Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025
Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025.
Οι Άγιοι που τιμά η Εκκλησία
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει:
- Τον Όσιο Αμφιλόχιο, επίσκοπο Ικονίου
- Τον Όσιο Έλενο, επίσκοπο Ταρσού
Μορφές που άφησαν έντονο πνευματικό αποτύπωμα και τιμώνται ιδιαίτερα στη χριστιανική παράδοση.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα
Αν έχεις φίλους ή συγγενείς με κάποιο από τα παρακάτω ονόματα, είναι η κατάλληλη στιγμή να στείλεις τις ευχές σου. Σήμερα γιορτάζουν:
- Αμφιλόχιος, Αμφιλοχία
- Έλενος, Λένος
- Ισχυρίων, Μητροφάνης
- Columbanus (Κολουμβάνος)
- Deiniol (Δεινιόλ)
Εορτολόγιο: Εορτές και Μνήμη Αγίων Σήμερα
Άγιος Αμφιλόχιος, Επίσκοπος Ικονίου
Ο Άγιος Αμφιλόχιος Επίσκοπος Ικονίου υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εκκλησιαστικές μορφές της Καππαδοκίας και στενός φίλος και σύγχρονος του Μεγάλου Βασιλείου. Διακρίθηκε για τη μόρφωση, τη θεολογική του κατάρτιση και την προσωπική του ευσέβεια.
Ανέλαβε τον θρόνο της Επισκοπής Ικονίου γύρω στο 344 μ.Χ. και από την πρώτη στιγμή στάθηκε ως αληθινός ποιμένας, με έντονη παρουσία όχι μόνο στη δική του επαρχία, αλλά και σε γειτονικές Εκκλησίες. Όπου υπήρχαν εντάσεις ή θεολογικές παρεκκλίσεις, ο Αμφιλόχιος παρενέβαινε, στήριζε την ενότητα και «ορθοτομούσε τον λόγο της αληθείας», έχοντας ως οδηγό την προτροπή του Αποστόλου Παύλου προς τον Τιμόθεο: να σταθεί «εργάτης άμεμπτος», δοκιμασμένος μπροστά στον Θεό.
Συμμετείχε στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη (381 μ.Χ.), όπου διακρίθηκε για τη θεολογική του ευθύτητα και την προσήλωσή του στην Ορθόδοξη πίστη, ιδίως απέναντι στις αιρέσεις της εποχής.
Ο Μέγας Βασίλειος, σε επιστολή του προς τον Αμφιλόχιο, αναδεικνύει την ηθική του ακτινοβολία: τον παρακαλεί να παραστεί σε εορτή προς τιμήν των μαρτύρων της Καισαρείας, γιατί ο λαός τον αγαπούσε και τον σεβόταν όσο κανέναν άλλον επίσκοπο. Ο Άγιος άφησε πίσω του θεολογικούς λόγους και κηρύγματα, υπέρ της Ορθοδοξίας, και εκοιμήθη ειρηνικά το 394 μ.Χ.
Άγιος Γρηγόριος, Επίσκοπος Ακραγαντίνων
Ο Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Ακραγαντίνων γεννήθηκε στον Ακράγαντα της Σικελίας από ευσεβείς και εύπορους γονείς, τον Χαρίτωνα και τη Θεοδότη. Από νωρίς ξεχώρισε για τον ζήλο και την πνευματική του πορεία.
Βαπτίστηκε από τον επίσκοπο Ποταμίωνα, ο οποίος ανέλαβε και την ανατροφή και τη μόρφωσή του, εισάγοντάς τον σταδιακά στις τάξεις του ιερού κλήρου. Την περίοδο του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β΄ του Ρινότμητου (685–695 μ.Χ.) ο Γρηγόριος χειροτονήθηκε διάκονος στα Ιεροσόλυμα από τον Πατριάρχη Μακάριο, κατά τη διάρκεια προσκυνήματός του στους Αγίους Τόπους.
