Αυτό το όραμα, γεμάτο θεολογικό συμβολισμό, διαβάζεται στον Εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου ως προεικόνιση της Ανάστασης των νεκρών.

Το μαρτύριο και η παρακαταθήκη του Προφήτη

Η Παράδοση αναφέρει ότι ο Ιεζεκιήλ φονεύθηκε από τη φυλή του Γάδ, επειδή καυτηρίαζε τις ειδωλολατρικές τους τάσεις. Η ταφή του έγινε στη σημερινή Βαγδάτη, στο Ιράκ, όπου μέχρι σήμερα πολλοί τιμούν τη μνήμη του.

Όμως ο λόγος του παραμένει ζωντανός. Ο Ιεζεκιήλ δεν μίλησε μόνο για καταστροφή αλλά και για αναγέννηση, μετάνοια και αιώνια ζωή. Στο κεφάλαιο ιη’ αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Κάθε ψυχή είναι δική μου. Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή και θα πεθάνει. Αλλά ο δίκαιος που πράττει κρίση και δικαιοσύνη, αυτός θα ζήσει αιώνια» (Ιεζεκιήλ 18, 4-9).

Γιατί αξίζει να θυμόμαστε σήμερα τον Προφήτη Ιεζεκιήλ

Σε μια εποχή που κυριαρχεί η σύγχυση, το παράδειγμα του Ιεζεκιήλ μάς καλεί να μιλήσουμε την αλήθεια, να σταθούμε απέναντι στην αδικία και να τηρήσουμε τις εντολές του Θεού. Το μήνυμά του ξεπερνά τα ιστορικά σύνορα και παραμένει επίκαιρο.

Η Οσία Πελαγία η Τηνία – Η μοναχή που οδήγησε στην εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας

Στις 23 Ιουλίου, το Εορτολόγιο της Εκκλησίας μας τιμά μια σπουδαία μορφή της Ορθοδοξίας, που σημάδεψε τη νεότερη ιστορία του Ελληνισμού και ανέδειξε την Τήνο ως παγκόσμιο προσκύνημα: την Οσία Πελαγία την Τηνία. Η ταπεινή μοναχή που έγινε όργανο θείας αποκάλυψης και «σκεύος εκλογής» για τη θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης.

Ποια ήταν η Οσία Πελαγία;

Η Λούκια Νεγρεπόντη –όπως ήταν το κοσμικό της όνομα– γεννήθηκε το 1752 στο χωριό Κάμπος της Τήνου. Ο πατέρας της, παπα-Νικηφόρος, καταγόταν από ιερατική οικογένεια, ενώ η μητέρα της ανήκε στην οικογένεια Φραγκούλη από τον Τριπόταμο. Από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη ευλάβεια, ενώ ο θάνατος του πατέρα της, όταν εκείνη ήταν μόλις 12 ετών, της ενίσχυσε τον πόθο για μοναχική ζωή.

Στάλθηκε στον Τριπόταμο, όπου ήρθε σε επαφή με την πνευματική ζωή της Μονής Κεχροβουνίου. Εκεί, υπό την καθοδήγηση της θείας της –μοναχής Πελαγίας– αφιερώθηκε στον Θεό. Στα 15 της, έγινε και η ίδια μοναχή, παίρνοντας το όνομα Πελαγία.

Η Αποκάλυψη και η Εικόνα της Παναγίας της Τήνου

Η κομβική στιγμή στη ζωή της Οσίας ήρθε το βράδυ της 23ης Ιουλίου 1822. Σε ηλικία 73 ετών, η Οσία Πελαγία είδε τριπλό όραμα της Παναγίας, η οποία της υπέδειξε το σημείο όπου βρισκόταν η θαμμένη εικόνα της. Μετά από επιμονή και προσευχή, ξεκίνησαν οι ανασκαφές σε αγρό της οικογένειας Δοξαρά, εντός της πόλης της Τήνου. Πράγματι, στις 30 Ιανουαρίου 1823, ανακαλύφθηκε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Ευαγγελίστριας, μετατρέποντας την Τήνο σε νησί-σύμβολο της Ορθοδοξίας και της πίστης.

