Στο Εφετείο Χανίων η δίκη για το θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα του Μανώλη Αφράτη
Στις δικαστικές αίθουσες των Χανίων επιστρέφει αύριο, Τρίτη 11 Νοεμβρίου, η πολύκροτη υπόθεση του εργατικού δυστυχήματος που κόστισε τη ζωή στον 38χρονο Μανώλη Αφράτη, προκειμένου να εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό στο Εφετείο Χανίων.
Ο Μανώλης Αφράτης έχασε τη ζωή του τον Μάιο του 2020, ενώ εκτελούσε δρομολόγιο ως οδηγός φορτηγού γαλακτοκομικής εταιρείας σε επαρχιακό δρόμο του Ρεθύμνου.
Το φορτηγό που οδηγούσε εξετράπη της πορείας του και ανετράπη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα, καθώς καταπλακώθηκε από τα καθίσματα της καμπίνας, τα οποία, όπως αποδείχθηκε, ήταν ήδη ξηλωμένα πριν από το μοιραίο συμβάν.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε αποφανθεί πως το δυστύχημα προκλήθηκε από έλλειψη συντήρησης, αφού κατά τη διάρκεια της οδήγησης έσπασαν τα φρένα του οχήματος.
Για το λόγο αυτό, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών με τριετή αναστολή στον ιδιοκτήτη της εταιρείας.
Οι συγγενείς του θύματος ζητούν την επικύρωση της απόφασης, τονίζοντας πως η υπόθεση ξεπερνά τα στενά όρια μιας οικογενειακής τραγωδίας και μπορεί να αποτελέσει σημαντικό προηγούμενο για τη βελτίωση των συνθηκών ασφάλειας στον τομέα των μεταφορών.
«Τον έβαλαν σε φέρετρο με τέσσερις σάπιες ρόδες»
Μιλώντας στο Orange Press Agency ενόψει της δίκης, ο αδερφός του θύματος, Στέλιος Αφράτης, περιγράφει συγκλονιστικά τα γεγονότα και παρουσιάζει φωτογραφικό υλικό από τη δικογραφία.
«Στις 21 Μαΐου του ’20, ο αδερφός μου κλήθηκε να οδηγήσει ένα φορτηγό που δεν το οδηγούσε σε καθημερινή βάση και στη διαδρομή Κουρούτες-Φουρφουρά, στο Δήμο Αμαρίου, με 60 χιλιόμετρα πορείας, σε μια δεξιά στροφή έχασε τα φρένα του. Στην ουσία πάτησε φρένο, το σωληνάκι φρένων ήταν καμένο και το φορτηγό οδηγήθηκε εκτός δρόμου, ανέβηκε στο πρανές και ανατράπηκε με τις ρόδες πάνω», αναφέρει.
Ο ίδιος συνεχίζει:
«Κατά την ανατροπή του, πέσανε πάνω του τα ξεβίδωτα καθίσματα. Να ήθελε να δοκιμάσει να βγει, να ανοίξει κάποια πόρτα, οι πόρτες ανοίγανε με σκηνάκια. Τον πλακώσανε τα ξεβίδωτα καθίσματα, βάρος 150 κιλών, που πολλαπλασιάζεται το βάρος με την ταχύτητα. Δηλαδή 60 χιλιόμετρα με το βάρος ήταν ένας τόνος. Πέσανε πάνω του. Έφαγε το τιμόνι εδώ. Ανατράπηκε, έβγαλε το παρμπρίζ προφανώς με τα πόδια και βγήκε, γιατί οι πόρτες δεν ανοίγανε».