Στη συνέχεια επέστρεψε στο Βυζάντιο και από εκεί οδηγήθηκε στη Ρώμη, όπου, εξαιτίας της αρετής και της παιδείας του, εξελέγη Επίσκοπος Ακραγαντίνων. Εκεί, όμως, συνάντησε σκληρή αντίδραση: δύο κληρικοί, ο Σαβίνος και ο Κρισκέντιος, τον συκοφάντησαν για ανήθικη ζωή. Ο Άγιος φυλακίστηκε και τέθηκε σε αργία για δύο χρόνια.
Με θαυματουργικό τρόπο όμως αποδείχθηκε η αθωότητά του, οι συκοφάντες εκτέθηκαν και ο Γρηγόριος επέστρεψε θριαμβευτικά στον θρόνο του, συνεχίζοντας το έργο του με ακόμη μεγαλύτερη ταπείνωση και δύναμη. Έκανε πολλά θαύματα και εκοιμήθη ειρηνικά σε βαθιά γεράματα, γύρω στο 690 μ.Χ. Από το έργο του σώζονται δέκα εξηγηματικοί λόγοι στον Εκκλησιαστή, που φανερώνουν το θεολογικό του βάθος.
Όσιος Ισχυρίων, Επίσκοπος
Ο Όσιος Ισχυρίων αναφέρεται ως επίσκοπος – πιθανότατα της Ταρσού – και παρουσιάζεται στην παράδοση ως «δύναμη της Εκκλησίας» τόσο ενόσω ζούσε όσο και μετά την κοίμησή του.
Δεν σώζονται πολλές ιστορικές λεπτομέρειες για τον βίο του, όμως η Εκκλησία τον τιμά για την ειρηνική του κοίμηση και τον σταθερό του αγώνα υπέρ της πίστις.
Άγιος Ελένος, Επίσκοπος Ταρσού
Ο Άγιος Ελένος Επίσκοπος Ταρσού υπηρέτησε την Εκκλησία της Ταρσού ως πρόεδρος και λειτουργός του Θεού, καθοδηγώντας το ποίμνιο με σύνεση και πίστη.
Κοιμήθηκε ειρηνικά, αφήνοντας ως παρακαταθήκη την προσφορά του στη διάδοση του Ευαγγελίου και στην πνευματική καθοδήγηση των πιστών της ευρύτερης περιοχής της Κιλικίας.
Όσιος Σισίνιος ο Ομολογητής
Ο Όσιος Σισίνιος ο Ομολογητής έζησε στα χρόνια του σκληρού διωγμού του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (περί το 300 μ.Χ.). Καταγόταν από την Κύζικο και στάθηκε με απίστευτη παρρησία υπέρ της χριστιανικής πίστης.
Κήρυττε ατρόμητα τον Χριστό, με αποτέλεσμα να υποστεί διαδοχικές φυλακίσεις, εξαντλητικούς δαρμούς και απειλές. Όμως δεν λύγισε. Όταν αργότερα ο Μέγας Κωνσταντίνος ανήλθε στον θρόνο και σταμάτησαν οι διωγμοί, ο Σισίνιος συνέχισε τον αγώνα του, αυτή τη φορά απέναντι στην αίρεση του Αρείου, ως θερμός υπερασπιστής του ορθόδοξου δόγματος.
Έζησε τη ζωή του ως ολοκληρωτική προσφορά στον Χριστό και εκοιμήθη ομολογητής, αφήνοντας παράδειγμα σταθερότητας και γενναιότητας στην πίστη.
Άγιος Διονύσιος Α΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Άγιος Διονύσιος Α΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως γεννήθηκε στη Δημητσάνα της Πελοποννήσου. Νέος ακόμη, εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Μαγγάνων στην Κωνσταντινούπολη, όπου ξεχώρισε για την αρετή και την ευσέβειά του, υπό την καθοδήγηση του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, Μητροπολίτη Εφέσου. Εκείνος τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο Διονύσιος αιχμαλωτίστηκε στην Αδριανούπολη· αγοράστηκε από τον άρχοντα Κυρίτζη και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από τον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο.
