Εορτολόγιο: Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Δευτέρα (15/9)
Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2025.
Το Εορτολόγιο της Δευτέρας 15 Σεπτεμβρίου 2025 τιμά δύο σπουδαίους Αγίους της Ορθοδοξίας: τον Άγιο Βησσαρίωνα εν Λαρίση και τον Άγιο Νικήτα τον μάρτυρα.
Η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία για την Εκκλησία μας και αποτελεί αφορμή για προσευχή, ευλάβεια και αναφορά στη μνήμη των Αγίων που σφράγισαν την πίστη τους με έργα και θυσίες.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα
Αν έχετε αγαπημένα πρόσωπα με τα παρακάτω ονόματα, μην ξεχάσετε να τους ευχηθείτε «χρόνια πολλά»:
- Βησσαρίων, Βησσαρίωνας, Βησσάρης, Βησσαρία
- Νικήτας, Νικήτη, Νικήτα
- Πορφύριος
- Μάξιμος
- Φιλόθεος
Εορτολόγιο: Εορτές και Μνήμη Αγίων Σήμερα
Άγιος Νικήτας ο Γότθος – Ο Μεγαλομάρτυρας που έμεινε αμετακίνητος στην πίστη του
Ο Άγιος Νικήτας ο Γότθος ο Μεγαλομάρτυρας τιμάται από την Εκκλησία μας στις 15 Σεπτεμβρίου, αποτελώντας φωτεινό παράδειγμα θάρρους και ακλόνητης πίστης στον Χριστό.
Ο βίος του Αγίου Νικήτα
Ο Νικήτας καταγόταν από το έθνος των Γότθων, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί πέρα από τον ποταμό Ίστρο (Δούναβη), στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Από μικρή ηλικία διδάχθηκε την ορθόδοξη πίστη από τον επίσκοπο Γότθων Θεόφιλο, ο οποίος του υπενθύμιζε διαρκώς τα λόγια του Αποστόλου Παύλου:
«Μείνε σταθερός σε όσα έμαθες… Από παιδί γνωρίζεις τις Άγιες Γραφές, που μπορούν να σε οδηγήσουν στη σωτηρία δια της πίστεως στον Ιησού Χριστό» (Β’ Τιμόθεον γ’ 14-15).
Ο νέος Νικήτας κράτησε αυτά τα λόγια βαθιά στην καρδιά του.
Το μαρτύριο του Αγίου
Όταν ο ηγεμόνας Αθανάριχος εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, συνέλαβε και τον Νικήτα, απαιτώντας να αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος ομολόγησε με θάρρος την πίστη του μπροστά σε όλους, προκαλώντας την οργή του ηγεμόνα.
Ακολούθησαν φρικτά βασανιστήρια: του έσπασαν τα κόκαλα με απάνθρωπο τρόπο και, στη συνέχεια, τον έριξαν στη φωτιά. Όμως, με θαυμαστό τρόπο, οι φλόγες σεβάστηκαν το ιερό του σώμα. Ένας ευσεβής χριστιανός περισυνέλεξε το άφθαρτο λείψανό του και το φύλαξε με ευλάβεια σε θήκη, ώστε να παραμείνει για πάντα τιμημένο κειμήλιο της Ορθοδοξίας.
Άγιος Βησσαρίων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης – Ο φωτισμένος ιεράρχης και γεφυροποιός της Θεσσαλίας
Ο Άγιος Βησσαρίων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης γεννήθηκε το 1490 μ.Χ. στην Πόρτα Παναγιά Τρικάλων, λίγα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Παρά τις δύσκολες συνθήκες της εποχής, μεγάλωσε σε οικογένεια γεμάτη θεοσέβεια και αγάπη για την πίστη, αποκτώντας από νωρίς αρετές που τον σημάδεψαν σε όλη του τη ζωή.
Από τα παιδικά χρόνια στη μοναχική ζωή
Από μικρός έδειξε κλίση στον μοναχισμό. Σε ηλικία μόλις 10 ετών έγινε υποτακτικός στον μητροπολίτη Λαρίσης Μάρκο, ο οποίος αργότερα τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο. Η πνευματική του πρόοδος ήταν ραγδαία και σύντομα ανέλαβε υψηλές εκκλησιαστικές θέσεις: το 1517 εκλέχθηκε επίσκοπος Ελασσώνος, το 1521 επίσκοπος Σταγών και το 1527 ανέβηκε στον θρόνο της Μητροπόλεως Λαρίσης.
