Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025

Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025.

Αν ψάχνετε «ποιος γιορτάζει σήμερα;», το Εορτολόγιο της Τετάρτης 3 Δεκεμβρίου 2025 τιμά έναν σπουδαίο προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, νεομάρτυρες και οσίους από Ελλάδα, Κύπρο, Ρουμανία αλλά και την Αγγλία.

Ποια ονόματα γιορτάζουν σήμερα 3 Δεκεμβρίου

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, σήμερα γιορτάζουν:

• Γλυκέριος, Γλυκερός
• Δόμνα
• Σοφονίας, Θεόδουλος, Αγάπιος, Σέλευκος, Μάμας
• Ινδής, Αγγελής
• Birinus (Μπίρινους)

Αν έχετε κάποιον δικό σας με αυτά τα ονόματα, είναι ιδανική ευκαιρία για ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα ή μια επίσκεψη με την κλασική ευχή: «Χρόνια πολλά, να χαίρεσαι το όνομά σου!»

Προφήτης Σοφονίας – Ο προφήτης που «ο Θεός κρύπτει και προστατεύει»

Ο Προφήτης Σοφονίας έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ., την εποχή του βασιλιά Ιωσία. Ανήκε – σύμφωνα με τις παραδόσεις – στη φυλή του Συμεών ή του Λευΐ και θεωρείται ο ένατος από τους «μικρούς» προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Το όνομά του σημαίνει «ο Θεός κρύπτει, περιφρουρεί, προστατεύει».

Το προφητικό του βιβλίο αποτελείται από τρία σύντομα κεφάλαια:

• Στο πρώτο ελέγχει τους Ιουδαίους για την απομάκρυνσή τους από τον αληθινό Θεό και για την στροφή τους στην ειδωλολατρία.
• Στο δεύτερο προαναγγέλλει την πτώση πόλεων και λαών, όπως της Γάζας, της Ασκαλώνας, της Αζώτου, της Δαμασκού, της Αιθιοπίας και της Ασσυρίας.
• Στο τρίτο κεφάλαιο ελέγχει την Ιερουσαλήμ για τη διαφθορά της, αλλά ταυτόχρονα την παρουσιάζει ως κέντρο λύτρωσης για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος και προαναγγέλλει με αγαλλίαση τη μέλλουσα έλευση του Κυρίου στη Σιών.

Ο Θεός μιλά μέσω του Σοφονία και προειδοποιεί τους άνομους ότι θα ξεριζωθούν από το πρόσωπο της γης, επειδή δεν ζητούν τον Κύριο, ούτε Τον έχουν ως στήριγμά τους. Ο προφήτης, όμως, κρατά ζωντανή την ελπίδα της σωτηρίας για όσους παραμένουν πιστοί. Ο Σοφονίας πέθανε ειρηνικά και τάφηκε στον τόπο των προγόνων του.

Άγιος Θεόδωρος Ιερομάρτυρας – Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας

Ο Άγιος Θεόδωρος, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας (607–609 μ.Χ.), ξεχώρισε για το δυνατό του κήρυγμα, την ζωντανή πίστη και τη φιλανθρωπία του. Βοηθούσε καθημερινά φτωχούς, ασθενείς και εγκαταλελειμμένους και με το λόγο του έφερνε πολλούς ειδωλολάτρες στην Εκκλησία.

Αυτή η δράση προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών ιερέων και των αρχόντων τους. Μια μέρα, υποκίνηση όχλου – μεθυσμένων και ταραχοποιών – οδήγησε σε άγρια επίθεση εναντίον του, την ώρα που επέστρεφε από συνοικία όπου είχε πάει με δύο ιερείς για να ενισχύσει ψυχές και να μοιράσει ελεημοσύνη.

Τον έπιασαν, τον έδειραν, τον εξευτέλισαν, του φόρεσαν ακάνθινο στεφάνι και τον περιέφεραν στους δρόμους. Όταν ενημερώθηκαν οι αρχές, τον οδήγησαν στον δικαστή. Την ίδια ημέρα, ύστερα από τυπική διαδικασία, ο Θεόδωρος καταδικάστηκε σε θάνατο, επειδή έμεινε ακλόνητος στην ομολογία του Χριστού.

Υπέμεινε γενναία όλα τα βασανιστήρια και τέλος αποκεφαλίστηκε, σφραγίζοντας με το μαρτύριό του την αρχιεπισκοπική του διακονία. Το τίμιο λείψανό του θάφτηκε στην Αλεξάνδρεια.