Τον Ιανουάριο του 1467 μ.Χ. ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο Κωνσταντινουπόλεως. Η χριστιανή μητριά του Σουλτάνου Μεχμέτ Β΄, η κυρα-Μάρω, του παρείχε κάποια προστασία σε μια εξαιρετικά δύσκολη εποχή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ωστόσο, δεν έλειψαν οι συκοφαντίες: κατηγορήθηκε ότι, κατά την αιχμαλωσία του στην Αδριανούπολη, είχε κάνει περιτομή και «τούρκεψε».
Ο Διονύσιος, για να αποδείξει την ακεραιότητά του, παρουσιάστηκε ενώπιον αρχιερέων και λαού και, με τρόπο δραματικό αλλά αναγκαίο για την εποχή, έδειξε σωματικά ότι η κατηγορία ήταν ψευδής. Η υπόθεση έληξε με πλήρη δικαίωσή του.
Αργότερα αποσύρθηκε στην Ιερά Μονή Εικοσιφοινίσσης στη Δράμα, όπου έζησε ως μοναχός και μετά τη δεύτερη πατριαρχεία του (1488–1490), μέχρι την κοίμησή του το 1492 μ.Χ. Θεωρείται δεύτερος κτήτωρ της Μονής. Ακολουθίες και κανόνες προς τιμήν του έγραψαν λόγιοι της εποχής, όπως ο Μ. Ρήτωρ Μανουήλ ο Κορίνθιος και ο πρωτοσύγκελος Ξάνθης Χρύσανθος.
Άγιος Μητροφάνης, Πρώτος Επίσκοπος Βορόνεζ
Ο Άγιος Μητροφάνης, ο οποίος έλαβε το μοναχικό όνομα Μακάριος, υπήρξε ο πρώτος Επίσκοπος της Βορόνεζ στη Ρωσία.
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1623 μ.Χ. και έζησε σε εποχή ραγδαίων αλλαγών για τη Ρωσική Εκκλησία. Με την αρχιερατική του διακονία έθεσε τα θεμέλια της τοπικής εκκλησιαστικής ζωής στη Βορόνεζ και παρέμεινε στη μνήμη των πιστών ως άνθρωπος προσευχής και ταπείνωσης. Εκοιμήθη το 1703 μ.Χ.
Άγιος Αλέξανδρος «Νιέφσκι»
Ο Άγιος Αλέξανδρος Νιέφσκι (Αλέξανδρος Γιαροσλάβιτς, 1220–1263 μ.Χ.) είναι από τις πιο εμβληματικές μορφές της μεσαιωνικής Ρωσίας και τιμάται ως άγιος από τη Ρωσική Εκκλησία.
Γεννήθηκε στο Περεσλάβλ και ανήκε στον οίκο των Ρουρικιδών. Σε ηλικία μόλις 16 ετών κλήθηκε να ηγηθεί της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ, σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη:
- οι Μογγόλοι της Χρυσής Ορδής είχαν ήδη καταστρέψει μεγάλο μέρος του κράτους των Ρως,
- οι Σουηδοί και οι Τεύτονες Ιππότες εποφθαλμιούσαν τις βόρειες και δυτικές περιοχές,
- οι εμπορικές οδοί είχαν διαταραχθεί.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες, ο Αλέξανδρος ανέδειξε το στρατιωτικό του ταλέντο. Το 1240 μ.Χ. στη Μάχη του Νέβα, κοντά στις εκβολές του ποταμού, νίκησε αιφνιδιαστικά τους Σουηδούς, αποκτώντας το προσωνύμιο «Νιέφσκι», δηλαδή «του Νέβα».