Η κοινωνική και φιλανθρωπική δράση
Ο Άγιος Βησσαρίων δεν έμεινε μόνο στα πνευματικά καθήκοντα. Ξεχώρισε για την τεράστια κοινωνική και φιλανθρωπική του προσφορά. Εξαγόρασε αιχμαλώτους, στήριξε φτωχούς και πεινασμένους, ενώ υπήρξε ακούραστος εργάτης υπέρ του λαού. Γι’ αυτό και χαρακτηρίστηκε «υπουργός κοινωνικών έργων» της εποχής του.
Με δική του πρωτοβουλία χτίστηκαν εκκλησίες, δρόμοι και – κυρίως – γέφυρες που ένωναν ανθρώπους και τόπους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η γέφυρα του Πορταϊκού ποταμού, της Σαρακίνας, του Κοράκου στον Αχελώο και το πρώτο γεφύρι της Πλάκας. Έργα που μέχρι σήμερα μαρτυρούν την ανεκτίμητη προσφορά του.
Ο πνευματικός αγώνας και η ίδρυση μονών
Για την πνευματική ανάπαυση των πιστών, ανήγειρε τη Μονή του Σωτήρος Χριστού (Δουσίκου) στον Κόζιακα, η οποία εξελίχθηκε σε σπουδαίο μοναστικό κέντρο. Παράλληλα, όρισε κανόνες και παρέδωσε τρεις διαθήκες, δείχνοντας τη διορατικότητά του και την αγάπη του για την Εκκλησία.
Το τέλος και η τιμή της μνήμης του
Ο Άγιος Βησσαρίων εκοιμήθη στις 13 Σεπτεμβρίου 1540 μ.Χ. (κατ’ άλλες πηγές στις 15 Σεπτεμβρίου). Από τότε τιμάται ως Άγιος και θαυματουργός. Πλήθος πιστών καταφεύγουν στη χάρη του, καθώς θεωρείται προστάτης από επιδημίες όπως η πανώλη, η ευλογιά και η δυσεντερία, ενώ σύμφωνα με την παράδοση θεραπεύει ακόμη και ζώα και προστατεύει τη γη από φυσικές καταστροφές.
Η Τίμια Κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Δουσίκου και λιτανεύεται με ευλάβεια στα Τρίκαλα και σε όλη τη Θεσσαλία, ιδιαίτερα την Κυριακή της Σαμαρείτιδος.
Όσιος Φιλόθεος ο Πρεσβύτερος και Θαυματουργός – Ο άγιος ιερέας που έγινε παράδειγμα πίστης και αγάπης
Ο Όσιος Φιλόθεος ο Πρεσβύτερος και θαυματουργός υπήρξε μία από τις φωτεινές μορφές της Ορθοδοξίας, καθώς η ζωή του ήταν αφιερωμένη στην αρετή, στην ταπείνωση και στη διακονία του λαού του Θεού.
Η ζωή και η οικογένεια του Οσίου Φιλοθέου
Ο Όσιος καταγόταν από το χωριό Μύρμηξ της επαρχίας Οψικίου. Νέος παντρεύτηκε μία γυναίκα με βαθιά πίστη και απέκτησε παιδιά, τα οποία ανέθρεψε με χριστιανικές αξίες και με τη «νουθεσία Κυρίου». Η ευσέβεια και η ενάρετη ζωή του αποτέλεσαν πρότυπο για τους συγχωριανούς του, οι οποίοι τον παρακάλεσαν επίμονα να χειροτονηθεί ιερέας.
Η ποιμαντική του δράση
Ως ιερέας, ο Όσιος Φιλόθεος στάθηκε πνευματικός πατέρας και στήριγμα για κάθε ψυχή. Δεν περιοριζόταν μόνο στη λειτουργία μέσα στον ναό· πολλές φορές, ακόμη και μέσα στη βροχή ή στο κρύο, εγκατέλειπε το ίδιο του το σπίτι για να επισκεφθεί τους ενορίτες του. Άλλοτε πρόσφερε υλική βοήθεια, άλλοτε παρηγοριά και ηθική στήριξη, πάντοτε όμως με αγάπη και αυταπάρνηση.