Θαύματα, αναγνώριση και τιμή

Η Οσία Πελαγία, ακόμη και μετά την κοίμησή της στις 28 Απριλίου 1834, συνέχισε να επιτελεί θαύματα με τη χάρη του Θεού και τις πρεσβείες της Παναγίας. Ενταφιάστηκε στο ναό των Ταξιαρχών, μέσα στη Μονή Κεχροβουνίου. Το 1970, με επίσημη Συνοδική Πατριαρχική Πράξη, ανακηρύχθηκε Αγία, ενώ το 1973 ανεγέρθηκε μεγαλοπρεπής ναός στο όνομά της, όπου και φυλάσσεται η αγία κάρα της.

Ο Άγιος Απολλινάριος Επίσκοπος Ραβέννας – Ο φωτιστής της Ιταλίας που νίκησε τα είδωλα με την πίστη

Τη μνήμη ενός σπουδαίου αγίου τιμά η Ορθόδοξη Εκκλησία στις 23 Ιουλίου. Ο λόγος για τον Άγιο Απολλινάριο, πρώτο επίσκοπο Ραβέννας, έναν ιεραπόστολο με ζήλο, δύναμη και άκαμπτη πίστη, που έβαλε τα θεμέλια της χριστιανικής πίστης στη βόρεια Ιταλία.

Ποιος ήταν ο Άγιος Απολλινάριος;

Ο Άγιος Απολλινάριος υπήρξε μαθητής του Αποστόλου Πέτρου. Τον ακολούθησε από την Αντιόχεια έως τη Ρώμη, και εκεί ο ίδιος ο Πέτρος τον χειροτόνησε επίσκοπο Ραβέννας. Από τη στιγμή που ανέλαβε το ποιμαντικό του έργο, αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στη διάδοση του Ευαγγελίου μέσα σε έναν κόσμο ακόμη βυθισμένο στην ειδωλολατρία.

Αγώνας με θαύματα και διωγμούς

Ο Άγιος Απολλινάριος δεν δίστασε να κηρύξει Χριστό ανάμεσα σε σκληρούς ειδωλολάτρες. Με την προσευχή και τη δύναμη του Θεού, θεράπευσε τον κωφάλαλο Βονιφάτιο, έναν από τους επιφανέστερους άνδρες της Ραβέννας, καθώς και την κόρη του που ήταν δαιμονισμένη. Τα θαύματα αυτά συγκλόνισαν την τοπική κοινωνία και πολλοί ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό.

Ωστόσο, η δράση του προκάλεσε έντονη αντίδραση από τους ιερείς των ειδώλων. Τον κακοποίησαν, τον φυλάκισαν, τον εξόρισαν και του επέφεραν φρικτά βασανιστήρια. Ακόμη και όταν τον έβαλαν σε πλοίο για εξορία, ο Άγιος σώθηκε από ναυάγιο και συνέχισε το έργο του, φτάνοντας μέχρι τη Μοισία της Θράκης. Από εκεί, γύρισε στη Ραβέννα, όπου και ολοκλήρωσε τον πνευματικό του αγώνα.

Ο μαρτυρικός του θάνατος

Παρά τα συνεχή βασανιστήρια, ο Άγιος Απολλινάριος δεν λύγισε. Κάποια στιγμή, τον συνέλαβαν ξανά και τον φυλάκισαν υπό την επίβλεψη ενός εκατόνταρχου. Εκείνος όμως ήταν χριστιανός και τον άφησε να φύγει. Όταν αυτό αποκαλύφθηκε, οι ειδωλολάτρες έστησαν ενέδρα στον Άγιο και τον ξυλοκόπησαν άγρια, νομίζοντας πως πέθανε. Χριστιανοί τον παρέλαβαν, τον περιποιήθηκαν, και επτά ημέρες αργότερα, παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό, αφού ευλόγησε τα πνευματικά του παιδιά.