Δύο χρόνια αργότερα, το 1242, σημειώθηκε το άλλο μεγάλο στρατιωτικό ορόσημο: η Μάχη των Πάγων στη λίμνη Πέιπους. Εκεί ο Άγιος Αλέξανδρος, με στρατό αριθμητικά παρόμοιο αλλά υποδεέστερο σε ιππικό, παρέσυρε τους Τεύτονες σε παγωμένη επιφάνεια, όπου τα άλογά τους δυσκολεύονταν να κινηθούν. Η νίκη του σταμάτησε την επέκταση των Τευτόνων προς την ανατολή και προστάτευσε τον ρωσικό χώρο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η στάση του απέναντι στους Μογγόλους: ο Αλέξανδρος προτίμησε να διατηρήσει μια πολιτική ισορροπίας, πληρώνοντας φόρο υποτέλειας, ώστε να προστατεύσει τον λαό του από ολοκληρωτικές καταστροφές. Παράλληλα, έβλεπε την πίεση από τη Δύση και τον κίνδυνο θρησκευτικής αλλοίωσης ως εξίσου σοβαρή απειλή.
Ο Άγιος εκοιμήθη σχετικά νέος, σε ηλικία 43 ετών, στις 14 Νοεμβρίου 1263 μ.Χ., ενώ επέστρεφε άρρωστος από αποστολή στη Χρυσή Ορδή. Λίγα χρόνια αργότερα γράφτηκε το πρώτο συναξάριό του, στο οποίο παρουσιάζεται ως ιδανικός ηγεμόνας – γενναίος στον πόλεμο και δίκαιος στην ειρήνη.
Η Ρωσική Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο το 1547 μ.Χ. Τον 18ο αιώνα, ο Μέγας Πέτρος αφιέρωσε στη μνήμη του τη Λαύρα του Αλέξανδρου Νιέφσκι στην Αγία Πετρούπολη, όπου μεταφέρθηκαν τα λείψανά του. Το όνομά του δόθηκε επίσης σε παράσημο («Τάγμα του Αλέξανδρου Νιέφσκι»), σε πολεμικά πλοία και – σε νεότερους καιρούς – σε πυρηνοκίνητο υποβρύχιο.
Το 1938 ο σκηνοθέτης Σεργκέι Αϊζενστάιν δημιούργησε την ομώνυμη ταινία, με στόχο την ενίσχυση του πατριωτικού φρονήματος στη Σοβιετική Ένωση.
Χαρακτηριστικό της διαχρονικής του ακτινοβολίας είναι ότι, σε μεγάλη τηλεοπτική ψηφοφορία στη Ρωσία το 2008, με συμμετοχή εκατομμυρίων πολιτών, ο Αλέξανδρος Νιέφσκι αναδείχθηκε «ο σπουδαιότερος Ρώσος όλων των εποχών».
Άγιος Columbanus – Ο «Απόστολος της Γαλλίας»
Ο Άγιος Columbanus (Κολουμβάνος), γνωστός ως «Απόστολος της Γαλλίας», γεννήθηκε στην Ιρλανδία το 543 μ.Χ., στην περιοχή του Λάινστερ. Μεγάλωσε σε ευγενική οικογένεια και έλαβε σπουδαία κλασική παιδεία.
Η ιδιαίτερη ομορφιά και το ισχυρό του ταπεραμέντο τράβηξαν γρήγορα το ενδιαφέρον, αλλά εκείνος, νιώθοντας έντονα την κλήση στη μοναχική ζωή, ζήτησε συμβουλή από μια ηλικιωμένη ασκήτρια. Εκείνη, με μια φράση που σημάδεψε την πορεία του, του είπε: «Φύγε και σώσου». Έτσι άφησε την πατρίδα, παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του.
Αφού έμεινε για λίγο στη μονή Κλουάινινις, συνέχισε στο περίφημο μοναστήρι του Μπαγκόρ στο Καρρικφέργκος, μεγάλο κέντρο παιδείας και ιεραποστολής, όπου μαθήτευσε κοντά στον Άγιο Κογγάλλο.
Το 590 μ.Χ., γεμάτος ιεραποστολικό ζήλο, αναχώρησε με δώδεκα μοναχούς για την ηπειρωτική Ευρώπη. Πέρασε από τη Βρετανία και κατέληξε στη Γαλλία, όπου βρήκε μια κοινωνία με χριστιανικές ρίζες, αλλά σε κατάσταση πνευματικής χαλάρωσης.