Όσιος Θεόδουλος ο Κύπριος – Ο σαλός για Χριστό

Ο Όσιος Θεόδουλος ο Κύπριος, άγνωστης ακριβούς εποχής, υπήρξε ασκητής με μεγάλο διορατικό χάρισμα. Για να ελέγχει τις ανομίες των ανθρώπων χωρίς ανθρώπινο έπαινο, προσποιούνταν τον «σάλο», τον τρελό.

Με αυτόν τον τρόπο ξεσκέπαζε αμαρτίες και αφύπνιζε συνειδήσεις. Έζησε οσιακά και κοιμήθηκε ειρηνικά. Το λείψανό του, σύμφωνα με την παράδοση, θεραπεύει πολλές ασθένειες.

Όσιος Θεόδουλος «ο από επάρχων» – Από πατρίκιος σε στύλο ασκητή

Ο δεύτερος Όσιος Θεόδουλος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου (379–395 μ.Χ.). Ως πατρίκιος και έπαρχος ξεχώρισε για τη σύνεση, τη σεμνότητα και την αρετή του.

Βλέποντας όμως από κοντά τις αδικίες των ισχυρών, αηδίασε από την κοσμική εξουσία. Παραιτήθηκε από το αξίωμα, μοίρασε τη μεγάλη περιουσία του σε φτωχούς και ιδρύματα και αναχώρησε για την Έδεσσα.

Στο 42ο έτος της ηλικίας του ανέβηκε σε έναν στύλο, όπου έζησε σαράντα ακόμη χρόνια με σκληρή άσκηση, νηστεία και προσευχή, μέσα σε αντίξοες συνθήκες. Εκεί, πάνω στο στύλο, τελείωσε ειρηνικά την επίγεια ζωή του.

Όσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής – Επίσκοπος Κολωνίας και μεγάλος ασκητής

Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε στη Νικόπολη της Αρμενίας το 454 μ.Χ., από τους ευσεβείς γονείς Εγκράτιο και Ευφημία. Μετά την κοίμησή τους, έκτισε ναό προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου και έζησε εκεί με δέκα μοναχούς, σε κοινοβιακή ζωή.

Λόγω της αρετής του χειροτονήθηκε, σε ηλικία περίπου 28 ετών, επίσκοπος Κολωνίας. Στα εννέα χρόνια ποιμαντορίας του τακτοποίησε όλα τα εκκλησιαστικά θέματα της επαρχίας του. Στη συνέχεια παραιτήθηκε και πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου εγκαταστάθηκε στη Μονή του Αγίου Σάββα.

Εκεί απέκρυψε το επίσκοπικό του αξίωμα και, με ταπείνωση, υπηρέτησε ως απλός μοναχός στον ξενώνα και στο μαγειρείο. Όταν αποκαλύφθηκε η πραγματική του ιδιότητα, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Ιεροσολύμων.

Έμεινε στη Λαύρα και στη Ρουθά αρκετά χρόνια και στη συνέχεια πέρασε σχεδόν μισό αιώνα σε διάφορες ερήμους, σε πλήρη ησυχία και προσευχή. Κοιμήθηκε ειρηνικά σε βαθιά γεράματα, περίπου 104 ετών.

Άγιοι Αγάπιος, Σέλευκος, Μάμας, Ινδής, Δόμνα, Γλυκέριος και οι 40 μάρτυρες «εν Σοφιαναίς»

Οι τρεις άνδρες Αγάπιος, Σέλευκος και Μάμας, μαζί με την αγία Δόμνα, τον Γλυκέριο, τον Ινδή και άλλους σαράντα μάρτυρες, μαρτύρησαν «εν Σοφιαναίς» δια ξίφους.

Παρέμειναν σταθεροί στην πίστη τους, παρά τις απειλές και τα βασανιστήρια, και δέχτηκαν το μαρτυρικό τέλος ως απόδειξη της αγάπης τους προς τον Χριστό. Η μνήμη μερικών από αυτούς τιμάται ξανά και στις 28 Δεκεμβρίου.

Άγιος Γαβριήλ Ιερομάρτυρας – Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

Ο Άγιος Γαβριήλ ξεκίνησε ως επίσκοπος Γάνου και Χώρας. Το 1657 βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη και διαδέχθηκε στον Οικουμενικό Θρόνο τον Πατριάρχη Παρθένιο Γ΄, που είχε απαγχονιστεί από τους Τούρκους.

