Αλέξης Μητρόπουλος: Παραμένει ζητούμενο η ισότητα ανδρών-γυναικών στην εργασία
Της 8ης Μαρτίου, Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η ισότητα στην εργασία και στις αμοιβές παραμένει ακόμη μακρινός στόχος για τις Ελληνίδες. Παρά τη θεσμική πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, η καθημερινότητα χιλιάδων γυναικών συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από ανισότητες στην απασχόληση, στους μισθούς, στις συντάξεις και στις ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης.
Η θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας εξακολουθεί να είναι δυσμενέστερη σε σχέση με εκείνη των ανδρών. Οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, απασχολούνται συχνότερα σε ευέλικτες μορφές εργασίας, αμείβονται χαμηλότερα και παραμένουν μειοψηφία στις θέσεις ευθύνης. Την ίδια ώρα, καλούνται να σηκώσουν δυσανάλογο βάρος στην οικογενειακή φροντίδα, στη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων, αλλά και στη διατήρηση της συνοχής του νοικοκυριού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία η ανεργία στις γυναίκες τον Ιανουάριο του 2026 διαμορφώθηκε σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους άνδρες, ενώ και τα δεδομένα της ΔΥΠΑ δείχνουν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των ανέργων είναι γυναίκες. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει μια πάγια ανισορροπία στην αγορά εργασίας, η οποία όχι μόνο δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά εξακολουθεί να αναπαράγεται.
Εξίσου ανησυχητική είναι η εικόνα στις μορφές απασχόλησης. Οι γυναίκες υπερεκπροσωπούνται στη μερική και ελαστική εργασία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εισόδημα, την επαγγελματική ασφάλεια και τη μελλοντική συνταξιοδοτική τους προοπτική. Η μερική απασχόληση δεν αποτελεί πάντα επιλογή· συχνά είναι αποτέλεσμα αδυναμίας εξεύρεσης πλήρους εργασίας ή ανάγκης συνδυασμού εργασιακών και οικογενειακών υποχρεώσεων.
Το μισθολογικό χάσμα παραμένει επίσης υπαρκτό. Παρά τη διαρκή δημόσια συζήτηση περί ισότητας, οι γυναίκες εξακολουθούν να λαμβάνουν χαμηλότερες αποδοχές από τους άνδρες, ακόμη και όταν παρέχουν εργασία αντίστοιχης αξίας. Η διαφορά αυτή αποτυπώνεται τόσο στα γενικά στατιστικά στοιχεία όσο και στα ειδικότερα δεδομένα για ημερομίσθια και αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα.
Οι ανισότητες μεταφέρονται και στο επίπεδο της σύνταξης. Οι γυναίκες συνταξιούχοι λαμβάνουν κατά μέσο όρο χαμηλότερες συντάξεις γήρατος και αναπηρίας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τη χαμηλότερη αμοιβή, τη διακεκομμένη απασχόληση και την αυξημένη παρουσία τους σε χαμηλότερα αμειβόμενες ή μερικής απασχόλησης θέσεις.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη θέση των εργαζόμενων μητέρων, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, όπου η έλλειψη ουσιαστικής ενίσχυσης και οικογενειακών παροχών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο όσες προσπαθούν να συνδυάσουν εργασία και μητρότητα. Το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο σε μια περίοδο κατά την οποία το δημογραφικό ζήτημα λαμβάνει διαστάσεις εθνικής πρόκλησης, με τις γεννήσεις να καταγράφουν ιστορικά χαμηλά επίπεδα.
Την ίδια στιγμή, οι γυναίκες παραμένουν μειοψηφία στις θέσεις διοικητικής ευθύνης, στοιχείο που υποδηλώνει ότι το λεγόμενο «γυάλινο ταβάνι» δεν έχει σπάσει. Παρά τις ικανότητες, την εμπειρία και τη συμβολή τους στην παραγωγή και την κοινωνική ζωή, οι ευκαιρίες ανέλιξης παραμένουν περιορισμένες.
Στο πεδίο του ασφαλιστικού, οι αλλαγές των τελευταίων ετών, με την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης και την κατάργηση πρόωρων δυνατοτήτων εξόδου, επιβάρυναν ιδιαίτερα τις γυναίκες και κυρίως τις μητέρες. Η πραγματικότητα αυτή επηρεάζει όχι μόνο τη θέση των γυναικών στην εργασία αλλά και τη στάση τους απέναντι στη δημιουργία οικογένειας.
Η 8η Μαρτίου δεν αποτελεί απλώς μια ημέρα συμβολισμού. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ισότητα δεν έχει ακόμη κατακτηθεί στην πράξη.
- 15 λεπτά πριν ΔΥΠΑ: Λήγει σήμερα (4/6) η προθεσμία για ενστάσεις στους προσωρινούς πίνακες του Κοινωνικού Τουρισμού για συνταξιούχους
- 45 λεπτά πριν Το ελληνικό νησί που βυθίζεται σιγά-σιγά
- 2 ώρες πριν Τι σημαίνει το «N» στο κινητό σου