Άγιος Απολλώνιος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Ρώμης

Aπολλωνίω διπλόμοχθος η πάλη. Mοχθούντι προς πυρ και τα των τόξων βέλη.

Ο Άγιος Απολλώνιος μαρτύρησε, αφού τον θανάτωσαν με εκτοξευόμενα βέλη και κατόπιν τον έριξαν στη φωτιά. Επίσκοπος Ρώμης όμως με τέτοιο όνομα δεν υπήρξε. Ο Παρισινός Κώδικας 223 Coislin καλεί τον Άγιο αυτόν, απλά Ιερομάρτυρα.

Οι Άγιοι Μάρτυρες που θανατώθηκαν από τους Βουλγάρους: Όταν η πίστη δεν λύγισε μπροστά στο σπαθί

Στις 23 Ιουλίου, το Εορτολόγιο τιμά τη μνήμη των Αγίων Μαρτύρων που θανατώθηκαν από τους Βουλγάρους, σε μια συγκλονιστική σελίδα της βυζαντινής ιστορίας και της ορθόδοξης πίστης. Πρόκειται για χριστιανούς στρατιώτες, οι οποίοι, αν και αιχμάλωτοι πολέμου, δεν πρόδωσαν ποτέ την πίστη τους – ακόμα και μπροστά στον θάνατο.

Τι συνέβη το 811 μ.Χ. στη μάχη με τους Βούλγαρους;

Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Νικηφόρος Α’ ο Πατρίκιος, μαζί με τον γιο του Σταυράκιο και τον γαμπρό του Μιχαήλ, εκστράτευσε ενάντια στους Βουλγάρους με πολυάριθμο στρατό. Η αρχική νίκη ήταν καθολική – οι βυζαντινοί διέλυσαν τις αντίπαλες δυνάμεις. Όμως, όπως αποδεικνύεται στην ιστορία, η υπεροψία ήταν μοιραία.

Αντί να οργανώσει τις δυνάμεις του, ο αυτοκράτορας επιδόθηκε σε συμποσιασμούς. Αυτό έδωσε στους Βουλγάρους την ευκαιρία να ανασυνταχθούν. Υπό τον ηγέτη Κρούμο, εξαπέλυσαν νυχτερινή επίθεση, συντρίβοντας τον βυζαντινό στρατό. Ο Νικηφόρος σκοτώθηκε στη μάχη, ενώ εκατοντάδες στρατιώτες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

Οι αιχμάλωτοι και η σκληρή δοκιμασία πίστης

Όσοι στρατιώτες έπεσαν στα χέρια των Βουλγάρων, υπέστησαν βίαιους εξαναγκασμούς να αρνηθούν τον Χριστό. Όμως, αυτοί στάθηκαν ανυποχώρητοι. Δεν πρόδωσαν την πίστη τους, δεν δέχθηκαν να αλλαξοπιστήσουν, ακόμη και όταν ήξεραν πως το τίμημα θα ήταν ο θάνατος.

Οι Βούλγαροι εκτέλεσαν τους μάρτυρες με αποτρόπαιους τρόπους: άλλους τους αποκεφάλισαν, άλλους τους κρέμασαν, μα όλοι μαρτύρησαν με γενναιότητα, γράφοντας μια ένδοξη σελίδα αυτοθυσίας στην ιστορία του Χριστιανισμού.

Η Οσία Άννα η εν τω Λευκαδίω – Μια αγία μορφή με άρωμα αθανασίας και θαυμάτων

Στις σελίδες του Ορθόδοξου Εορτολογίου ξεχωρίζει σήμερα μια σπάνια μορφή αγιότητας, η Οσία Άννα η εν τω Λευκαδίω ή Λευκάτη. Μια γυναίκα που ύψωσε πνευματικό ανάστημα απέναντι στις σαρκικές επιθυμίες και τον επίγειο πειρασμό, γράφοντας με τη ζωή της ένα υπόδειγμα πίστης, αγνότητας και θαυμαστής υπομονής.