Επειδή όμως ο Γαβριήλ ήταν αγράμματος, παρέμεινε Πατριάρχης μόνο δώδεκα ημέρες. Στη συνέχεια αποσύρθηκε στην Προύσα, όπου υπηρέτησε για δέκα χρόνια ως Μητροπολίτης Προύσας. Εκεί κατηγορήθηκε ότι μετέστρεψε έναν μουσουλμάνο στον Χριστιανισμό.

Οδηγήθηκε μπροστά στον Σουλτάνο και τον Βεζύρη, οι οποίοι του ζήτησαν να αρνηθεί την πίστη του και να γίνει μουσουλμάνος. Ο Γαβριήλ στάθηκε ακλόνητος στην Ορθοδοξία. Υπέμεινε σκληρά βασανιστήρια και τελικά απαγχονίστηκε στην Προύσα στις 3 Δεκεμβρίου 1659, λαμβάνοντας διπλό στεφάνι: του αρχιερέα και του μάρτυρα.

Άγιος Αγγελής ο Νεομάρτυρας – Ο γιατρός από το Άργος που μαρτύρησε στη Χίο

Ο Άγιος Αγγελής, νεομάρτυρας και πρακτικός γιατρός, καταγόταν από το Άργος. Ζούσε στο Κουσάντασι (Έφεσο) της Μικράς Ασίας και ήταν ήσυχος, ευλαβής και ελεήμων.

Κρίσιμο σημείο στη ζωή του υπήρξε μια έντονη αντιπαράθεση με έναν άθεο Γάλλο, που χλεύαζε τη χριστιανική πίστη. Ο Αγγελής τον αντέκρουσε με θάρρος και, με υπερβάλλον ζήλο, δέχτηκε να μονομαχήσουν: ο Γάλλος πάνοπλος, ο Αγγελής μόνο με ένα ξύλο. Πίστευε ότι ο Χριστός θα τον ενίσχυε.

Παρά τις προτροπές του πνευματικού του να το αποφύγει, ο Αγγελής προχώρησε. Προσευχήθηκε όλη τη νύχτα, κοινώνησε και παρουσιάστηκε για τη μονομαχία. Ο Γάλλος, όμως, κυριεύθηκε από φόβο, υπαναχώρησε μπροστά σε όλους και έφυγε ντροπιασμένος. Ο Αγγελής θεωρήθηκε νικητής, όμως μέσα του άναψε η φωτιά της υπερηφάνειας και η επιθυμία για μεγαλύτερο «κατόρθωμα».

Ο πειρασμός τον έσπρωξε σε τρομερή σκέψη: να αρνηθεί τον Χριστό, να γίνει μουσουλμάνος και έπειτα να ομολογήσει ξανά, ώστε να μαρτυρήσει. Το 1813, Σάββατο του Λαζάρου, παρουσιάστηκε στους Τούρκους και ζήτησε να ασπαστεί το Ισλάμ. Τον δέχτηκαν, αλλά αμέσως μετά ο Αγγελής άρχισε να συμπεριφέρεται παράξενα, προσπαθώντας να προκαλέσει δίκη και καταδίκη του για να ομολογήσει Χριστό.

Μετά από έξι μήνες εσωτερικού αγώνα στη Χίο, με μετάνοια, προσευχές, συμμετοχή στις ακολουθίες, ελεημοσύνες και επίμονη προετοιμασία, ο Αγγελής ζήτησε συνειδητά πλέον το μαρτύριο. Ξύρισε τα γένια του, δήλωσε δημόσια ότι επιστρέφει στην Ορθοδοξία και αρνείται τον Ισλαμισμό.

Οι Τούρκοι τον φυλάκισαν, τον βασάνισαν και προσπάθησαν να τον μεταπείσουν. Εκείνος όμως έμεινε ακλόνητος: προτιμούσε τον θάνατο παρά να ξαναρνηθεί τον Χριστό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1813, στη θέση Βουνάκι της Χίου, τον αποκεφάλισαν.

Το σώμα του έμεινε τρεις μέρες στον τόπο της εκτέλεσης. Παρά τις προσπάθειες των χριστιανών να πάρουν το λείψανό του, οι Τούρκοι το έριξαν στη θάλασσα, μαζί με το χώμα που είχε ποτιστεί από το αίμα του. Παρ’ όλα αυτά, η μνήμη του Αγίου Αγγελή έμεινε ζωντανή ως παράδειγμα ανθρώπου που, παρά τη βαριά πτώση, μετανόησε βαθιά και έφθασε μέχρι το μαρτύριο.

