ΑΑΔΕ: Ποιοι εργαζόμενοι κινδυνεύουν με πρόσθετη φορολόγηση

Νέο προειδοποιητικό μήνυμα προς εργοδότες και εργαζομένους εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, σε σχέση με τον χαρακτηρισμό και τη φορολόγηση πρόσθετων παροχών που καταβάλλονται από τις επιχειρήσεις. Με πρόσφατη απόφασή της, η ΔΕΔ έκρινε ότι η καταβολή ποσού από εργοδότη προς ιδιωτικό ταμείο υγείας για λογαριασμό πρώην εργαζομένου συνιστά παροχή σε είδος και ως εκ τούτου υπόκειται σε φορολόγηση.

Η υπόθεση

Η υπόθεση αφορά φορολογούμενο που προσέφυγε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2024. Ο ίδιος ζήτησε την εξαίρεση από το εισόδημά του ενός ποσού που είχε καταβάλει η πρώην εργοδότριά του στο Ταμείο Υγείας Προσωπικού Εθνικής Τράπεζας (ΤΥΠΕΤ), υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για ασφαλιστικές εισφορές και όχι για παροχή.

Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι η καταβολή αποτελούσε μέρος συμφωνίας αποχώρησης και πως το ποσό δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του, αλλά διατέθηκε αποκλειστικά για την κάλυψη της υγειονομικής του ασφάλισης για περιορισμένο διάστημα μετά τη λύση της εργασιακής σχέσης.

Η απόφαση της ΔΕΔ

Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επισημαίνοντας ότι:

• Το ΤΥΠΕΤ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, και δεν εντάσσεται στους υποχρεωτικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς ή επαγγελματικά ταμεία.
• Οι εισφορές σε τέτοιου είδους ταμεία είναι προαιρετικές και όχι υποχρεωτικές από τον νόμο.
• Συνεπώς, οποιοδήποτε ποσό καταβάλλεται από εργοδότη προς αυτά λογίζεται ως πρόσθετη παροχή και φορολογείται ως εισόδημα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013).

Η ΑΑΔΕ σημείωσε ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε δηλώσει σωστά το ποσό στις βεβαιώσεις αποδοχών και δεν υφίσταται δυνατότητα μεταβολής του δηλωθέντος ποσού χωρίς νέα, διορθωμένη βεβαίωση από την ίδια την εταιρεία.

Τι σημαίνει για εργοδότες και εργαζόμενους

Η ΔΕΔ κατέστησε σαφές ότι οι φορολογικές αρχές δεν επανεκτιμούν τη φύση της παροχής αν αυτή έχει χαρακτηριστεί ήδη από τον εργοδότη, εκτός αν προσκομιστούν νέα αποδεικτικά στοιχεία που να αλλάζουν τα πραγματικά δεδομένα.

Η απόφαση αναδεικνύει την ανάγκη για:

• Προσεκτική καταγραφή των παροχών από τα λογιστήρια των επιχειρήσεων.
• Κατανόηση των φορολογικών συνεπειών από την πλευρά των εργαζομένων, ακόμη και όταν δεν λαμβάνουν άμεσα χρήματα αλλά απολαμβάνουν κάλυψη ή υπηρεσίες που προσφέρει ο εργοδότης.

Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, όταν ο εργοδότης αναλαμβάνει έξοδα που ωφελούν οικονομικά τον εργαζόμενο, πρόκειται ουσιαστικά για πρόσθετο εισόδημα, ανεξαρτήτως του τρόπου καταβολής.

Πολιτική κατά της φοροδιαφυγής

Η συγκεκριμένη απόφαση ευθυγραμμίζεται με τη γενικότερη πολιτική της ΑΑΔΕ για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής μέσω παροχών σε είδος, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί αντικείμενο εντατικών ελέγχων, κυρίως σε μεγάλες επιχειρήσεις και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.

Η φορολογική διοίκηση επιχειρεί να οριοθετήσει τι συνιστά νόμιμη παροχή και τι εισόδημα, ώστε να διασφαλιστεί ίση μεταχείριση μεταξύ φορολογουμένων.

Παρόλο που η απόφαση αφορά μία συγκεκριμένη υπόθεση, θεωρείται ότι θέτει ερμηνευτικό δεδικασμένο, ιδίως για περιπτώσεις όπου εργοδότες προσφέρουν πρόσθετες καλύψεις μέσω μη υποχρεωτικών ταμείων ή προγραμμάτων ομαδικής ασφάλισης.Νέο προειδοποιητικό μήνυμα προς εργοδότες και εργαζομένους εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, σε σχέση με τον χαρακτηρισμό και τη φορολόγηση πρόσθετων παροχών που καταβάλλονται από τις επιχειρήσεις. Με πρόσφατη απόφασή της, η ΔΕΔ έκρινε ότι η καταβολή ποσού από εργοδότη προς ιδιωτικό ταμείο υγείας για λογαριασμό πρώην εργαζομένου συνιστά παροχή σε είδος και ως εκ τούτου υπόκειται σε φορολόγηση.

