Εορτολόγιο: Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Σάββατο (22/11)
Δείτε ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025.
Σήμερα, Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025, το Εορτολόγιο τιμά σημαντικές μορφές της πίστης μας και μας δίνει αφορμή για ευχές, χαρά και πνευματικό στοχασμό. Ας δούμε ποιοι Άγιοι γιορτάζουν και ποια ονόματα έχουν την τιμητική τους, μέσα από μια σύντομη αλλά ζωντανή ανασκόπηση της ημέρας.
Ποιοι Άγιοι τιμώνται σήμερα
Στο σημερινό Εορτολόγιο τιμάμε:
- Τους Αγίους Βαλλεριανό, Κικιλία και Τιβούρτιο
- Τον Άγιο Φιλήμονα τον Απόστολο
- Τον Όσιο Ιάκωβο Τσαλίκη, μια από τις πιο αγαπητές σύγχρονες μορφές της Ορθοδοξίας
Οι εορτές αυτές δίνουν στην ημέρα έναν ξεχωριστό τόνο, καθώς συνδέουν την παράδοση με τη ζωντανή πίστη και την πνευματική συνέχεια.
Ποια ονόματα γιορτάζουν σήμερα
Αν αναρωτιέστε ποιοι φίλοι, συγγενείς ή συνάδελφοι έχουν σήμερα την ονομαστική τους εορτή, το Εορτολόγιο της 22ας Νοεμβρίου περιλαμβάνει μια πλούσια λίστα:
Γιορτάζουν τα ονόματα:
- Βαλέρια, Βαλεριάνα, Βάλια, Βαλέριος, Βαλεριανός, Βάλιος
- Σεσίλια, Κεκίλια, Κικίλια, Απφία
- Φιλήμων, Φιλήμονας, Φιλημονή, Φιλημόνα, Φλημόνα
- Ιάκωβος, Γιακουμής, Ιακωβίνα, Ζακελίνα
- Τιβούρτιος, Άρχιππος, Μένιγνος, Σισίνιος, Αββάς, Ονήσιμος, Κάλλιστος
Αν κάποιο από αυτά τα ονόματα βρίσκεται στο κοντινό σας περιβάλλον, μην ξεχάσετε να στείλετε τις ευχές σας!
Εορτολόγιο: Εορτές και Μνήμη Αγίων Σήμερα
Άγιοι Φιλήμων, Άρχιππος, Ονήσιμος και Απφία
Οι οικείοι του Αποστόλου Παύλου και η μικρή «εκκλησία των Κολοσσών»
Σύμφωνα με το Εορτολόγιο, κεντρική θέση στην εορτή κατέχουν οι Άγιοι Φιλήμων, Άρχιππος, Ονήσιμος και Απφία, στενοί συνεργάτες και μαθητές του Αποστόλου Παύλου γύρω στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ.
Ο Φιλήμων και η σύζυγός του Απφία ζούσαν στις Κολοσσές και ξεχώριζαν για τη βαθιά τους πίστη και τη φιλανθρωπία τους. Άνοιγαν το σπίτι και την καρδιά τους στους φτωχούς και τους ασθενείς, ενώ στήριζαν με προθυμία το έργο της Εκκλησίας. Ο ίδιος ο Παύλος, στην προς Φιλήμονα επιστολή, αναφέρεται με συγκίνηση στην αγάπη του, σημειώνοντας ότι οι καρδιές των πιστών «αναπαύθηκαν» από τις ευεργεσίες του.
Ο Άρχιππος, πιθανός γιος ή στενός συγγενής τους, χαρακτηρίζεται από τον Απόστολο Παύλο ως «συστρατιώτης», τίτλος που αποκαλύπτει την αφοσίωσή του στη διάδοση του Ευαγγελίου.
Ο Ονήσιμος ήταν αρχικά δούλος του Φιλήμονα. Αφού δραπέτευσε και βρέθηκε στη Ρώμη, συναντήθηκε με τον Παύλο, βαπτίστηκε χριστιανός και μεταμορφώθηκε σε συνειδητό μαθητή του Χριστού. Ο Απόστολος τον στέλνει πίσω στον Φιλήμονα, ζητώντας να μην αντιμετωπιστεί πια ως δούλος, αλλά ως αγαπημένος αδελφός.