Από την κοσμική δόξα στη μοναχική ακτινοβολία

Η Οσία Άννα έζησε στα χρόνια του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου (829–842 μ.Χ.). Κόρη εύπορης και ευυπόληπτης οικογένειας της Κωνσταντινούπολης, μεγάλωσε σε περιβάλλον καλλιεργημένο τόσο κοινωνικά όσο και πνευματικά. Είχε όλα τα δώρα της ζωής: πλούτο, ευφυΐα, ομορφιά, αλλά και βαθειά χριστιανική αγωγή.

Όταν οι γονείς της έφυγαν από τη ζωή, εκείνη δεν προσκολλήθηκε στα υλικά. Αντίθετα, μοίρασε σημαντικό μέρος της κληρονομιάς της στους φτωχούς, επιλέγοντας την πνευματική πορεία της θυσίας και της προσφοράς.

Η δοκιμασία και η προσευχή που νίκησε τον πειρασμό

Η ομορφιά της όμως τράβηξε το ενδιαφέρον ενός Αγαρηνού, που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη. Με τη στήριξη μάλιστα του αυτοκράτορα Βασιλείου, τη ζήτησε σε γάμο. Η Άννα, όμως, αρνήθηκε σθεναρά, βλέποντας αυτή την πρόταση όχι ως τιμή αλλά ως πειρασμό που απειλούσε την πνευματική της ακεραιότητα.

Με δάκρυα και πίστη προσευχήθηκε στον Θεό να τη λυτρώσει. Και η προσευχή της εισακούστηκε: ο Αγαρηνός πέθανε αιφνίδια, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μοναχική αφιέρωση της Αγίας.

50 χρόνια άσκησης και θαυμαστής αγιότητας

Η Άννα εντάχθηκε σε γυναικείο μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη, όπου επί πενήντα ολόκληρα χρόνια έζησε με σκληρή άσκηση, αδιάλειπτη προσευχή και πλήρη αφοσίωση στον Θεό. Ο πνευματικός της αγώνας έγινε φωτεινό παράδειγμα για όσες μοναχές τη γνώρισαν αλλά και για τους πιστούς που έμαθαν για τη ζωή της.

Όταν τελικά κοιμήθηκε, έπειτα από σύντομη ασθένεια, η Οσία Άννα παρέδωσε την ψυχή της με ειρήνη και χάρη. Το τίμιο λείψανό της βρέθηκε άφθαρτο και ανέδυε θεία ευωδία, ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισαν να καταγράφονται πολλά θαύματα, επιβεβαιώνοντας την αγιότητά της.

Ο Άγιος Βιτάλιος που μαρτύρησε στη Ραβέννα – Ηρωική πίστη εν μέσω διωγμών

Μια δυνατή μορφή πίστης και αυτοθυσίας τιμά σήμερα το Εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας: ο Άγιος Βιτάλιος, ο οποίος μαρτύρησε με απαράμιλλο θάρρος στη Ραβέννα το έτος 62 μ.Χ. Η μαρτυρία του δεν ήταν απλώς μια πράξη αντίστασης στον ειδωλολατρικό κόσμο της εποχής, αλλά μια κραυγή ελευθερίας για κάθε ψυχή που διψά για Χριστό.

Από οπλοποιός σε πρότυπο χριστιανικής γενναιότητας

Ο Άγιος Βιτάλιος εργαζόταν ως οπλοποιός, όμως στην καρδιά του έκαιγε η φλόγα της πίστης. Βίωνε το Ευαγγέλιο όχι ως θεωρία, αλλά ως πράξη. Ζούσε σε εποχές σκληρών διωγμών και η μαρτυρία του αποτυπώνει την αφοσίωση των πρώτων χριστιανών, οι οποίοι δεν δίσταζαν να θυσιάσουν τα πάντα για την αλήθεια του Χριστού.