Περιγράφοντας τις πρώτες στιγμές μετά το δυστύχημα, ο κ. Αφράτης θυμάται:
«Με πήρε η μάνα μου και λέει “το παιδί μου κομμάτια”. Θεώρησα ήταν κάποιο ατύχημα και τον έχουν νοσοκομείο. Ήταν ένας ξάδερφός μου δίπλα, λέει “τον Μανώλη μας τον χάσαμε”. Τρελάθηκα. Καβάλησα το καράβι, κατέβηκα κάτω. Το πρώτο πράγμα ήταν να πάρω ένα φίλο και να πάμε στο σημείο του ατυχήματος, να βγάλω κάποιες φωτογραφίες. Ήταν μόνο το παρμπρίζ κάτω, ταχογράφοι, χαρτιά, έγγραφα. Ένα πράγμα λες και κάποιοι θέλαν να κουκουλώσουνε».
«Για 25 ευρώ έχασε τη ζωή του ο αδερφός μου»
Ο Στέλιος Αφράτης σημειώνει ότι το φορτηγό εκτελούσε δρομολόγια σε όλη την Κρήτη:
«Και αν γινόταν στο Ρέθυμνο, στα Χανιά, στο Ηράκλειο και έπεφτε σε μια στάση; Σε ένα τουριστικό; Σε ένα σχολικό πίσω από φανάρι; Γιατί δεν σταματά έτσι εύκολα από τα 60 χιλιόμετρα ένα φορτηγό χωρίς φρένα».
Παρουσιάζοντας τις φωτογραφίες από τη δικογραφία, επισημαίνει:
«Αυτό το όχημα δεν είχε ελαστικά. Γυαλί τα ελαστικά του. Με αυτά τα λάστιχα περνούσε ΚΤΕΟ. Ούτε απ’ έξω δεν έπρεπε να περνάει. Για θέση οδήγησης είχαν ένα μαδέρι. Ξεβίδωτες βίδες στο σασί. Λιωμένα τιμόνια. Φυσικά αυτές είναι φωτογραφίες από την Τροχαία, με τις ρόδες επάνω, που φαίνονται οι σταγόνες από τα υγρά φρένων».
Οργισμένος σχολιάζει και τις συνθήκες συντήρησης:
«Το φορτηγό λέει “Καλό” λέει. Είχε κάνει σέρβις. Στο βιβλίο σέρβις, αν δείτε εδώ: φίλτρα, λάδια, βαλβολίνες. Ίσα-ίσα να κινιέται, να τους βγάζει τη δουλειά, όπως τους έβγαζε κι ο αδερφός μου τη δουλειά. Για 25 ευρώ έχασε τη ζωή του. Ίσα-ίσα να κινιέται, να μη κολλήσει. Αυτός είναι ο καλός εργοδότης».
Κλείνοντας, ο κ. Αφράτης μεταφέρει τα λόγια του εισαγγελέα από το πρώτο δικαστήριο:
«Ο ίδιος ο εισαγγελέας στην αγόρευσή του είπε: “Οι δύο πραγματογνώμονες της οικογένειας ήρθαν με μια πλήρη και τεκμηριωμένη πραγματογνωμοσύνη, ενώ της Τροχαίας με μία ελλιπή. Τον άνθρωπο, λέει, πήγε για μεροκάματο και τον βάλανε σε ένα φέρετρο με τέσσερις σάπιες ρόδες”. “Εγώ προτείνω”, λέει, “να καταδικαστούνε”. Και φυσικά βγήκε δύο χρόνια με τριετή αναστολή. Δύο χρόνια στοιχίζει η ανθρώπινη ζωή με αναστολή; Και μάλιστα και να μην του αρέσει, να κάνει κι έφεση. Δεν είναι ικανοποιημένος. Ένα συγγνώμη στη μάνα μου δεν είπε. Υπάρχει χειρότερο πράγμα η μάνα να χάνει το παιδί της;».
- 19 λεπτά πριν Το ελληνικό νησί που βυθίζεται σιγά-σιγά
- 1 ώρα πριν Τι σημαίνει το «N» στο κινητό σου
- 2 ώρες πριν Το σχέδιο των Χιλιανών διαρρηκτών: Πώς «χτυπούν» πολυτελείς κατοικίες στην Ελλάδα