Η Απφία παρουσιάζεται στην παράδοση ως ενάρετη χριστιανή, συμπαραστάτρια του συζύγου της και μητέρα της «κατ’ οίκον Εκκλησίας» των Κολοσσών. Όλοι μαζί, σύμφωνα με την παράδοση, μαρτύρησαν για την πίστη τους.
Σημείωση Εορτολογίου:
Ο Απόστολος Ονήσιμος τιμάται και ξεχωριστά στις 15 Φεβρουαρίου, ενώ ο Απόστολος Άρχιππος εορτάζεται ιδιαίτερα στις 19 Φεβρουαρίου. Στη σημερινή εορτή, το κέντρο βάρους πέφτει κυρίως στον Άγιο Απόστολο Φιλήμονα και την Απφία.
Αγία Κικιλία, Άγιοι Βαλεριανός και Τιβούρτιος
Η μουσική της πίστης και το μαρτύριο της ομολογίας
Η Αγία Κικιλία έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ., σε μια εποχή σκληρών διωγμών. Αν και προερχόταν από ειδωλολατρική, ευγενική οικογένεια, διάλεξε συνειδητά τον δρόμο του Χριστού και ζήτησε να βαπτιστεί.
Οι γονείς της την πάντρεψαν με τον ευγενή Βαλεριανό, όμως η Κικιλία δεν κράτησε την πίστη της κρυφή. Με τον λόγο και το παράδειγμά της οδήγησε τον Βαλεριανό στη Χριστιανική Πίστη, ενώ σύντομα ασπάστηκε τον Χριστό και ο αδελφός του, ο Τιβούρτιος.
Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού, η Κικιλία, ο Βαλεριανός και ο Τιβούρτιος δεν αρνήθηκαν την πίστη τους. Παρά την απειλή του θανάτου, συνέχισαν το φιλανθρωπικό τους έργο και την ομολογία του Χριστού, γι’ αυτό και συνελήφθησαν. Η μαρτυρική τους πορεία σφραγίστηκε με τον αποκεφαλισμό τους, ενώ η Εκκλησία τους τιμά ως φωτεινά παραδείγματα θάρρους και σταθερότητας.
Όσιος Αββάς
Από τους Αγάρηνους στην άσκηση της ερήμου
Ο Όσιος Αββάς ξεκίνησε τη ζωή του ως Αγάρηνος, μακριά από την αλήθεια του Ευαγγελίου. Η συνάντησή του με έναν μοναχό στάθηκε καθοριστική: γνώρισε τον Χριστό, βαπτίστηκε και ασπάστηκε τον μοναχικό βίο.
Μαζί με τον μοναχό που τον οδήγησε στην πίστη, έφτασε στον μεγάλο ασκητή Όσιο Ευσέβειο, σε ένα βουνό κοντά στο χωριό Ασιχά. Εκεί έμεινε κοντά του, μαθητεύοντας στην προσευχή, την νηστεία και την υπακοή. Μετά την κοίμηση του Ευσεβείου, ο Αββάς ανέλαβε την ευθύνη της Μονής και έγινε παράδειγμα αυστηρής άσκησης και εγκράτειας.
Έζησε με σκληραγωγία, νηστεία και βαθιά ταπείνωση, για να αναχωρήσει τελικά ειρηνικά, αφήνοντας πίσω του φήμη οσίου ασκητή.
Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), ο Θεοφόρος
Από τη Μικρά Ασία στην Εύβοια – ένας σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας
Στο σύγχρονο Εορτολόγιο ξεχωριστή θέση έχει ο Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης, ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυΐδ του εν Ευβοία.
Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1920 στο Λιβίσι της Μάκρης, στη Μικρά Ασία, σε οικογένεια ευσεβή αλλά και δοκιμασμένη. Οι γονείς του, Σταύρος Τσαλίκης και Θεοδώρα Κρεμμυδά, είχαν βαθιές χριστιανικές ρίζες· στο γενεαλογικό τους δέντρο συναντά κανείς γενιές ιερομονάχων, έναν αρχιερέα και έναν Άγιο.
Η οικογένεια χτυπήθηκε σκληρά από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Συγγενείς, όπως ο παππούς του Γιώργης Κρεμμυδάς και ο θείος του γιατρός Χατζηδουλής, χάθηκαν στα τάγματα εργασίας στα βάθη της Τουρκίας. Ο πατέρας του Σταύρος αιχμαλωτίστηκε, υπέστη κακουχίες, όμως με θαυμαστό τρόπο κατόρθωσε να δραπετεύσει και να ξανασμίξει με την οικογένεια στην Ελλάδα.
