Ιδιωτικός τομέας

Ανάγκη για νέες μεταρρυθμίσεις φέρνει η γήρανση των εργαζόμενων

Σημαντική η μεταρρύθμιση στην επικουρική ασφάλιση

Η πτώση είναι πιθανό να φτάσει στο 1,37, κάτι που σημαίνει ότι για κάθε συνταξιούχο, θα αντιστοιχεί κάτι παραπάνω από ένας εργαζόμενος. Την ίδια στιγμή το προσδόκιμο ζωής θα ανέλθει στα 78 έτη.

Δεν φτάνει που οι εργαζόμενοι κατά τα επόμενα έτη θα είναι όλο και πιο λίγοι, την ίδια στιγμή θα είναι και πιο… ηλικιωμένοι!

Το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα ανέδειξε η συζήτηση που διοργάνωσε το Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας με επίκεντρο την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και τις επενδύσεις. Παρουσία και του υφυπουργού Εργασίας, Πάνου Τσακλόγλου, επισημάνθηκε ο κίνδυνος να επέλθει μια πλήρης αντιστροφή της ηλικιακής πυραμίδας, λόγω της μείωσης του πληθυσμού μέσω των κατά κεφαλήν γεννήσεων στην Ελλάδα.

Η πτώση είναι πιθανό να φτάσει στο 1,37, κάτι που σημαίνει ότι για κάθε συνταξιούχο, θα αντιστοιχεί κάτι παραπάνω από ένας εργαζόμενος. Την ίδια στιγμή το προσδόκιμο ζωής θα ανέλθει στα 78 έτη.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι ήταν απαραίτητη, κατά τον κ. Τσακλόγλου, η μεταρρύθμιση που ψηφίστηκε πριν από λίγους μήνες και αφορά την επικουρική ασφάλιση. Όπως τόνισε ο υφυπουργός Εργασίας, «η ασφαλιστική μεταρρύθμιση με την δημιουργία του νέου Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ) έχει μακρόπνοο ορίζοντα, προνοητικό χαρακτήρα και στο επίκεντρό της βρίσκονται οι ανάγκες της νέας γενιάς. Δηλαδή, της γενιάς που έχει μεγαλώσει σε μια δεκαετία κρίσης, στις πλάτες της οποίας έχουν φορτωθεί δυσανάλογα μεγάλα βάρη».

Ο κ. Τσακλόγλου αναφέρθηκε και στα τέσσερα ζητήματα, που καλείται να αντιμετωπίσει η μεταρρύθμιση. Αυτά είναι τα εξής:

i) H υπερβολική έκθεση του ασφαλιστικού συστήματος στο σύνολό του στον λεγόμενο ''δημογραφικό κίνδυνο''. Αυτό σημαίνει ότι λόγω της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού ολοένα και μικρότερος αριθμός εργαζομένων καλείται να πληρώσει για τις συντάξεις ολοένα και μεγαλύτερου αριθμού συνταξιούχων.

ii) Η εξασφάλιση υψηλότερων επικουρικών συντάξεων για τη νέα γενιά σε σύγκριση με το σημερινό σύστημα, καθώς η εμπειρία χωρών με ώριμα κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα δείχνει ότι αυτά έχουν υψηλότερες αποδόσεις από διανεμητικά συστήματα όπως το υφιστάμενο.

iii) Η συνδρομή του ασφαλιστικού συστήματος στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας, καθώς σημαντικό μέρος των εισφορών θα επενδύονται στην ελληνική οικονομία.

iv) Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των νέων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς με τη δημιουργία ατομικών λογαριασμών και κουλτούρας διαφάνειας μειώνονται τα κίνητρα από πλευράς εργαζομένου για μαύρη-αδήλωτη εργασία.