Το χάρισμα της θαυματουργίας
Ο Θεός, βλέποντας την αφοσίωση και την πνευματική του πρόοδο, τον αξίωσε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Έτσι, ο Φιλόθεος έγινε ακόμη πιο αγαπητός στο ποίμνιό του, καθώς θεράπευε και ενίσχυε τους πιστούς όχι μόνο με τον λόγο, αλλά και με τα θαύματά του.
Το θαύμα μετά την κοίμησή του
Όταν ο Όσιος κοιμήθηκε εν Κυρίω, η χάρη του δεν σταμάτησε να ενεργεί. Ένα χρόνο μετά την κοίμησή του, κατά τη μετάθεση των λειψάνων του, συνέβη ένα συγκλονιστικό γεγονός: το ιερό του σώμα σηκώθηκε όρθιο, περπάτησε τρία βήματα και ξάπλωσε ξανά στο σημείο όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Από τον τάφο του αναβλύζει μύρο, σημείο της αγιότητάς του και πηγή ευλογίας για τους πιστούς.
Άγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας από την Κρήτη – Ο Σφακιανός που μαρτύρησε στην Έφεσο
Ο Άγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας γεννήθηκε στα αγωνιστικά Σφακιά της Κρήτης και ασχολήθηκε με τη γεωργία στη Νέα Έφεσο. Το 1811, ανήμερα της εορτής του Τιμίου Προδρόμου, βρέθηκε με δύο συμπατριώτες του σε πανηγύρι. Εκεί, απεσταλμένοι του αγά απαίτησαν τον κεφαλικό φόρο. Οι τρεις Κρητικοί αρνήθηκαν να πληρώσουν και η σύγκρουση δεν άργησε να ξεσπάσει. Στη συμπλοκή σκοτώθηκε ένας Τούρκος και άλλοι τραυματίστηκαν.
Οι δύο σύντροφοί του έφυγαν, αλλά ο Ιωάννης, επειδή θεωρούσε τον εαυτό του αθώο, παρέμεινε. Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν σκληρά και τον έκλεισαν στη φυλακή χωρίς τροφή για 16 ημέρες. Παρά τις πιέσεις να αλλαξοπιστήσει για να σωθεί, ο Ιωάννης απάντησε με σθένος:
«Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανός θέλω να πεθάνω. Ιωάννης ονομάζομαι, και δεν αλλάζω ούτε την πίστη ούτε το όνομά μου».
Η γενναία του ομολογία προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι τον απαγχόνισαν στις 15 Σεπτεμβρίου 1811. Οι Χριστιανοί της Εφέσου έλαβαν άδεια και τον έθαψαν με τιμές στην αυλή του ναού του Αγίου Γεωργίου. Το μαρτύριό του κατέγραψε ο Αθανάσιος Πάριος, ενώ την Ακολουθία του συνέθεσε ο Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.
Οι Άγιοι Μάρτυρες μαζί με τον Άγιο Νικήτα
Την ίδια ημέρα, η Εκκλησία τιμά και τους Αγίους Μάρτυρες που μαρτύρησαν μαζί με τον Άγιο Νικήτα τον Γότθο. Με θάρρος και ενότητα πίστης, αντιστάθηκαν στη βαρβαρότητα και παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Χριστό.
Άγιος Πορφύριος ο Μίμος – Ο ηθοποιός που βαπτίστηκε επί σκηνής
Ο Άγιος Πορφύριος ήταν μίμος, παιδί επίσης μίμου, και έζησε στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη. Σε μία γιορτή, διατάχθηκε να σατιρίσει τα ιερά Μυστήρια των Χριστιανών. Όμως, εκείνος, αντί να γελοιοποιήσει, μπήκε στην κολυμβήθρα, φώναξε τα λόγια του βαπτίσματος και βγήκε φορώντας λευκά ενδύματα, ομολογώντας δημόσια την πίστη του στον Χριστό. Ο Ιουλιανός εξαγριώθηκε και διέταξε τον αποκεφαλισμό του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Άγιος Πορφύριος που εορτάζει στις 15 Σεπτεμβρίου δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνώνυμο Άγιο που τιμάται στις 4 Νοεμβρίου.
Άγιος Μάξιμος
Ο Άγιος Μάξιμος παρέδωσε τη ζωή του στον Χριστό, μαρτυρώντας με ξίφος. Το παράδειγμά του υπενθυμίζει την ανδρεία των πρώτων χριστιανών που προτίμησαν τον θάνατο παρά την άρνηση της πίστης τους.