Ο μικρός Ιάκωβος γνώρισε από νωρίς τη φτώχεια, την προσφυγιά και την αδικία. Ωστόσο, αντί να σκληρύνει, γλύκανε. Προτιμούσε να περνά ώρα στην εκκλησία, να ακούει βίους Αγίων και να «λιβανίζει» με παιδική απλότητα τους συγγενείς και τους πρόσφυγες, παρά να συμμετέχει στα παιδικά παιχνίδια του δρόμου όπου άκουγε βλασφημίες.
Αργότερα, ο Θεός τον αξίωσε της Ιερωσύνης. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 18 Δεκεμβρίου 1952 και ιερέας την επόμενη ημέρα, στη Χαλκίδα. Ο τότε Μητροπολίτης, μετά τη χειροτονία, του είπε προφητικά:
«Και συ, παιδί μου, θα αγιάσεις. Να συνεχίσεις με τη δύναμη του Θεού και θα σε ανακηρύξει Άγιο η Εκκλησία».
Ο Όσιος Ιάκωβος δεν επιδίωξε αξιώματα, ούτε προβολή. Έζησε με απλότητα, προσευχή, αγάπη για τους ανθρώπους και βαθιά εμπιστοσύνη στον Θεό. Η οσιακή του κοίμηση, στις 21 Νοεμβρίου 1991, συνοδεύτηκε από έντονη αίσθηση αγιότητας: το λείψανό του έμεινε θερμό, εύκαμπτο και φωτεινό, ενώ πλήθος πιστών φώναζε «Άγιος, Άγιος…».
Μέχρι σήμερα, στη Μονή Οσίου Δαυΐδ φυλάσσονται εκατοντάδες μαρτυρίες θαυμάτων και επεμβάσεων του Αγίου Ιακώβου στη ζωή πιστών – από θεραπείες μέχρι παρηγορητικές εμφανίσεις. Ο Όσιος παραμένει ένας ζωντανός πνευματικός πατέρας, που συνεχίζει να σκεπάζει όσους τον επικαλούνται.
Άγιος Μάξιμος ο Καπιτουλάριος
Ο δεσμοφύλακας που έγινε μάρτυρας
Ο Άγιος Μάξιμος ο Καπιτουλάριος ήταν φύλακας σε φυλακή της Ρώμης. Εκεί γνώρισε τους Αγίους Βαλεριανό και Κικιλία, άκουσε την ομολογία τους, συγκινήθηκε από την πίστη και τη σταθερότητά τους και ασπάστηκε και ο ίδιος τον Χριστό.
Η μεταστροφή του είχε κόστος: ομολόγησε δημόσια τη νέα του πίστη και οδηγήθηκε σε μαρτύριο. Υπέστη σκληρά βασανιστήρια, αλλά παρέμεινε σταθερός στην ομολογία του, «τελειούμενος» με μαρτυρικό θάνατο.
Άγιοι Μάρκος, Στέφανος και Μάρκος
Μάρτυρες από την Αντιόχεια της Πισιδίας
Οι Άγιοι Μάρκος, Στέφανος και Μάρκος έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και του ηγεμόνα Μάγου (περί το 290 μ.Χ.). Κατάγονταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και είχαν το θάρρος να ομολογήσουν ανοιχτά τον Χριστό ως αληθινό Θεό.
Για την ομολογία αυτή συνελήφθησαν και, αρνούμενοι να προσκυνήσουν τα είδωλα, οδηγήθηκαν σε αποκεφαλισμό. Η Εκκλησία τους τιμά ως στεφανηφόρους Μάρτυρες.
Άγιος Προκόπιος ο Παλαιστίνιος
Θεολόγος, φιλόσοφος και μάρτυρας της αλήθειας
Ο Άγιος Προκόπιος ο Παλαιστίνιος ήταν ασκητής, αλλά και λόγιος θεολόγος και φιλόσοφος. Εγκαταστάθηκε στη Σκυθόπολη της Παλαιστίνης, όπου διακονούσε ως αναγνώστης και κήρυκας.