Εκεί ο Κολουμβάνος κήρυττε μετάνοια και επιστροφή στο αυθεντικό Ευαγγέλιο, ζώντας ο ίδιος με αυστηρή άσκηση, απλότητα και αγάπη. Στη Βουργουνδία, τον υποδέχθηκε ο βασιλιάς Γκοντράν, ο οποίος του παραχώρησε το κάστρο του Αννεγκραί για να το μετατρέψει σε μοναστήρι. Η αδελφότητα μεγάλωσε γρήγορα και μετακινήθηκε στο Λουξέγ, που εξελίχθηκε σε ισχυρό μοναστικό κέντρο, προσελκύοντας ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης.
Ο Κολουμβάνος, ωστόσο, δεν δίστασε να ελέγξει ανώτερους κληρικούς και εξουσιαστές για τις παρεκτροπές τους. Δέχθηκε επιθέσεις για το ότι ακολουθούσε το κελτικό τυπικό (ιδίως ως προς το Πάσχα και την αμφίεση), ενώ συγκρούστηκε και με τη βασίλισσα Βρουγχίλδη, η οποία κυβερνούσε ουσιαστικά μέσω των εγγονών της.
Μετά από συκοφαντίες εξορίστηκε, επιβιβάστηκε σε πλοίο για να επιστρέψει στην Ιρλανδία, αλλά – σύμφωνα με την παράδοση – το ταξίδι ματαιώθηκε θαυματουργικά και ο Άγιος βρέθηκε ξανά σε γαλλική γη. Από εκεί πέρασε στην Ελβετία και, τελικά, στην Ιταλία.
Στο Μιλάνο ο βασιλιάς των Λομβαρδών Αγιλούλφος του παραχώρησε την περιοχή του Μπόμπιο, στα Απέννινα, όπου ο Κολουμβάνος ίδρυσε νέο μοναστήρι. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε εκεί, διδάσκοντας, γράφοντας και πολεμώντας με τον λόγο του την αίρεση του αρειανισμού.
Εκοιμήθη ειρηνικά στις 21 ή 23 Νοεμβρίου 615 μ.Χ. στο Μπόμπιο, όπου και τάφηκε. Ο Άγιος Κολουμβάνος θεωρείται μία από τις μορφές που διαμόρφωσαν την πνευματική ταυτότητα της Ευρώπης.
Άγιος Deiniol (Δεινιόλ), Πρώτος Επίσκοπος Bangor
Ο Άγιος Deiniol (Δεινιόλ) – γνωστός και ως Saint Denoual ή Daniel (στη λατινική και αγγλική μορφή) – τιμάται ως πρώτος Επίσκοπος του Bangor στο βασίλειο του Gwynedd της Ουαλίας.
Ήταν γιος του ηγουμένου Dunod Fawr, από οικογένεια που έχασε τις γαίες της στη Βόρεια Αγγλία και έλαβε νέες από τον βασιλιά του Powys, Cyngen Glodrydd. Ο Deiniol ακολούθησε τη μοναχική και ιερατική πορεία, μαθητεύοντας, σύμφωνα με την παράδοση, κοντά στον Άγιο Cadoc του Llancarfan.
Υπό την προστασία του ηγεμόνα Maelgwn Gwynedd, ίδρυσε το μοναστήρι του στο Bangor, το οποίο σταδιακά εξελίχθηκε σε έδρα επισκοπής. Ο Deiniol φέρεται να χειροτονήθηκε επίσκοπος γύρω στο 516 μ.Χ. από τον Άγιο Dubricius.
Έζησε ως ηγούμενος και επίσκοπος μέχρι την κοίμησή του, ενώ συμμετείχε στη Σύνοδο του Llanddewi Brefi (περί το 545), όπου συζητήθηκαν ζητήματα πνευματικής ζωής και κανόνων μετανοίας, μαζί με τον Άγιο Δαβίδ της Ουαλίας.
Σύμφωνα με τα Annales Cambriae, ο θάνατός του τοποθετείται γύρω στο 584 μ.Χ., αν και πιθανότατα είναι λίγο νωρίτερος (περ. 572). Η μνήμη του στη Ρωμαιοκαθολική και Αγγλικανική Εκκλησία της Ουαλίας τιμάται στις 11 Σεπτεμβρίου, ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά σήμερα, 23 Νοεμβρίου.