Η στιγμή που έκρινε τα πάντα

Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων του Αγίου Ουρσικίνου – γιατρού και Χριστιανού – ο Βιτάλιος βρέθηκε παρών. Αντί να σωπάσει, όπως θα επέβαλλε ο φόβος, ύψωσε τη φωνή του και ενθάρρυνε τον Ουρσικίνο να σταθεί όρθιος μέχρι τέλους. Αυτή η φλογερή πράξη πίστης τον κατέστησε στόχο του ειδωλολάτρη δικαστή Παυλίνου.

Η τιμωρία του ήταν σκληρή: ο Βιτάλιος συνελήφθη και υπέστη φρικτά βασανιστήρια. Με το σώμα του αιμόφυρτο, οδηγήθηκε σε βαθύ λάκκο, όπου οι δήμιοι τον καταπλάκωσαν με βαριές πέτρες μέχρι θανάτου.

Και όμως… η Θεία Δικαιοσύνη μίλησε

Η ιστορία δεν τελειώνει στον μαρτυρικό θάνατο του Αγίου. Ένας από εκείνους που τον κατήγγειλαν – ένας ειδωλολάτρης ιερέας που έριχνε και ο ίδιος πέτρες – κατέληξε να κυριευθεί από δαιμόνιο. Σε κρίση παραφροσύνης άρχισε να φωνάζει με αλλόκοτη φωνή:
«Βιτάλιος, ο μάρτυς του Χριστού, με κατακαίει!»
Και, παρασυρμένος από το σκοτάδι της ψυχής του, ρίχτηκε στον κοντινό ποταμό και πνίγηκε.

Άγιος Θύρσος της Καρπασίας – Ο προστάτης της αρετής και των πονεμένων ψυχών

Ο Άγιος Θύρσος, ή όπως τον αποκαλεί με αγάπη ο κυπριακός λαός, «Αης Θέρισσος», αποτελεί μία από τις πιο τιμημένες και αγαπημένες αγιολογικές μορφές της Καρπασίας. Παρά την έλλειψη πλούσιων ιστορικών αναφορών, η παράδοση, η υμνολογία και τα θαύματά του μαρτυρούν τη βαθιά του πνευματική ακτινοβολία, που συνεχίζει να φωτίζει μέχρι και σήμερα τις καρδιές των πιστών.

Ποιος ήταν ο Άγιος Θύρσος;

Γεννημένος στην πανέμορφη Καρπασία της Κύπρου, ο Άγιος Θύρσος ανδρώθηκε μέσα σε ένα ευσεβές και θεοφοβούμενο περιβάλλον. Όπως αναφέρει η ακολουθία του, από βρέφος πόθησε την αρετή, ενώ οι γονείς του φρόντισαν να του μεταδώσουν πίστη, ταπεινότητα και αγάπη για τον Χριστό. Η οικογένειά του δεν ήταν απλώς θρησκευόμενη – ήταν πραγματική «κατ’ οίκον Εκκλησία».

Στο χωριό του έμαθε τα πρώτα του γράμματα, τα λεγόμενα «παπαδογράμματα» της εποχής, όμως η μελέτη της Αγίας Γραφής τον καλλιέργησε ουσιαστικά. Πολύ σύντομα, οι άνθρωποι άρχισαν να τον πλησιάζουν για συμβουλές, ζητώντας τα γεμάτα σοφία λόγια του.

Από ταπεινός ιερέας σε πνευματικός ηγέτης της Καρπασίας

Σε νεαρή ηλικία, ο Θύρσος χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας. Μετά τον θάνατο του επισκόπου της περιοχής, ο λαός της Καρπασίας τον παρακάλεσε να αναλάβει τον επισκοπικό θρόνο. Δεν δίστασε – υπάκουσε στην κλήση της Εκκλησίας και ανέλαβε με αίσθημα ευθύνης το πνευματικό τιμόνι της επαρχίας του.