Η δράση του δεν πέρασε απαρατήρητη: πολλοί ειδωλολάτρες εγκατέλειπαν την πλάνη και ασπάζονταν τον Χριστιανισμό, γεγονός που προκάλεσε διώξεις. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στην Καισαρεία της Παλαιστίνης. Εκεί οι διώκτες του προσπάθησαν να τον πείσουν ότι η αλήθεια βρίσκεται στην πολυθεΐα.
Ο Προκόπιος, με παρρησία, αντέκρουσε τα επιχειρήματά τους. Χρησιμοποίησε ακόμη και λόγια από τον Όμηρο – την περίφημη φράση «οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη, εἷς κοίρανος ἔστω» – για να δείξει ότι και η ανθρώπινη σοφία αναγνωρίζει την ενότητα της εξουσίας. Επιμένοντας στην πίστη του στον έναν αληθινό Θεό, καταδικάστηκε σε θάνατο δια ξίφους.
Άγιος Μένιγνος ο κναφέας
Ο λευκαντής ρούχων που «λεύκανε» την ομολογία του με αίμα
Ο Άγιος Μένιγνος καταγόταν από την πόλη Πάριο της Κολωνίας στον Ελλήσποντο και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου (περί το 251 μ.Χ.). Η τέχνη του ήταν ταπεινή αλλά χρήσιμη: ήταν κναφέας, δηλαδή λευκαντής ρούχων.
Όταν ξέσπασε σκληρός διωγμός κατά των Χριστιανών, ο Μένιγνος δεν κρύφτηκε. Στην αγορά ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό και ενίσχυε τους πιστούς να μείνουν σταθεροί, παρά τα αυτοκρατορικά διατάγματα.
Η σύλληψη δεν άργησε. Υπέστη ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς και φυλάκιση. Παρά τα βασανιστήρια, δεν λύγισε. Σύμφωνα με την παράδοση, ακόμη και τα δάχτυλά του έκοψαν, αλλά το αίμα του φάνηκε σαν γάλα – σημείο της χάριτος του Θεού.
Τελικά καταδικάστηκε σε αποκεφαλισμό. Η σύζυγός του παρακολουθούσε συγκλονισμένη, όμως ο Άγιος την παρηγορούσε, λέγοντας πως ο θάνατος αυτός θα εξασφάλιζε αιώνια ένωση κοντά στον Θεό. Στον τόπο του μαρτυρίου του έγινε και η ταφή του, ενώ η παράδοση διασώζει ακόμη και θαυμαστό σημείο με μορφή περιστεριού που ανέβηκε προς τον ουρανό την ώρα της σφαγής.
Όσιος Κάλλιστος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Ο Όσιος Κάλλιστος Β΄ ανέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης στα τέλη του 14ου αιώνα. Ξεχώρισε για την ευσέβεια, τη φιλανθρωπία και το ενδιαφέρον του για τον λαό, σε μια εποχή έντονων ταραχών και πολιτικής αστάθειας.
Μπροστά στις δυσκολίες της εποχής, προτίμησε να αφήσει τον πατριαρχικό θρόνο και να αποσυρθεί σε Μονή, όπου έζησε ως ασκητής μέχρι την ειρηνική κοίμησή του.
Άγιοι Χριστόφορος και Ευφημία
Οι Άγιοι Χριστόφορος και Ευφημία μαρτύρησαν δια ξίφους για την πίστη τους στον Χριστό. Η παράδοση θεωρεί ότι πιθανόν ταυτίζονται με ομώνυμους Αγίους που τιμώνται και στις 19 Νοεμβρίου. Η Εκκλησία τους μνημονεύει ως ζευγάρι μαρτύρων που ένωσαν τη ζωή και το αίμα τους στην ομολογία του Χριστού.
Άγιοι Θαλαλαίος και Άνθιμος
Οι Άγιοι Θαλαλαίος και Άνθιμος ήταν επίσης μάρτυρες του Χριστού, που θανατώθηκαν δια ξίφους. Και αυτοί πιθανόν συνδέονται με τους Αγίους της 19ης Νοεμβρίου, ωστόσο το Εορτολόγιο τους αναφέρει και σε αυτή την ημερομηνία, υπογραμμίζοντας την τιμή που αποδίδει η Εκκλησία στους μάρτυρές της.