Όσιος Γεώργιος της Τσερνίκα – Ο Ρουμάνος ηγούμενος με το «φίδι» στη σκήτη

Ο Όσιος Γεώργιος της Τσερνίκα γεννήθηκε το 1730 στη Σάλιστα του Σιμπίου, στην Τρανσυλβανία. Οι διωγμοί κατά των ορθοδόξων και τα προβλήματα στα καρπάθια μοναστήρια τον ανάγκασαν να περάσει τα Καρπάθια και να πάει στη Μουντένια.

Ποθούσε να γίνει αγιορείτης, αλλά δεν είχε τα μέσα. Η Θεία Πρόνοια φρόντισε γι’ αυτόν: γνώρισε Μητροπολίτη, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια βρέθηκε στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιον Όρος, όπου έλαβε το ράσο και χειροτονήθηκε διάκονος. Έγινε υποτακτικός του Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ, τον ακολούθησε στη Μολδαβία και βίωσε βαθιά πατερική παράδοση.

Όταν σκέφτηκε να επιστρέψει στο Άγιον Όρος, πέρασε από το Βουκουρέστι, όπου ο Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Γρηγόριος Β΄ του ζήτησε να μείνει και να ανασυγκροτήσει ένα εγκαταλελειμμένο μοναστήρι. Με προσευχή και νηστεία ζήτησε σημείο από τον Θεό και ο Άγιος Νικόλαος φανερώθηκε σε όραμα, λέγοντάς του να μείνει εκεί και να «καθαρίσει το σπίτι του».

Έτσι ο Όσιος Γεώργιος έφτασε στη νησιωτική, ερειπωμένη σκήτη της Τσερνίκα, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Ο τόπος ήταν έρημος και γεμάτος θηρία. Όταν μπήκαν στην εγκαταλελειμμένη εκκλησία, είδαν στο Ιερό ένα μεγάλο φίδι. Ο Όσιος, με πραότητα, του είπε: «Μικρούλη μου, μέχρι τώρα έμεινες εσύ εδώ, τώρα είναι η σειρά μας». Και, προς έκπληξη όλων, το φίδι έφυγε.

Σιγά σιγά συγκροτήθηκε νέα αδελφότητα. Το 1784 η μονή είχε ήδη περίπου 130 μοναχούς. Ο Όσιος Γεώργιος κοιμήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1806, νωρίς το πρωί. Το 2005 η Ρουμανική Σύνοδος αποφάσισε την αγιοκατάταξή του, η οποία τελέστηκε επίσημα στις 3 Δεκεμβρίου 2005 στη Μονή Τσερνίκα, όπου φυλάσσονται τα άγια λείψανά του.

Άγιος Birinus – Ο «Απόστολος των Δυτικών Σαξόνων»

Ο Άγιος Birinus (περ. 600–650 μ.Χ.) ήταν Ιταλός στην καταγωγή. Πήγε στη Ρώμη, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος και στάλθηκε ως ιεραπόστολος στην Αγγλία.

Έγινε ο πρώτος Επίσκοπος του Dorchester-on-Thames και έμεινε γνωστός ως «Απόστολος των Δυτικών Σαξόνων», γιατί συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση του Χριστιανισμού στο βασίλειο του Ουέσσεξ και στη βάπτιση του βασιλιά του.

Άγιος Μωϋσής ο Οικονόμος

Για τον Άγιο Μωϋσή τον Οικονόμο δεν σώζονται πολλές λεπτομέρειες. Πιθανότατα ταυτίζεται με τον Άγιο Μωϋσή (ή Μωσή) τον Ομολογητή, που τιμάται στις 2 Δεκεμβρίου. Η Εκκλησία τον μνημονεύει ως άνθρωπο που υπέμεινε ομολογία πίστης με σταθερότητα και υπομονή.

Περισσότερα:

Καλαμάτα: Προθεσμία για απολογία πήρε ο 41χρονος γυναικοκτόνος

Φωτιά στην Αττική: Τρία μέτωπα σήμερα στο λεκανοπέδιο

Ανεμιστήρες με νερό σε 8 σταθμούς του ΗΣΑΠ, την ώρα που οι επιβάτες «βράζουν» στους συρμούς!