Η υπόθεση

Η υπόθεση αφορά φορολογούμενο που προσέφυγε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2024. Ο ίδιος ζήτησε την εξαίρεση από το εισόδημά του ενός ποσού που είχε καταβάλει η πρώην εργοδότριά του στο Ταμείο Υγείας Προσωπικού Εθνικής Τράπεζας (ΤΥΠΕΤ), υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για ασφαλιστικές εισφορές και όχι για παροχή.

Ο φορολογούμενος υποστήριξε ότι η καταβολή αποτελούσε μέρος συμφωνίας αποχώρησης και πως το ποσό δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του, αλλά διατέθηκε αποκλειστικά για την κάλυψη της υγειονομικής του ασφάλισης για περιορισμένο διάστημα μετά τη λύση της εργασιακής σχέσης.

Η απόφαση της ΔΕΔ

Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επισημαίνοντας ότι:

• Το ΤΥΠΕΤ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, και δεν εντάσσεται στους υποχρεωτικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς ή επαγγελματικά ταμεία.
• Οι εισφορές σε τέτοιου είδους ταμεία είναι προαιρετικές και όχι υποχρεωτικές από τον νόμο.
• Συνεπώς, οποιοδήποτε ποσό καταβάλλεται από εργοδότη προς αυτά λογίζεται ως πρόσθετη παροχή και φορολογείται ως εισόδημα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013).

Η ΑΑΔΕ σημείωσε ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε δηλώσει σωστά το ποσό στις βεβαιώσεις αποδοχών και δεν υφίσταται δυνατότητα μεταβολής του δηλωθέντος ποσού χωρίς νέα, διορθωμένη βεβαίωση από την ίδια την εταιρεία.

Τι σημαίνει για εργοδότες και εργαζόμενους

Η ΔΕΔ κατέστησε σαφές ότι οι φορολογικές αρχές δεν επανεκτιμούν τη φύση της παροχής αν αυτή έχει χαρακτηριστεί ήδη από τον εργοδότη, εκτός αν προσκομιστούν νέα αποδεικτικά στοιχεία που να αλλάζουν τα πραγματικά δεδομένα.

Η απόφαση αναδεικνύει την ανάγκη για:

• Προσεκτική καταγραφή των παροχών από τα λογιστήρια των επιχειρήσεων.
• Κατανόηση των φορολογικών συνεπειών από την πλευρά των εργαζομένων, ακόμη και όταν δεν λαμβάνουν άμεσα χρήματα αλλά απολαμβάνουν κάλυψη ή υπηρεσίες που προσφέρει ο εργοδότης.

Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, όταν ο εργοδότης αναλαμβάνει έξοδα που ωφελούν οικονομικά τον εργαζόμενο, πρόκειται ουσιαστικά για πρόσθετο εισόδημα, ανεξαρτήτως του τρόπου καταβολής.

Πολιτική κατά της φοροδιαφυγής

Η συγκεκριμένη απόφαση ευθυγραμμίζεται με τη γενικότερη πολιτική της ΑΑΔΕ για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής μέσω παροχών σε είδος, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί αντικείμενο εντατικών ελέγχων, κυρίως σε μεγάλες επιχειρήσεις και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.

Η φορολογική διοίκηση επιχειρεί να οριοθετήσει τι συνιστά νόμιμη παροχή και τι εισόδημα, ώστε να διασφαλιστεί ίση μεταχείριση μεταξύ φορολογουμένων.

Παρόλο που η απόφαση αφορά μία συγκεκριμένη υπόθεση, θεωρείται ότι θέτει ερμηνευτικό δεδικασμένο, ιδίως για περιπτώσεις όπου εργοδότες προσφέρουν πρόσθετες καλύψεις μέσω μη υποχρεωτικών ταμείων ή προγραμμάτων ομαδικής ασφάλισης.

Περισσότερα:

Οι προτάσεις της ΠΑΕΛΟ για το πλαίσιο της δέουσας επιμέλειας των λογιστών

e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ: 50,3 εκατ. ευρώ σε 48.150 δικαιούχους – Ποιοι πληρώνονται από τη Δευτέρα (15/6)

Πάνω από 3,6 δισ. τα «φέσια» του Δημοσίου – Τα νοσοκομεία ξανά πρωταθλητές στα χρέη