Άγιος Θαδδαίος
Ο Άγιος Θαδδαίος τελείωσε τη ζωή του με ιδιαίτερα σκληρό μαρτύριο: δεμένος σε τροχό και ριγμένος σε κατηφορική πορεία. Παρά το φρικτό αυτό τέλος, παρέμεινε ψύχραιμος και προσευχόμενος, προσφέροντας τον πόνο του ως μαρτυρία πίστης.
Άγιος Αγαπίων ο Ρωμαίος
Ο Άγιος Αγαπίων ο Ρωμαίος οδηγήθηκε στην αρένα ως τροφή για τα άγρια θηρία, επειδή ομολόγησε ανοιχτά τον Χριστό. Κατ’ εντυπωσιακό τρόπο, τα θηρία δεν τον πείραξαν. Ο Άγιος βγήκε εντελώς αβλαβής και τελικά παρέδωσε την ψυχή του ειρηνικά, έχοντας ήδη δώσει τη «μαρτυρία» του Χριστού μπροστά σε πλήθος ανθρώπων.
Άγιος Αγάπιος
Ο Άγιος Αγάπιος μαρτύρησε δια ξίφους, προσφέροντας «το κρανίο του για Εκείνον που σταυρώθηκε στο Κρανίον», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η παράδοση. Σε παλαιό χειρόγραφο από το Παρίσι αναφέρεται ότι καταγόταν από την Καππαδοκία.
Άγιος Σισίνιος ο Ιερομάρτυρας
Ο Άγιος Σισίνιος υπηρέτησε την Εκκλησία ως ιερέας και στο τέλος πρόσφερε τον εαυτό του και ως θυσία. Μαρτύρησε δια ξίφους, μετατρέποντας τον ιερέα-λειτουργό σε ιερέα-μάρτυρα, «θύτη και θύμα» της αγάπης του Χριστού.
Άγιος Κλήμης ο Θαυματουργός, Επίσκοπος Αχρίδας
Ο Άγιος Κλήμης, Επίσκοπος Αχρίδας, ήταν από τις σπουδαίες εκκλησιαστικές μορφές της Βουλγαρίας. Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μιχαήλ, γιου του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου. Από μικρός ένιωσε κλίση στη μοναχική ζωή, κατέφυγε σε Μονή και αφιερώθηκε στη μελέτη της Αγίας Γραφής και στην πνευματική άσκηση.
Για τις αρετές του και την εκκλησιαστική του σοφία, χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Άγιο Μεθόδιο. Ποίμανε αποστολικά τον λαό μέχρι την ειρηνική κοίμησή του. Το ιερό του λείψανο κατατέθηκε στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονος στην Αχρίδα, την οποία ο ίδιος ανήγειρε.
Όσιος Γερμανός, Ιδρυτής της Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης
Τέλος, το Εορτολόγιο μνημονεύει τον Όσιο Γερμανό, ιδρυτή της ιστορικής Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης στο Παγγαίο.
Η παράδοση αναφέρει ότι, αφού μόνασε στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου στον Ιορδάνη, άφησε την Παλαιστίνη και με θεϊκό όραμα οδηγήθηκε στη θέση Βίγλα του Παγγαίου, γύρω στο 718 μ.Χ. Εκεί βρήκε τα ερείπια παλαιότερων κτισμάτων που είχε ανεγείρει ο Σώζων και αποφάσισε να δημιουργήσει νέα Μονή.
Τα μέσα ήταν λιγοστά και τα χρέη πολλά. Οι τεχνίτες τον οδήγησαν, αιμόφυρτο από τα χτυπήματα, στη Δράμα για να δικαστεί. Στον δρόμο, όμως, συνάντησαν δύο Κωνσταντινουπολίτες αξιωματούχους, τον Νικόλαο και τον Νεόφυτο, απεσταλμένους του αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνα προς τη Σερβία. Εκείνοι πλήρωσαν τα χρέη, ελευθέρωσαν τον Όσιο Γερμανό και αργότερα, συγκινημένοι από την αγιότητά του, πούλησαν και την περιουσία τους και έμειναν στη Μονή κοντά του.
- 17 λεπτά πριν Φωτιά τώρα στην Φιλοθέη Αττικής
- 20 λεπτά πριν Προσλήψεις σε Δήμους: Πήραν υπογραφή 237 νέες θέσεις – Δείτε που
- 27 λεπτά πριν Ιός Δυτικού Νείλου: Τα μέτρα προστασίας που πρέπει να ακολουθούμε