Πολλοί ναοί σε Ουαλία και Αγγλία φέρουν το όνομά του, ενώ στο Bangor λειτουργεί και το γνωστό Εμπορικό Κέντρο Deiniol. Επίσης, η βιβλιοθήκη που ίδρυσε ο William Ewart Gladstone στο Hawarden αφιερώθηκε στον Άγιο Deiniol, ως χώρος μελέτης και πνευματικής καλλιέργειας.
Σύναξη των Αχαιών Αγίων
Η Κυριακή πριν από την εορτή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου είναι αφιερωμένη στη Σύναξη των εν Αχαΐα διαλαμψάντων Αγίων, με ξεχωριστή λαμπρότητα. Η Εκκλησία συγκεντρώνει σε μία πανήγυρη όλες τις τοπικές αγιασμένες μορφές που συνδέθηκαν με την Αχαΐα, τα Πατραϊκά και την ευρύτερη περιοχή.
Στη Σύναξη αυτή τιμώνται, μεταξύ άλλων:
- Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος, Πολιούχος των Πατρών, που μαρτύρησε στην Πάτρα γύρω στο 62 μ.Χ.
- Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής, εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων, ο οποίος – σύμφωνα με αγιολογικές παραδόσεις – κήρυξε στην Αχαΐα και εκεί συνέγραψε το Ευαγγέλιο και τις Πράξεις των Αποστόλων.
- Ο Άγιος Ηρωδίων ο Απόστολος, Επίσκοπος Πατρών, επίσης εκ των Ο΄ Αποστόλων.
- Ο Άγιος Σωσίπατρος ο Απόστολος από την Αχαΐα, ένας ακόμη εκ των Ο΄ Αποστόλων.
- Ο Άγιος Μύρων ο Ιερομάρτυς εξ Αχαΐας, που μαρτύρησε στην Κύζικο κατά τους διωγμούς επί Δεκίου.
- Ο Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυς, γνωστός για την ομολογία και το μαρτύριό του.
- Ο Άγιος Ασχόλιος (Αχόλιος), Επίσκοπος Θεσσαλονίκης, στενά συνδεδεμένος με την Εκκλησία των Πατρών.
- Ο Παύλος ο Πατρεύς, Οσιομάρτυρας και ηγούμενος των Πατέρων που μαρτύρησαν στο Ραϊθώ.
- Ο Άγιος Αθανάσιος, Επίσκοπος Μεθώνης.
- Ο Όσιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, μεγάλος εκκλησιαστικός ποιητής.
- Ο Όσιος Ηλίας ο Σικελιώτης.
- Οι Όσιοι Ηλίας ο Σπηλαιώτης και Αρσένιος.
- Ο Όσιος Δανιήλ ο εν τω κάστρω των Πατρών.
- Η Αγία Μάρτυς Ολυμπία.
- Ο Όσιος Σάββας ο Βατοπεδινός.
- Ο Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυς.
- Ο Όσιος Ιωακείμ Νοτενών.
- Ο Άγιος Παύλος ο Οσιομάρτυρας.
- Και οι Άγιοι Αναστασία και Χριστόδουλος με τους συν αυτοίς Νεομάρτυρες, που τιμώνται την Τρίτη της Διακαινησίμου.
Η Σύναξη των Αχαιών Αγίων υπενθυμίζει ότι η αγιότητα δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά πραγματικότητα που ρίζωσε σε συγκεκριμένους τόπους, πρόσωπα και εποχές.
- 11 λεπτά πριν Φωτιά τώρα στην Φιλοθέη Αττικής
- 13 λεπτά πριν Προσλήψεις σε Δήμους: Πήραν υπογραφή 237 νέες θέσεις – Δείτε που
- 21 λεπτά πριν Ιός Δυτικού Νείλου: Τα μέτρα προστασίας που πρέπει να ακολουθούμε
