Τσίπρας: Ανοίγει τα «χαρτιά» του στον Χατζηνικολάου – Τι θα πει για το νέο κόμμα

Πολιτικό «βαρόμετρο» η συνέντευξη στον ΑΝΤ1

Σε ένα περιβάλλον έντονης κινητικότητας –με τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά και την ανακοίνωση νέου κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού– η συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού στον ΑΝΤ1 και στον Νίκος Χατζηνικολάου θεωρείται κομβική.

Όπως εκτιμάται, ο Αλέξης Τσίπρας ενδέχεται να παρουσιάσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τις επόμενες πολιτικές του κινήσεις, μέχρι και την επίσημη ανακοίνωση νέου φορέα.

Στο προσκήνιο οι επόμενες κινήσεις για νέο πολιτικό φορέα

Οι διεργασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, με τις προγραμματικές θέσεις να αναμένονται το επόμενο διάστημα από την αρμόδια ομάδα που έχει συγκροτηθεί από το Ινστιτούτο.

Με αυτά τα δεδομένα, ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται έτοιμος να ανοίξει τα χαρτιά του, δίνοντας πιο καθαρό στίγμα για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει.

Σφοδρή κριτική για ΟΠΕΚΕΠΕ και κυβέρνηση

Στο επίκεντρο της συνέντευξης αναμένεται να βρεθεί η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τον Αλέξη Τσίπρα να ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση και να αποδίδει ευθύνες προσωπικά στον πρωθυπουργό.

Το πλαίσιο της τοποθέτησής του είχε ήδη διαφανεί από την πρόσφατη ομιλία του στη Λαμία, όπου είχε δηλώσει ότι η κυβέρνηση είναι ανίκανη να κατανοήσει τις ανάγκες της κοινωνίας και βυθισμένη στη διαφθορά.

Οικονομία και υποκλοπές στο τραπέζι

Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός αναμένεται να αναφερθεί και σε ζητήματα οικονομίας, αλλά και στο θέμα των υποκλοπών, το οποίο επαναφέρει στην επικαιρότητα.

Σε πρόσφατη ανάρτησή του, έκανε ειδική αναφορά στο βιβλίο της δημοσιογράφου Ελίζα Τριανταφύλλου, σημειώνοντας χαρακτηριστικά:

«Έπεσε χθες στα χέρια μου το νέο βιβλίο της δημοσιογράφου Ελίζας Τριανταφύλλου με θέμα την αποκάλυψη του μεγαλύτερου σκανδάλου της Μεταπολίτευσης, του σκανδάλου των υποκλοπών.

Είναι ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να το αφήσεις, τουλάχιστον όχι πριν διαβάσεις και τις 160 σελίδες του μέσα σε ένα βράδυ.

Το «Ρεπορτάζ» είναι αποκαλυπτικό για το πώς δρα ένα ολόκληρο οικοσύστημα επιχειρηματιών και στελεχών μυστικών υπηρεσιών μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς, αλλά ταυτόχρονα είναι και ενδεικτικό της κοινωνικής προσφοράς που μπορεί να προσφέρει η δημοσιογραφική έρευνα όταν αυτή επιμένει στην αναζήτηση της αλήθειας.

Διαβάζοντάς το στάθηκα για λίγο στο παρακάτω ενδιαφέρον απόσπασμα :

«Είμαι πεπεισμένη ότι αρκετοί από τους πολίτες και τα δημόσια πρόσωπα που είχαν μολυνθεί από το Predator δεν το κατήγγειλαν, γιατί ήξεραν πως η διαρροή μιας καθημερινής τους επικοινωνίας θα ήταν από μόνη της πρόβλημα. Ήξερα επίσης πως η παραδοχή ότι παρακολουθούνται πιθανώς θα οδηγούσε στην πτώση της κυβέρνησης και στο τέλος της πολιτικής τους καριέρας. Ο παρακολουθούμενος είναι και εν δυνάμει εκβιαζόμενος, κανένας πιθανά εκβιαζόμενος δεν είναι κατάλληλος για μια επόμενη κυβέρνηση, η μόνη του ελπίδα είναι η διατήρηση των ισορροπιών. Κι αυτή είναι μια ελπίδα ικανή να καταπνίξει όλη τη δυσφορία».

Τα σχόλια περιττεύουν…»