Οι Αγίες Δύο Κόρες
Με μία ψυχή και μία καρδιά, οι Αγίες Δύο Κόρες ομολόγησαν τον Χριστό και μαρτύρησαν με αποκεφαλισμό. Η Εκκλησία τις τιμά ως πρότυπα πίστης και καθαρής αγάπης προς τον Θεό.
Άγιος Συμεών Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης – Ο φωτισμένος ιεράρχης και συγγραφέας
Ο Άγιος Συμεών, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, έζησε τον 15ο αιώνα και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην Εκκλησία. Αν και τα στοιχεία για τη ζωή του είναι περιορισμένα, θεωρείται ότι υπήρξε ιερομόναχος και ανέλαβε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο μετά το 1410 μ.Χ.
Η δράση του δεν περιορίστηκε στο ποιμαντικό του έργο. Ο Συμεών ανέπτυξε και πλούσια συγγραφική δραστηριότητα, γράφοντας επιστολές, εγκώμια, υμνογραφικά κείμενα, ερμηνείες και θεολογικούς διαλόγους. Κοιμήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1429 και η αγιοκατάταξή του έγινε στις 14 Απριλίου 1981.
Όσιος Μελέτιος – Ο κτήτορας της Μονής του Αγίου Σεργίου
Η μνήμη του Οσίου Μελετίου αναφέρεται σε χειρόγραφο του Σιναϊτικού Τυπικού, όπου σημειώνεται ότι «ἐκοιμήθη ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Μελέτιος» τον Σεπτέμβριο. Παρουσιάζεται ως κτήτορας της Μονής του Αγίου Σεργίου, αφήνοντας έτσι πνευματική παρακαταθήκη στην Εκκλησία.
Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, Μητροπολίτης Τιμισοάρας – Από το Άγιον Όρος στη Ρουμανία
Ο Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, γεννημένος το 1568 στη Δαλματία (σημερινό Ντουμπρόβνικ), προερχόταν από εύπορη αλλά ευσεβή οικογένεια. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στη μελέτη και στη μοναχική ζωή. Σε ηλικία 20 ετών μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου εκάρη μοναχός στη Μονή Παντοκράτορος με το όνομα Ιωσήφ.
Η ασκητική του πορεία περιλάμβανε θητείες σε πολλές μονές του Άθω (Μεγίστης Λαύρας, Χιλανδαρίου, Ξηροποτάμου, Βατοπαιδίου), όπου ξεχώρισε για την αρετή, την καλλιγραφία και τη θερμή προσευχή του. Στη Μονή Βατοπαιδίου άρχισε να επιτελεί θαύματα, θεραπεύοντας ασθενείς με την προσευχή και το άγγιγμά του.
Το 1650, σε ηλικία 82 ετών, εξελέγη Μητροπολίτης Τιμισοάρας στη Ρουμανία. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, έμαθε μέσα σε τρεις μήνες τη ρουμανική γλώσσα, ώστε να μπορεί να ποιμάνει αποτελεσματικά το ποίμνιό του. Κατά την τριετή αρχιερατεία του ανέπτυξε πλούσιο ποιμαντικό έργο, ίδρυσε εκκλησιαστική σχολή, θεράπευσε πλήθος ασθενών και προστάτευσε την Ορθοδοξία σε δύσκολους καιρούς.
Το 1653 παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή Αρχαγγέλων Πάρτος, όπου εκοιμήθη ειρηνικά στις 15 Αυγούστου 1656. Κατά την κοίμησή του, οι καμπάνες της μονής χτυπούσαν μόνες τους, γεγονός που θεωρήθηκε θαυμαστό σημάδι.
Μετά την ανακομιδή των λειψάνων του το 1956, τα οποία ευωδίασαν θαυματουργικά, ο Άγιος Ιωσήφ τιμάται επίσημα από το Πατριαρχείο Ρουμανίας. Σήμερα θεωρείται προστάτης των πυροσβεστών στη Ρουμανία, ενώ η μνήμη του εορτάζεται στις 15 Σεπτεμβρίου.
- 5 λεπτά πριν Φωτιά τώρα στην Φιλοθέη Αττικής
- 7 λεπτά πριν Προσλήψεις σε Δήμους: Πήραν υπογραφή 237 νέες θέσεις – Δείτε που
- 15 λεπτά πριν Ιός Δυτικού Νείλου: Τα μέτρα προστασίας που πρέπει να ακολουθούμε