Η περίοδος της διακονίας του συνέπεσε με δύσκολα χρόνια για την Κύπρο, γεμάτα διωγμούς και ταραχές. Ο Άγιος Θύρσος στάθηκε στήριγμα στον λαό του: επισκεπτόταν χωριά και κοινότητες, ενίσχυε με τον λόγο και το παράδειγμά του, σκόρπιζε ελπίδα και ανακούφιση στους πονεμένους.

🕊 Μια ζωή προσφοράς – Ένας άγιος για όλους

Το επισκοπείο του ήταν πάντοτε ανοιχτό: οι πεινασμένοι έβρισκαν τροφή, οι διωκόμενοι προστασία, οι ορφανοί στοργή. Ο Άγιος Θύρσος έγινε πατέρας όλων, φωτεινός ποιμένας και άγγελος παρηγοριάς.

Μετά την απελευθέρωση της Κύπρου από τους Άραβες το 965 μ.Χ. από τον Νικηφόρο Φωκά, ο Άγιος αποσύρθηκε σε σπήλαιο στη βόρεια ακτή της Καρπασίας. Εκεί συνέχισε τον ασκητικό του αγώνα, προσευχόμενος αδιάκοπα και δεχόμενος πλήθος πιστών που ζητούσαν την ευχή και την καθοδήγησή του.

Θαύματα και αγίασμα – Ο Άγιος Θύρσος μέχρι σήμερα

Η αγιότητα του Αγίου Θύρσου δεν έσβησε με τον θάνατό του. Το άγιο λείψανό του τοποθετήθηκε σε λάρνακα δίπλα στη σπηλιά του, όπου οικοδομήθηκε ναός. Εκεί τελούνται θαύματα έως και σήμερα.

Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό ενός χριστιανού από το Καρπάσι, ο οποίος έπασχε σοβαρά από τα μάτια. Με πίστη προσκύνησε στο ναό του Αγίου και μετά από αγρυπνία, Θεία Λειτουργία και Θεία Κοινωνία, ίασε πλήρως, προς δόξαν Θεού.

Το αγίασμα του Αγίου Θύρσου, το οποίο θεραπεύει παθήσεις των ματιών και δερματικά νοσήματα, θεωρείται από τους πιστούς ευλογία ουράνια – υπό έναν όρο: να ξεπλένονται μετά με θαλασσινό νερό, αλλιώς η δύναμή του χάνεται.

Άγιοι Επτά Μάρτυρες που μαρτύρησαν στην Καρθαγένη

Aθληταί επτά θανατωθέντες ξίφει, Xριστώ πάρεισιν Άγιοι τω Aγίω.

Οι Άγιοι Επτά Μάρτυρες μαρτύρησαν στην Καρθαγένη ή κατ’ άλλους στη Χαλδία (Χαλκηδόνα). Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων Μαρτύρων.

Άγιος Συμεών της Εμμέσας

Πέραν της αναφοράς στον κώδικα, δυστυχώς δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Ρώσου Αγίου Συμεών της Εμμέσας παρά μόνο ότι ήταν δια Χριστόν σαλός.

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Φωκά του Νέου από τη Σινώπη

Φῶς Κυρίου, ἔνδοξε Φωκᾶ, φωτίσαν, Σὴν καρδίαν, ἔδειξε φωτὸς δοχεῖον.
Έτερον εις την ανακομιδήν του λειψάνου αυτού.
Nέαν κιβωτόν Iσραήλ αίρει νέος, Φωκά νεκρόν φέρουσαν ως άλλας πλάκας.
Εἰκάδι τῇ τριτάτῃ Φωκᾶ νεκρὸς ἀμφεκομίσθη.

Για τον Άγιο Φωκά βλέπε βιογραφικό του σημείωμα στις 22 Σεπτεμβρίου.

Περισσότερα:

Είναι ασφαλές να έχεις συνεχώς ανοιχτό το NFC στο κινητό;

Καλαμάτα: Προθεσμία για απολογία πήρε ο 41χρονος γυναικοκτόνος

Φωτιά στην Αττική: Τρία μέτωπα σήμερα στο λεκανοπέδιο